Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ ΚΑΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΤΑΙ
Μόνον όταν μουσική και στίχοι παντρεύονται νότα τη νότα
συλλαβή τη συλλαβή με τα δια βίου δεσμά
μιας αρμονικής σχέσης.. Νομίζω ότι είναι από τα πολύ λίγα τραγούδια που οι
στίχοι μεταγγίζουν τόσο αισθαντικά την ατμόσφαιρά τους στη μουσική και
αντιστρόφως. Εκεί που ο λόγος ψιθυρίζεται έχοντας γίνει χαλί, «να μου μιλάς
σιγανά στ’ αυτί, γιατί σ’ ακούνε τη νύχτ’ αυτή παλιά μου όνειρα που χρόνια
είχαν κρυφτεί» ξαφνικά υποχωρεί από την εισβολή μιας γιορτινής πανδαισίας που
ακολουθείται από το άφθαρτο ρήμα «να μ’ αγαπάς» για να απελευθερωθεί δηλώνοντάς
το ρυθμικά με όλη την ένταση των οργάνων.. Είναι υπέροχο..
1 σχόλιο:
κομματάρα, από αυτα που ακούς ξανακούς και δεν τα χορταίνεις
Δημοσίευση σχολίου