Η ΜΑΥΡΗ ΛΑΔΙΑ

 
 Ευγένιος Ανδρικόπουλος


Ο άγριος καπιταλισμός  εξαπλώνεται αντιστάσεως μη ούσης σαν μαύρη λαδιά. Με αλλεπάλληλα νομοθετήματα τα  δεσμά κατά των λαών σφίγγουν διαρκώς. Ένοχοι είναι οι κατά τόπους υποτακτικοί του που παραδίδουν τα κλειδιά συγκροτημένων κρατών σε μια αδιαφανή εξουσία. Την εξουσία των Αγορών. Πρόκειται γι αυτές που με εργαλείο τις τράπεζες και τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς ελέγχουν ελέω θεών ως και την ανάσα μας. Από την αρκτική ως τον νότιο πόλο και από τη Χιλή ως την Ιαπωνία. Και μας διαφεντεύουν επικοινωνιακά, στρατιωτικά, πολιτικά και κυρίως οικονομικά. 


Σημαία τους η τεχνολογία που περιθωριοποίησε εκατομμύρια ανθρώπους καθιστώντας τους παραδοσιακούς τρόπους παραγωγής του παγκόσμιου πλούτου άχρηστους. Μαζί και τους ανθρώπους που τον παρήγαγαν. Πρόκειται για ένα δόλιο επικοινωνιακό εφεύρημα εφάμιλλο του οπίου των θρησκειών, με το οποίο υπνώτιζαν τους λαούς για να αποστασιοποιηθούν του δικαιώματός τους σε μια αξιοπρεπή ζωή. 

Επειδή ο «λεηλατητής» της εργασίας δεν είναι η ουδέτερη τεχνολογία. Κανένα δημιούργημα δεν μπορεί να σηκωθεί ψηλότερα από τον δημιουργό. Επομένως; Επομένως είναι ο άνθρωπος καπιταλιστής. Που από την εποχή της «ευγονικής» του πρίγκιπα Φιλίππου ( κατά την ονείρωξή του μόνον ένας φονικός ιός θα απάλλασσε την γη από τον περιττό υπερπληθυσμό της εσωκλείοντας στον επιθετικό προσδιορισμό «περιττό», τις λαϊκές μάζες) δεν εγκατέλειψε ούτε για μια στιγμή τη φιλοδοξία εφαρμογής των πριγκιπικών οραμάτων!!

 Μα κι από την άλλη η λύση δεν απαντιέται στις πολιτικές αυθαιρεσίες του Λούντ που κατά τον μύθο εισέβαλε σε ένα εργοστάσιο της Βρετανίας για να καταστρέψει δυο πλεκτομηχανές. (η εγκατάστασή τους αφαιρούσε από τις πλέκτριες τους πόρους ζωής τους.)   

Πράγματι η βιομηχανική επανάσταση κατήργησε χιλιάδες θέσεις εργασίας με τους τεχνοφοβικούς «Λουδίτες» να έχουν εξαπολύσει αμείλικτο πόλεμο κατά της κλωστοϋφαντουργίας κυρίως. Νικήθηκε όπως ηταν αναμενόμενο ο εκδικητικός αυτός στρατός από τον Βρετανό κυβερνήτη Πέρσιβαλ. 

Για να αποδειχτεί ότι δεν ευθύνονται τα μέσα παραγωγής αλλά η χρήση τους. Που είτε είναι καλή είτε κακή. Τα προϊόντα υψηλής τεχνογνωσίας δεν προκύπτουν ξαφνικά και εκ του μηδενός. Από την σπάργανα ως την σύγχρονη μορφή τους μεσολαβούν δεκαετίες. 

Αν λοιπόν στόχος αυτής είναι να τεθεί στην υπηρεσία του ανθρώπου, τότε οι λαοί που σέβονται τον εαυτό τους, προσανατολίζουν σταδιακά τις επόμενες γενιές στην εκμάθηση της χρήσης της, έτσι ώστε η κοινωνικοί κραδασμοί να είναι ανεπαίσθητοι. Κι εδώ ακριβώς είναι το κουμπί της αλέξαινας. Επειδή προϋπόθεση αυτού του προγραμματισμού είναι το ποιος κατέχει τα κλειδιά της εξουσίας. 

Οι λαοί ή μια ελίτ του πλούτου που θέλει τους εργάτες φτωχούς αλλά να καταναλώνουν σα πλούσιοι για να τους απομυζούν!! 

Η επάνοδος του καπιταλισμού στη Ρωσία απόδειξε πως ισχύει το δεύτερο με το νέο όπιο να είναι η εξάπλωση των Μέσων Κοινωνικής δικτύωσης πριν αυτός – ο καπιταλισμός - πνιγεί μέσα στην εξωφρενική αντίφασή του . 

Εφεύραν έτσι τον τρόπο ο άνθρωπος των μακιαβελικά διαμελισμένων νεοφιλελεύθερων κοινωνιών να προβάλλει τον εξατομικευμένο του εαυτό και να φαντασιώνεται πως είναι ελεύθερος με τις επιλογές του όμως στην πραγματική ζωή να είναι απλώς αυταπάτες.

 Μια δραματική εξέλιξη κατά την οποία οι εικονικοί φίλοι δεν είναι παρά η ναρκισσιστική επιβεβαίωση του ζωώδους «εγώ» που αποφέρει τρισεκατομμύρια δολάρια στους παρόχους των συγκεκριμένων υπηρεσιών. Αυτό που δεν γίνεται άμεσα αντιληπτό είναι πως εκπτωτευμένος και ψηφιοποιημένος εαυτός πέραν του ότι πωλείται ως εμπόρευμα, κατήργησε χιλιάδες θέσεις αξιόπιστης και υπεύθυνης πνευματικής εργασίας, αφού αποκαρδίωσε τους υποψηφιους δημιουργούς.. 

Η απάντηση σε αυτά φυσικά και δεν μπορεί να είναι το παράδειγμα προς αποφυγή των Λουδιτών. Η άρνηση στην εξέλιξη.. Η απάντηση βρίσκεται στην ανατροπή του εγκληματικού συστήματος που υποτάσσει ταπεινωτικά τον άνθρωπο στις μηχανές, επί της κυβέρνησης των οποίων όμως είναι και πάλι ο άνθρωπος. Αλλά ο άνθρωπος καπιταλιστής. Για να διαιωνίζεται η κατά τον Μαρξ εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο.   

Η επιλογή έτσι είναι μία. Η μείωση των ωρών εργασίας που θα επιφέρει την επίτευξη ενός στόχου διττού. Αφ’ ενός τον πολλαπλασιασμό των θέσεων εργασίας και αφ’ ετέρου την έτι περισσότερο απελευθέρωσή του από την καθ’ υποχρέωση εργασιακή σκλαβιά… Τρίτον τι κατά τα πολιτικά μαθηματικά αποκλείεται..