Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΕΚΤΗΜΕΝΟΥ

 Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΕΚΤΗΜΕΝΟΥ

 Το μόνο κεκτημένο κανάγιες Συριζαίοι είναι η εξασφάλιση προσβασης της ολιγαρχίας στο αίμα από τις φλέβες των λαών..

Με το περιεχόμενο των αντιλαϊκών παζαριών ανάμεσα σε κυβέρνηση και κουαρτέτο να αποκαλύπτεται ολοένα και περισσότερο, το Μέγαρο Μαξίμου έσπευδε χτες να αξιοποιήσει τις παραπάνω δηλώσεις και αντιθέσεις, διαβεβαιώνοντας το κεφάλαιο ότι έχει την αποφασιστικότητα και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία για το πέρασμα των αντιλαϊκών μέτρων και επιχειρώντας να πείσει το λαό ότι οι «καθυστερήσεις» οφείλονται στην προσπάθεια που κάνει να υπερασπίσει το τάχα φιλολαϊκό «ευρωπαϊκό κεκτημένο» στα Εργασιακά και να διασφαλίσει ότι θα ισχύσει και στην Ελλάδα, κόντρα στις αντεργατικές απαιτήσεις του ΔΝΤ.

Στο πλαίσιο αυτό, δημοσιεύματα στον Τύπο απέδιδαν χτες στην κυβέρνηση πρόθεση να μπλοκάρει τη Διακήρυξη της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στη Ρώμη, το ερχόμενο Σάββατο, για τα 60 χρόνια της λυκοσυμμαχίας, αν σ' αυτήν δεν συμπεριληφθεί αναφορά στο «ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο». Με την κυβέρνηση, μετά και τον σχετικό «κουρνιαχτό», να διευκρινίζει πάντως πως στα πλαίσια του διαλόγου «δεν σχετίζεται άμεσα με (...) τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν σε κάθε κράτος - μέλος», «τόνισε εκτός των άλλων την ανάγκη η Διακήρυξη της Ρώμης να εμπλουτισθεί έτσι ώστε να αναδεικνύει τη σημασία του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Μοντέλου που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και την προστασία των εργαζομένων», «ξεπλένοντας» έτσι προκλητικά το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» της έντασης της εκμετάλλευσης, της γενίκευσης της ελαστικής εργασίας και του τσακίσματος των εργασιακών δικαιωμάτων.

Την κυβερνητική ρητορική περί φιλολαϊκού ευρωπαϊκού κεκτημένου αποδόμησε εξάλλου ο πρόεδρος του Eurogroup, Γ. Ντάισελμπλουμ, ο οποίος μιλώντας χτες στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής του Ευρωκοινοβουλίου και απαντώντας στον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλη, υπενθύμισε τη δέσμευση για διατήρηση των «μεταρρυθμίσεων» στην αγορά εργασίας και για την ύπαρξη μιας ομάδας εμπειρογνωμόνων που «να συμβουλεύει την Ελλάδα για το μέλλον, την εξέλιξη της αγοράς εργασίας και των θεσμών της».

Σύμφωνα με τον Γ. Ντάισελμπλουμ, η ομάδα αυτή κατέληξε ότι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις είναι «ενωσιακή βέλτιστη πρακτική και θα πρέπει να επανέλθει στην Ελλάδα. Τώρα ο ακριβής σχεδιασμός των διαπραγματεύσεων αυτών θα πρέπει να εξεταστεί. Σε ορισμένες χώρες υπάρχουν κάποια κριτήρια αντιπροσωπευτικότητας για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, θα πρέπει να γίνονται από αντιπροσωπευτικούς εταίρους. Αυτά τα κριτήρια πιστεύω θα συζητηθούν με τους θεσμούς - συζητώνται αυτή τη στιγμή!».

Επιβεβαίωσε δηλαδή ότι στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης βρίσκεται η αναμόρφωση του πλαισίου για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, για τη διαμόρφωσή του έτσι που να προωθεί τη γραμμή του κοινωνικού εταιρισμού και να υπηρετεί το στόχο της διατήρησης της ανταγωνιστικότητας και της ενίσχυσης της κερδοφορίας, χτυπώντας συνδικαλιστικές δυνάμεις που απορρίπτουν τον κοινωνικοεταιρισμό και παλεύουν για την ανάκτηση των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι τα προηγούμενα χρόνια και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών τους. Στην κατεύθυνση αυτή κινούνταν και οι προτάσεις της επιτροπής που επικαλείται, οι οποίες πρόβαλαν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις ως μέσο προώθησης του «κοινωνικού διαλόγου» και της κοινωνικής συναίνεσης, δίχως απαραίτητα να καταλήγουν σε συλλογικές συμβάσεις, πόσο μάλλον συμβάσεις με κριτήριο τις ανάγκες των εργαζομένων.