Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Ένα όριο λεπτό σαν κλωστή χωρίζει το γέλιο από το δάκρυ και τη λογική από το παράλογο.. Αν σπάσει το κοινωνικό και πολιτικό κοκτέϊλ που θα προκύψει θα είναι εκρηκτικό! Αρχικά θα προκαλέσει μικρούς καθημερινούς θανάτους έτσι ώστε ο μεγάλος και οριστικός να φανεί πως έρχεται ως λυτρωτής της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας.
Τη μορφή αυτή έχουν πάρει εδώ και καιρό οι αποφάσεις της κατοχικής δικαιοσύνης κατά των Ελλήνων της απόγνωσης που στη βάση του νόμου Κατσέλη προσφεύγουν στη προστασία της.
Ακολουθώντας κατά πόδας τη δόλια πολιτική γραμμή του κοινωνικού αυτοματισμού, αποφαίνονται ότι η όποια ανακουφιστική μείωση των οφειλών του δανειολήπτη, θα σημάνει την επιβράβευσή του, έναντι όλων εκείνων των πιστωτικά συνεπών συμπατριωτών του!!
Αχρείοι!!
Επειδή δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων. (Αριστοτέλης).
Αν πράγματι ήθελαν μια συγκριτική αναφορά όφειλαν να αντιπαραβάλλουν συγκεκριμένα παραδείγματα. Την οικονομική κατάσταση ενός «καλοπληρωτή» με κάποιον «κακοπληρωτή».
Δεν το κάνουν όμως.
Και δεν το κάνουν επειδή τότε θα αναδυθεί πως η καπιταλιστική κρίση είναι ευκαιρία για τον πρώτο και φονική παγίδα για τον δεύτερο. Κάτι που αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι. Μετατρέπουν έτσι μια καθαρά αστική διαδικασία σε ποινική αποδίδοντας στον δανειολήπτη δόλο!!
Την ίδια στιγμή στέλνουν τη τράπεζα (των χρυσοποίκιλτων γιάπηδων) αθώα περιστερά πίσω στη κοινωνία, για να εξακολουθήσει την πεμπτοφαλαγγίτικη δράση της. Την εθνικά υπονομευτική υπερχρέωση των νοικοκυριών που δανείστηκαν, ναι, αλλά για να διατηρήσουν το επίπεδο της ζωής τους, αν όχι για να παραμείνουν εν ζωή.
Και ποιοι το κάνουν αυτό;
Η δικαιϊκή υποτέλεια των μισθοδικείων του Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει. Αυτοί που κατά περιόδους αποφασίζουν ποια είναι τα αναδρομικά που τους οφείλει ο ελληνικός λαός και μάλιστα σε περιόδους λαϊκού αφανισμού ως αυτή που διάγουμε σήμερα.
Πλην ηχηρών εξαιρέσεων δεν έχει ουδείς το ανάστημα ενός Τσερτσέτη, ενός Πολυζωΐδη, ενός Δελαπόρτα για να το υψώσει στο «όνομα του ελληνικού λαού» έναντι των πολιτειακών κανόνων, που στη περίπτωση των κόκκινων δανείων θα προκαλέσουν εμφύλιο.
Προ των πυλών είναι.
Το όνειδος των δικηγορικών γραφείων έχει ήδη εξαπολύσει μαζική επίθεση κατά των λεηλατημένων προκειμένου να εξασφαλιστεί η χρυσοφόρα μεταφορά κεφαλαίων στα funds. Διαφορετικά ο λαός απειλείται από τους τοκογλύφους ότι θα υπάρξει κούρεμα των καταθέσεων.
Οι έχοντες και κατέχοντες κατά των εξαθλιωμένων και αντιστρόφως.
Το ότι οι τελευταίοι έχουν εκόντες άκοντες καταβάλλει κατά τη τελευταία οκταετία, υπερτριπλάσια ποσά των οφειλών τους στην ανακεφαλαίωση των ληστρικών πιστωτικών ιδρυμάτων, είναι κάτι που δεν ακούγεται ούτε ως ψίθυρος στις δίκες αυτές.
Να γνωρίζουν όμως πως αν ομοιγένητο η σπλήνα του εμφυλίου ανοίξει, τότε το αίμα θα τρέξει πολύ. Και ουδείς ασφαλής..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου