ΜΙΑ ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

ΜΙΑ ΕΛΕΓΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

Θ' ακούσετε κι άλλα πολλά.. Τη κροκοδείλια θλίψη να σέρνεται σαν τα σκουλήκια στα χείλη πολλών.. Αυτών που τον καταδίκασαν στην πολυετή ανεργία συνέπεια φυσική της οποίας ήταν ο θάνατος. Μην τους πιστέψετε. 

Στρέψτε τους τη πλάτη.

 

Ο κλάδος μας έχει μαζί με τους χειρουργούς και τους πιλότους το μικρότερο μέσο όρο ζωής πέραν του γεγονότος ότι πολλοί όπως ο Νίκος ο Χρυσαφόπουλος φεύγουν από τα σαράντα.. Και τους επικήδειους εκφωνούν κατά κανόνα αυτοί που μας έχουν στιγματίσει ως αλήτες ρουφιάνους δημοσιογράφους.. 

Οι λακέδες της εργοδοσίας.. 

Τους το επιστρέφουμε.. 

Έτσι ως έχει. 

Γιατί η σκόνη όπως και η λάσπη δεν κολλάει στα πέτα των μπουφάν μας.. Είναι από γνήσιο κρύσταλλο και ξεπλένεται στιγμιαία υπό τη πίεση της συνειδησιακών μας αξιών. Εμείς επομένως διατηρούμε ακέραιο το δικαίωμα στο δάκρυ για τον Γιώργο. 

Αυτοί όχι... 

Κι όταν γράφω εμείς, αυτό το εμείς κρύβει ονοματεπώνυμα. Όπως το δικό μου. Και άλλα που δεν έχω την άδεια να αναρτήσω επειδή δεν χρήζουν επαίνων.. Δεν άπλωσαν τη ζωή τους στα μανταλάκια για τη προσωπική τους προβολή. Αλλά στο όνομα του λαού και της ενημέρωσης που είναι η ψυχή της δημοκρατίας. 

Σε αυτά τα σχοινιά την απλώσαμε κι εμείς με τον αγέρα να μας λούζει -το κατα τους Αμερικανούς σφαγείς στο Ιράκ- απεμπλουτισμένο ουράνιο. Εγώ ο Γιώργος Γεωργιάδης, και ο Γιώργος Κοίλιαρης που αργότερα τραυματίστηκε θανάσιμα στο Αφγανιστάν. 

Δίχως τον παραμικρό δισταγμό. 

Μείναμε εβδομάδες μήνες εκεί με τις βόμβες να πέφτουν γύρω μας βροχή.. Μόνη μας ομπρέλα το πείσμα μας και το δίκιο του Ιρακινού λαού. Αυτό το δίκιο πού όταν ο Ιρακινός λαός δια του Υπουργού Εσωτερικών μας κάλεσε σε μια γιορτή καταμεσής της φωτιάς, τόσο ο Γιώργος Κοίλιαρης όσο και ο Γιώργος ο Γεωργιάδης με υπέδειξαν να το υπερασπιστώ κατά τον μόνο τρόπο που ξέραμε καλά: 

Την αληθινή δίκαια ενημέρωση. 

Κι όταν καταχειροκροτούμενος από τους Ιρακινούς κατέβηκα με φίλησαν και οι δύο συνάδελφοι σταυρωτά. Σήμερα με τους άδικους θανάτους και των δύο κατάλαβα το γιατί.. Ήταν αποχαιρετισμός. Θα έχετε και οι δύο τη θέση που σας αξίζει στην καρδιά μου..