Μουτζούρες για Πικάσσο
Απ' τα πορτοκαλιά γάντια των καθαριστριών ως την
εικόνα του σχετικά νέοκοπου τότε άθεου πρωθυπουργού που ζητάει να
προσευχηθεί μόνος στο Αγιον Ορος... Απ' την έγχρωμη συνοδό στην ιουλιανή
προεδρική δεξίωση ως τη Μόρια με τον Πάπα και την επίσκεψη σε
κινηματογραφικά στούντιο στο Σικάγο... Απ' τις διαβολοδηλώσεις στο
κηπάριο του Τραμπ, ως την τέντα της αμμούδας των Πρεσπών...
Απ' το
πιλοτάρισμα του «φάντομ», ως την επίσκεψη στο απέραντο καρβουνιασμένο
νεκροταφείο στο Μάτι... Απ' τους πανηγυρισμούς και τους εναγκαλισμούς με
άσπρα, μαύρα κι ασπρόμαυρα πρόβατα - απ' τη Ζωή ως τον Φίλη, τον
Καμμένο και τον Κοτζιά - ως τις τριετείς μυστικές συνομιλίες-μπίζνες με
την κορυφή της Ιεραρχίας, λιγότερο κοπιώδεις απ' το 17ωρο μνημονιακών
διαπραγματεύσεων, αλλά εθναρχεύσουσας ιερής ιστορικότητας...
Ο
πρωθυπουργός Τσίπρας φιλοτεχνεί, χρόνια τώρα, το πορτρέτο του Ντόριαν
Γκρέη Αλέξη, τηρώντας απαρέγκλιτα και την τελευταία λέξη των οδηγιών του
διεθνούς κεφαλαιουχικού κονκλάβιου κατασκευής χρήσιμων ηγετών. Και η
εικόνα, προορισμένη να προσκυνάται ψηφοθηρικώς από τους πλανημένους ή
τους συστηματικά πλανόδιους της αριστεράς στον αιώνα τον άπαντα του
αστικού νεφελώματος, αυτή η εικόνα του «παιδιού» που άρχισε να παίζει τα
παιχνιδάκια της εξουσίας σε φόντο κόκκινο, με μπλε φαρδιά κορνίζα,
μπλάβιασε, κυριολεκτικά!
Ηρθε σα μπουνιά ξεγυρισμένη στα μούτρα του
λαού, τον αιφνιδίασε με τριαντάφυλλα, ίδια σε Καισαριανή και Ιδιωτικό
Οικονομικό Πανεπιστήμιο στη Σμύρνη, και τώρα τον αποτελειώνει στο
συριζανέλικο τσίρκο, αποδεικνύοντας ότι το ράσο όχι μόνο κάνει τον παπά,
αλλά και μπίζνεσμαν τον δημόσιο υπάλληλο, όταν στα πετεινά του ουρανού
οι οπορτουνιστές λογαριάζουν μόνον τις κότες που γεννάνε χρυσά αυγά
εντυπώσεων.
Οσο μάστορας της
επικοινωνίας κι αν είναι κάποιος, κι είναι πολλοί στο μαξίμιο στενό
περιβάλλον, η πραγματικότητα για την πλειοψηφία του λαού είναι τόσο
σκληρή και ζοφερή, που ξεφτίζει η δυνατότητα να την πείθεις ότι πρέπει
να χαζεύει τον ταχυδακτυλουργό της γειτονιάς με όρους ανάγνωσης των
Μεταμορφώσεων του Οβίδιου.
Στο δε ζήτημα της... αναθεώρησης του Συντάγματος, που κυβέρνηση κι αντιπολίτευση επιμένουν ότι δεν αφορά την πλέμπα αλλά τους ανώτερης ευφυίας χειραγωγούς της, καθώς ολοένα και περισσότεροι ανοίγουν μάτια κι αυτιά στις άοκνες κομμουνιστικές παρεμβάσεις, πελώρια ερωτήματα αρχίζουν και ξεφυτρώνουν σε στόματα, ξεχωρίζοντας το μελάνι της σουπιάς απ' το μελάνι της γραφής.
Γιατί
παίρνουν πρέφα όχι τι θέλει ο Αλέξης ν' αλλάξει στο κείμενο που έχει
κάνει κουρελόχαρτο στην πράξη, αλλά τι θέλει να διατηρήσει ακέραιο
τσιμεντώνοντας με αριστερό μυστρί τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Γιατί
π.χ. πώς να πουλήσεις «λαϊκή κυριαρχία» στο πόπολο, όταν ξέρει ότι για
να επιτάξεις τα αεροδρόμιά σου σε καιρό πολέμου, καμιά τριανταριά
μάλιστα, πρέπει να πάρεις γραπτή άδεια απ' την εταιρεία (γερμανική
«Φραπορτ») που τα έχει αγοράσει;;; `Η τι σημαίνει ανώτατος καταστατικός
χάρτης, όταν η όποια διεθνής συμφωνία είναι υπεράνω του Συντάγματος;;;
Και ποιος θα πιστέψει ότι η προστασία των ατομικών και κοινωνικών
δικαιωμάτων θα... βελτιωθεί, με το άρθρο για την κατάσταση πολιορκίας
(εσωτερική κατοχή χονδρικά) να μένει ίδιο κι απαράλλαχτο σε όλα τα
Συντάγματα απ' το 1933 ως σήμερα;;;
Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου