ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ

 Ξηλώνουν τα πάντα: Από τις συλλογικές συμβάσεις μέχρι τον συνδικαλιστικό νόμο..

Ειδικότερα για τα Εργασιακά, δεν είναι τυχαίο ότι και οι δύο πλευρές τα αναγάγουν ως το «κεντρικό ζήτημα της διαπραγμάτευσης», κάτι που σημαίνει ότι για άλλη μια φορά τα εργατικά δικαιώματα θα βρεθούν στο επίκεντρο της επίθεσης για λογαριασμό του κεφαλαίου.


Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση ήδη έχει αποστείλει τις θέσεις της για τα Εργασιακά, όπως προφανώς διαμορφώθηκαν μετά τους δύο γύρους συζητήσεων με το κουαρτέτο και ενόψει των συναντήσεων της ερχόμενης βδομάδας. Επιχειρώντας ωστόσο να κερδίσει χρόνο, να καλλιεργήσει κλίμα αναμονής, η κυβέρνηση κρατά επτασφράγιστο μυστικό από τους εργαζόμενους τις συγκεκριμένες θέσεις που έχει καταθέσει στο τραπέζι των αντιλαϊκών παζαριών.

Σε κάθε περίπτωση, η κοινή βάση της επικείμενης αντιλαϊκής συμφωνίας έχει ήδη διαμορφωθεί: Η κυβέρνηση, όπως δήλωσε και η νέα υπουργός Εργασίας, παρουσιάζει ως «όπλο» της το Πόρισμα της Επιτροπής των Εμπειρογνωμόνων, το οποίο μαζί με τις θέσεις του κουαρτέτου που έχουν κατατεθεί από τον περασμένο Ιούνη στο Γιούρογκρουπ, προδιαγράφουν τις νέες ανατροπές στα Εργασιακά.

Και στα δύο κείμενα, ανεξάρτητα από επιμέρους διαφοροποιήσεις, ως βασικός στόχος περιγράφεται η μεγαλύτερη «ευελιξία» στην αγορά εργασίας, η επέκταση της μερικής απασχόλησης και της εκ περιτροπής εργασίας. Για την παραπέρα προώθηση της δουλειάς - «λάστιχο», ο ένας κόβει και ο άλλος ράβει: 

Κυβέρνηση και «εμπειρογνώμονες» την προτάσσουν στο όνομα της αποτροπής μαζικών απολύσεων πέραν των ανώτατων ορίων, οι «θεσμοί» με το επιχείρημα της «προσαρμογής των επιχειρήσεων» σε περιόδους οικονομικής δυσχέρειας, ενώ ο ΣΕΒ και στο χτεσινό του εβδομαδιαίο «Δελτίο» υπογραμμίζει χαρακτηριστικά πως «η ευελιξία στην αγορά εργασίας είναι ο μηχανισμός που κατά κανόνα ενισχύει και τη δυνατότητα ενός παραγωγικού συστήματος να αντιμετωπίσει μία κρίση...».

Κοινή βάση για συμφωνία υπάρχει και στο ζήτημα αυτών καθαυτών των ομαδικών απολύσεων, αφού η κυβέρνηση ήδη έχει αποδεχτεί ότι θα συμμορφωθεί με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την κατάργηση της διοικητικής έγκρισης.

Για τον κατώτατο μισθό, ο μέχρι πρότινος υπουργός Εργασίας, Γ. Κατρούγκαλος, έχει ομολογήσει ότι στην περίπτωση που δεν υπάρξει νέα συμφωνία τότε θα εφαρμοστεί ο νόμος 4371 (νόμος Βρούτση), δηλαδή τα όσα προβλέπει το 2ο μνημόνιο, ενώ και το πόρισμα των «εμπειρογνωμόνων» προτείνει έναν παρόμοιο μηχανισμό οριοθέτησης του κατώτατου μισθού με βάση την ανταγωνιστικότητα και την παραγωγικότητα...

Και βέβαια, στη λογική της διασφάλισης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων, το κοινό έδαφος για την επικείμενη αντιλαϊκή συμφωνία επεκτείνεται και στα ζητήματα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και του συνδικαλιστικού νόμου.

Για τις πρώτες, εκφράζεται ήδη η πρόθεση της κυβέρνησης να νομοθετήσει στην κατεύθυνση της επεκτασιμότητας των κλαδικών, αλλά με εξαιρέσεις υπέρ των επιχειρησιακών που θα καθιστούν αδειανό πουκάμισο αυτήν τη ρύθμιση. Για το ξήλωμα του συνδικαλιστικού νόμου, όπως όλα δείχνουν, η αρχή θα γίνει με την αποδυνάμωση των ρυθμίσεων για τη συνδικαλιστική προστασία.