Ω ναι έρχεται σαν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος μπουρινιού.. Η πτώση των νέων τειχών από τη νέα γενιά. Για τους έγκλειστους της Δυτικής πλευράς όμως.. Της Ανατολικής ήταν οφθαλμαπάτη.. Έπεσαν δίχως ν’ ανοιξει μύτη.. Τι σκατά σιδηρούν παραπέτασμα ήταν αυτό.. Ούτε ένας νεκρός για τη τιμή των όπλων; Χιλιάδες στους ελεύθερους πολιορκημένους της νέας τάξης πραγμάτων δίχως ν’ ακουστεί η κλαγγή τους.. Πέφτουν μόνοι τους σαν τα νεκρά πουλιά. Περί δικαιώματος πρόκειται. Αλλά δικαιώματος στο θάνατο.. Γιατί δικαίωμα στη ζωή έχουν λίγοι κι εκλεκτοί. Που όταν τρώγουν ότι όλοι μας αυτοί το μεταβολίζουν σε χρυσό. Όχι άλλα «τούβλα» χρυσού για τα κάστρα τους..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου