Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Πολλά και αρκούντως γλαφυρά δημοσιεύονται από τον καθεστωτικό τύπο σε σχέση με την κατ' ουσίαν δεύτερη Τουρκική εισβολή στην Κυπριακή επικράτεια..
Οι κατ' ευφημισμό έγκυροι της δημοσιογραφίας, στη πραγματικότητα έμμισθα τσιράκια του ιμπεριαλισμού, αναπέμπουν προσευχές στον ύψιστο και διαβολικά καλό Τραμπ για τη προστασία της Ελλάδας μετατρέποντας δημοσίως τις ευχές τους σε πράξη, επικαλούμενοι κατά κανόνα ανώνυμες πηγές..
Έφθασαν στο σημείο να υπερασπίζονται πως οι εποχές είναι εντελώς διαφορετικές και πως ακόμη και αν ο Ερντογάν το στρίψει την έσχατη στιγμή και ακυρώσει την αγορά των S400 αυτή τη φορά η Αμερική δεν θα γεμίσει το καλάθι της κοκκινοσκουφίτσας τουρκίας με χρυσά αυγά όπως κατά το αιματηρό παρελθόν με την εισβολή και κατοχή της Μεγαλονήσου.
Θα είμαι επιεικής με κάθε δημοσιολογούντα μαλάκα και δεν θα τον βαφτίσω ανθυποπρακτορίσκο του Αμερικανικού κεφαλαίου αλλά απλώς κουφιοκεφαλάκη της πολιτικής διπλωματίας.
Πρώτον οι όποιοι τραμπ-αγέρηδες της πολιτικής είναι απλώς μπροστινοί και αυτό που κατά γράμμα εκτελούν είναι οι εντολές του κεφαλαίου δίχως εθνικούς οικονομικούς ή κοινωνικούς συναισθηματισμούς. Είναι δε τόσο εμφανές αυτό ώστε δεν χρειάζονται διπλαγνώσεις οι ανακοινώσεις τους.
Οι ΗΠΑ επί παραδείγματι εξέδωσαν μια ανακοίνωση που μόνον πολιτικός κρετίνος δεν αντιλαμβάνεται τις ίσες αποστάσεις που τηρούν έναντι του θύτη-τουρκία- και του θύματος κύπρου-ελλάδας. Μιλούν στα ίσα και δίχως ενοχικές περιστροφές για:
Ισόποση κατανομή μεταξύ των δύο κοινοτήτων του υπολειπόμενου ορυκτού πλούτου μετά τη δική τους λεηλασία, αγνοώντας περιφρονητικά τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, για πλήρη αποχώρηση των Τουρκικών στρατευμάτων, που με την ανοχή τους σταθμεύουν ακόμη πάνω στο νησί και κυρίως: Καταμετρώνται πλέον ως Κυπριακός πληθυσμός.
Δεύτερον οι ίδιοι δημοσιολογούντες μέμφονται για ξεκάρφωμα τη συγκεκριμένη διπλωματική συμπεριφορά των προστατών που επιτρέπει όπως γράφουν την εκτίναξη του Τουρκικού εγωισμού στα ύψη, ωσάν η δεύτερη εισβολή όπως και η πρώτη, συνέβη για να καλύψει το κεμαλικό εγώ και όχι τα επεκτατικά θέλω του Τουρκικού κεφαλαίου. Είναι θέμα εθνικού συναισθήματος δηλαδή τα δις που θα προκύψουν απλό την εκμετάλλευση και εμπορία των υδρογονανθράκων. Για τόσο μαλάκες μας εκλαμβάνουν..
Τρίτον αναφέρονται στο ταξίδι του υπουργού Άμυνας Αποστολάκη ωσάν να επρόκειτο περί ουσιαστικής πολιτικής παρέμβασης στην μητρόπολη του καπιταλισμού και όχι ως αποστολή υπαλληλικού τουρισμού για τη λήψη συγκεκριμένων εντολών ως προς τις ενέργειες ενός κράτους προτεκτοράτου.
Τι στη πραγματικότητα συμβαίνει;
Η πολυδιαφημισμένη κόντρα -ιδία μετά την αποτυχία της Αμερικανικής κοπής και ραφής απόπειρας πραξικοπήματος- μεταξύ του τουρκικού καθεστώτος Ερντογάν και του Αμερικανικού κεφαλαίου δεν στοιχειοθετεί τίποτα περισσότερο από τις μεταξύ τους σκληρές διαπραγματεύσεις μετά την αμερικανική ήττα.
Το βέβαιο είναι πως η χρυσή τομή σύντομα θα χαραχτεί και στο αχρείαστο υπόλοιπο θα φαντάζει η Ελλάδα που το δίχως άλλο είναι εύκολα διαχειρίσιμη εξ αιτίας του ότι προσχεδιασμένα την απαξίωσαν ως του σημείου του διεθνούς μηδενισμού της.
Τα χειρότερα έπονται είτε με χούντα είτε με δημοκρατία στον τόπο της κοντής μνήμης και μακριού γραψταρχιδισμού όπου πολλοί κάτοικοί του ομνύουν απροκάλυπτα στους φασίστες στρατοκράτες που με την προδοτική τους δράση προκάλεσαν αιματηρά τη πρώτη εισβολή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου