Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Διάβασα ένα άρθρο ύμνο στην επιχειρηματικότητα του Κράλογλου.. Γνωστός λακές του καθεστώτος. Πρόκειται –αν δεν με απατά η μνήμη μου- για το άτομο που το 1989 είχε αναρτήσει από κοινού με τον άλλο φαιδρό, τον Κούλογλου φωτογραφία στο Βήμα σύμφωνα με την οποία:
Ο Τσοβόλας στην Άρτα ήταν ιδιοκτήτης μιας πολυκατοικίας!!
Ώσπου εξήλθε έντρομος ο πραγματικός κάτοχος του οικοδομήματος και με δηλώσεις του αποκαθιστούσε την αλήθεια. Η συκοφαντία ως γνωστό είναι ποινικό αδίκημα, αλλά το ότι ο Κράλογλου εξακολουθούσε να κυκλοφορεί ελεύθερος το οφείλει στη μεγαλοψυχία του γιου του αγωγιάτη.
Να επανέλθουμε όμως στο εμετικό άρθρο με το οποίο θυμίζει τη μαύρη τρύπα της δημοσιογραφικής γραφής του. Τίποτα το διαφορετικό δεν θα ανέμενε κανείς από αυτόν.
Επικαλείται δίχως να την αναφέρει ευθέως μια άκρως σκοτεινή οικονομικά αλλά και πολιτειακά περίοδο της Ελλάδας, την δικτατορία, κατά την διάρκεια της οποίας αναπτύχθηκε το δεύτερο μετά το χρηματιστήριο μεγαλύτερο σκάνδαλο της ιστορίας του τόπου: Οι προβληματικές επιχειρήσεις των θαλασσοδανείων και των Παρθενώνων της μίζας στις Σάπες της Κομοτηνής.
Πρόκειται για τους «επιχειρηματίες» που ανά διαστήματα ρουφούσαν με το μπουρί της σόμπας ρευστό από το ελληνικό δημόσιο υπό τους εξής δύο εκβιασμούς: Την …ανάπτυξη και την εξασφάλιση των θέσεων εργασίας!!
Ένας δε εξ αυτών, ο Λαδόπουλος της χαρτοβιομηχανίας Πατρών είχε ξεσηκώσει θύελλα θυμού ακόμη και στους πολιτικούς πάτρονές του με τις αλλεπάλληλες απειλές μαζικής απόλυσης εργαζομένων προκειμένου να δανειοδοτηθεί.
Άλλοι όπως οι Τσάτσοι μετέφεραν με το χρήμα από τον ιδρώτα του λαού τα εργοστάσιά τους στη Τουρκία ακόμη και στη Γερμανία, για να εγκαταλείψουν πίσω τους τη χρεωμένη ανάπτυξη στις πλάτες του ελληνικού λαού, την οποία πλήρωνε ως προ μιας δεκαετίας.
Όστις είναι άπιστος Θωμάς ας κάνει μια βόλτα στις Σάπες της Κομοτηνής προκειμένου να δει ιδίοις όμμασι τα πειστήρια του συγκεκριμένου εγκλήματος.
Μια σειρά ημιτελών οικοδομών για τις οποίες ο λαός είχε καταβάλλει τον οβολό του προκειμένου να υψωθούν οι βιομηχανίες τους, δεδομένου πως οι ίδιοι δεν έβαζαν το χέρι στη τσέπη ούτε για να ξύσουν τ’ αρχίδια τους.
Τσάτσοι, Καρέλιες, Ιζόλες, Σκαραμαγκάδες και ένας εσμός αρπακτικών δανείζονταν είτε απ’ ευθείας από το Ελληνικό δημόσιο είτε δια μέσου της εγγύησής του ποσά που δεν αποπλήρωσαν ποτέ, αφού είχαν κατά νου να τις καταστήσουν προβληματικές και να τις εγκαταλείψουν για να φορτωθεί τα ερείπιά τους ο ελληνικός λαός.
Και πότε αυτά;
Όταν οι ίδιοι ξεκοκάλιζαν από τα Ελβετικά σαλέ το χρήμα που είχαν λεηλατήσει..
Πρέπει όμως να λέγεσαι Κράλογλου για να τους υμνείς και μάλιστα εντός των συγκεκριμένων συνθηκών θερμοκρασίας και πίεσης. Ζυγώνει ωστόσο η στιγμή που όλοι αυτοί οι τσάτσοι της επικοινωνίας θα τεθούν ενώπιον του λαϊκού ή του ιστορικού τους δικαστή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου