Όταν ισορροπείς στη κόχη της νύχτας θα κοπείς.. Ξανά και
ξανά. Μόνο που η πληγή είναι αόρατη και προκαλεί την άδηλη αιμορραγία εικόνων,
ήχων, μυρωδιών και αγγιγμάτων από το αποθεματικό της ψυχής. Και βουλιάζεις
επειδή δεν είχες προετοιμαστεί.. Νόμιζες πως είχαν θαφτεί καλά κάτω από τα
μπάζα της καθημερινότητας.. Κι αίφνης νάσου μπροστά δυο τρεις λέξεις τρομοκράτες σκεπασμένες καλά από νότες
πυροκροτητές για να σου κατεδαφίσουν κι ΑΠΟΨΕ την επίπλαστη αυτοπεποίθηση. Έτσι
δεν είναι Γιώργο;
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου