Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Ημέρα ψήφου η σημερινή με τον λαό να καλείται στην κατά το καθεστώς άσκηση του ιερού του δικαιώματος.. Ορισμός στην ουρά του οποίου ελλοχεύουν μια σειρά από ενστάσεις όπως επί παραδείγματι κατά πόσο είναι δικαίωμα και όχι υποχρέωση και κυρίως: Κατά πόσο η εκπεφρασμένη δια μέσου των εκλογών λαϊκή θέση γίνεται σεβαστή.. Στη πράξη και εκ του αποτελέσματος έχει αποδειχτεί ακριβώς το αντίθετο.
Ζήτημα και ζητούμενο ωστόσο την σημερινή ηλιόλουστη μέρα δεν είναι αυτό. Στο κάδρο φιγουράρει το περιέχον από το περιεχόμενο των σημερινών εκλογών. Η ανάδειξη εκπροσώπων της χώρας μας στη πολυτελή βιτρίνα της λυκοφωλιάς που έχουν στήσει παραπλανητικά οι «αγορές».
( Με λόγια απλά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Οι τράπεζες) .. Το ευρωκοινοβούλιο.
Στη πραγματικότητα πρόκειται για ένα φιλολογικό σαλόνι που θα το ζήλευαν οι Παρνασσίδες του Καζατζάκη. Διαγωνίζονται επί πέντε έτη οι «αιρετοί» από των εδράνων τους για το ποιος θα εκτοξεύσει το εντυπωσιακότερο ρητορικό πυροτέχνημα. Πέραν αυτού ουδέν.
Οι προτάσεις τους πέφτουν όλες εν κενώ δεδομένου πως οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται εντός της αιθούσης των ευρωβουλευτών, αλλά στα αδιαφανή εργαστήρια παραγωγής θεσμικών μέτρων μεσαιωνικού χαρακτήρα. Δουλεμπορίου.
Και αυτά δεν είναι άλλα από τη Κομισιόν και την Κεντρική Ευρωπαϊκή τράπεζα.
Πρόκειται για δύο θεσμούς που στη κορυφή της διοικητικής τους ιεραρχίας δεν βρίσκονται αιρετοί. Αλλά διορισμένοι που έχουν εξοπλιστεί με εξουσίες επίγειων θεών. Παρ’ όλ’ αυτά οι εφετινές εκλογές παρουσιάζουν μια ιδιαίτερη δυναμική.
Δίδεται στους λαούς μια πρώτης τάξεως ευκαιρία ν αποδείξουν πως δεν είναι κοπάδια προβάτων επί σφαγή, αλλά έλλογα όντα μέλη προηγμένων κοινωνιών. Και πως κατόπιν αυτών αποκωδικοποιούν τους εξωγήινους όρους δια των οποίων το καθεστώς επενδύει δόλια με μυστήριο βασικές αυτονόητες αξίες.. Την τοκογλυφία του τραπεζίτη επί παραδείγματι. Την αφαίμαξη της υπεραξίας των εργαζομένων για τον προσωπικό πλουτισμό. Τη μακιαβελική διαίρεση των πληθυσμών -για την απόλυτη βασιλεία και αναπαραγωγή μιας χυδαίας ολιγάριθμης ομάδας των κοινωνικών διαστροφών-, την οποία έχουν βαφτίσει μεταρρυθμίσεις. Τη διάλυση δημόσιων θεσμών κοινωνικής προστασίας .. Το κράτος πρόνοιας δηλαδή.
Οι αποδείξεις βρίσκονται ενώπιόν σας.
Περισσότεροι των σαράντα πολιτικών σχηματισμών διεκδικούν την ψήφο μας με την «ευγενική χορηγία» του συστήματος αφού οι μεταξύ τους διαφορές είναι δυσδιάκριτες. Κυρίως δεξιών και υπερδεξιών αποκλίσεων που βρίσκονται σε εντεταλμένη υπηρεσία υπό την κομψή επικάλυψη του «ευρωσκεπτικιστή» !!
Από τον Σώρρα τους Χρυσαυγίτες τον Κρανιδιώτη και τον Βελόπουλο – ο τελευταίος ως γνωστόν κατέχει κατά παγκόσμια αποκλειστικότητα ιδιόχειρη επιστολή του Ιησού, τι σου έχουμε κάνει θεέ μου και μας έχεις καταδικάσει στον πνιγμό από την κατά κύματα βλακεία- η ακροδεξιά του φασισμού και των επιχειρηματικών πριμοδοτήσεων εμφανίζεται αντισυστημική!! Με τους συστημικούς να συσπειρώνονται πίσω από το επονομαζόμενο ευρωπαϊκό τόξο και να αλληλοσπαράσσονται περί όνου σκιάς.
Κουβέντα για το χρέος που όταν μας έσυραν στη γαλέρα του ΔΝΤ ήταν 109% του ΑΕΠ και σήμερα 180% !!! Λέξη για την εκποίηση του δημόσιου πλούτου σε «επενδυτές» που το χέρι στη τσέπη το βάζουν μόνον για να ξύσουν τ’ αρχίδια τους και που την πέρασαν μέσα από την κολυμπήθρα του ακατάληπτου στο πόπολο όρου αναδιαρθρώσεις. Στη πραγματικότητα έχουν εξαρθρώσει τον δημοσιονομικό σκελετό του κράτους αλλά ποιος ασχολείται με παρακατιανές λεπτομέρειες. Στα βουβά φεύγουν οι αυτόχειρες και εξορίζεται ο αφρός της ελληνικής κοινωνίας, τα καλλίτερα μυαλά, για να μείνουν πίσω τα ούγκανα της Χρυσής Αυγής.
Παίρνοντας έτσι τον δρόμο για την κάλπη μη ξεχάσετε να βάλετε στη τσέπη της καρδιάς την οργή που προκάλεσε ο ερειπιώνας από το πέρασμα του νεοφιλελεύθερου κυνισμού. Και να τοn μαυρίσετε ψηφίζοντας κόκκινο.
Κόκκινο βαθύ..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου