ΤΑ ΔΥΤΙΚΑ ΜΜΕ ΤΗΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗΣ

Όλα όσα δεν μας λένε 

τα Μέσα Παραπληροφόρησης

για τη Συρία κ.ά.

 

 

Ποιοι βομβαρδίζουν ποιους και σε ποιο Χαλέπι;

 

 

 Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, τα λεγόμενα Μέσα Ενημέρωσης του Συρμού, μας ταΐζουν με την προπαγάνδα των ισχυρών που δικαιολογούν τις επεμβάσεις και τις καταστροφές που έχουν προκαλέσει σε πολλές χώρες.

Είναι όμως μερικά πράγματα που τα κρύβουν. Όλοι ομως γνωρίζουμε πως οι «μισές αλήθειες είναι χειρότερες από τα μεγάλα ψέματα».

 

 

  Να ξεκινήσουμε από την πιο πρόσφατε εξέλιξη: την κατάρρευση της κατάπαυσης του πυρός στη Συρία, που αποδόθηκε σε ρωσικές παραβιάσεις και βομβαρδισμούς νοσοκομείων στο Χαλέπι. Άσχετο αν αυτό δεν αποδεικνύεται με ντοκουμέντα.

  Όπως και στη περίπτωση του «βομβαρδισμού» της ανθρωπιστικής πομπής του ΟΗΕ προς το Χαλέπι τα στοιχεία δείχνουν πως «άλλοι ήταν υπεύθυνοι»….

 

 Τα δυτικά Μέσα ωστόσο δεν ανέφεραν ότι οι ΗΠΑ δεν τήρησαν βασικό όρο της συμφωνίας, που απαιτούσε να διαχωρίσει ποιους θεωρεί τζιχαντιστές και ποιους «μετριοπαθείς αντάρτες», ώστε να γνωρίζει ποιους θα πρέπει να βομβαρδίζει η Ρωσία.

Επίσης τα δυτικά Μέσα θεώρησαν απλώς, ως «λάθος» τον βομβαρδισμό από τα μαχητικά της συμμαχίας των προθύμων στη συριακή στρατιωτική βάση που είχε αποτέλεσμα να σκοτωθούν83 Σύροι στρατιώτες και έδωσε την ευκαιρία στους τζιχαντιστές να καταλάβουν τη βάση.

  Χωρίς να μας πουν τα δυτικά «Μήντια» ότι τα αμερικανικά τηλεκατευθυνόμενα αναγνωριστικά «drones» γυροφέρνουν στον εναέριο χώρο της περιοχής συνεχώς.

 

  Εκείνο επίσης που ουδέποτε δημοσιοποιήθηκε είναι πως το Χαλέπι –η ακμάζουσα οικονομική πρωτεύουσα της Συρίας πριν τον πόλεμο- είναι διαιρεμένη στα δύο. 

 

 

# Το δυτικό Χαλέπι (με περίπου ένα εκατομμύριο εφτακόσιες πενήντα χιλιάδες κατοίκους) που ελέγχουν οι κυβερνητικές δυνάμεις. 

 

# Το ανατολικό Χαλέπι (με 250.000 κατοίκους) που ελέγχεται από τους  «αντικαθεστωτικούς αντάρτες»,  το Μέτωπο αλ-Νούσρα δηλαδή, που προηγουμένως το έλεγαν αλ-Κάιντα και το χαρακτήριζαν «τρομοκρατικό».

  Η Ρωσία βομβαρδίζει το ανατολικό Χαλέπι. Αν τελικά κι αυτό πέσει στα χέρια των κυβερνητικών δυνάμεων, αυτό θα σημάνει και το τέλος της εισβολής των μισθοφόρων στη Συρία και νίκη του Άσαντ. Κάτι που δυσαρεστεί όσο δεν λέγεται τους εμπνευστές του αιματηρού «εμφύλιου».

 

  Oι νεοσυντηρητικοί ηγέτες –έστω και με το μανδύα του Δημοκρατικού Κόμματος» -όπως η Χίλαρι Κλίντον- προπαγανδίζουν τη δημιουργία «ζώνης απαγόρευσης των πτήσεων πάνω από τη Συρία». Στο προηγούμενο ανάλογο του Ιράκ προ του πολέμου στον Κόλπο. 

  Παρέλειψαν όμως να μας ενημερώσουν τι είπε στην κατάθεσή του στο αμερικάνικο Κογκρέσο, ο αρχηγός των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στρατηγός Dunford: «Για να ελέγξουμε ολόκληρο τον εναέριο χώρο της Συρίας, θα πρέπει να πάμε σε πόλεμο με τη Συρία και τη Ρωσία. Πολύ σημαντική απόφαση που δεν πρόκειται να λάβω μόνος μου».

  Φανταστείτε πως κάποιοι στις ΗΠΑ είναι σε θέση ακόμη και να  ονειρεύονται να κάνουν πόλεμο εναντίον μια χώρας που διαθέτει 7.000 θερμοπυρηνικά όπλα. 

  Αλλά ένα βασικό ερώτημα που ουδέποτε έθεσαν τα δυτικά Μέσα Παραπληροφόρησης και χρειάζεται κάποιος επιτέλους να απαντήσει είναι: Από πού απέκτησαν οι ΗΠΑ το δικαίωμα να αποφασίζουν ποιος θα πρέπει να κυβερνά, για παράδειγμα, στη  Συρία; 

  Τι μας έχει δείξει άλλωστε η αμερικανική στρατιωτική επέμβαση στο Ιράκ ή το Αφγανιστάν;

 

  Θυμίζουμε ότι από τα δυτικά  Μέσα του Συρμού ουδέποτε δημοσιοποιήθηκε μεμοράντουμ που είχε αποκαλύψει ο στρατηγός τεσσάρων αστέρων Wesley Clark στα 2011, και χρονολογείται λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Το Πεντάγωνο είχε υιοθετήσει σχέδιο για την ανατροπή των κυβερνήσεων σε εφτά χώρες, μέσα στην επόμενη (από το 2001) πενταετία: Ιράκ, Λίβανος, Λιβύη, Σομαλία, Σουδάν, Συρία και Ιράν.

(Wars Were Planned - Seven Countries In Five Years) παρακολουθείστε το video στο “You Tube”: 

https://www.youtube.com/watch?v=9RC1Mepk_Sw

 

 

  Όπως όλοι γνωρίζουμε,

# η εισβολή στο Ιράκ έγινε στα 2003. 

# Ο στενός σύμμαχος των ΗΠΑ, το Ισραήλ, είχε εισβάλει στο Λίβανο, στα 2006. 

# Η Λιβύη (η χώρα με το μεγαλύτερο κατά κεφαλήν εισόδημα στην Αφρική) καταστράφηκε με ΝΑΤΟϊκή επιχείρηση στα 2011. 

# Αμερικανικά μη επανδρωμένα αναγνωριστικά «drones» πραγματοποιούν συνεχείς πτήσεις πάνω από το τη Σομαλία.

# Αμερικανικά στρατεύματα σταθμεύουν στο Νότιο Σουδάν - μετά τον βίαιο διαμελισμό της χώρας από αιματηρό εμφύλιο πόλεμο.

# Η Συρία γνωρίζει τα δεινά ενός υποστηριζόμενου από τους Δυτικούς πολύνεκρου πολέμου από το 2011.

 

Ενεργειακά «προβλήματα 

 

  Η περίπτωση του Ιράν είναι εξαιρετικά ιδιαίτερη. Την περασμένη δεκαετία αποτελούσε καθημερινό στόχο των δυτικών Μέσων με την υπόθεση του περιβόητου «επικίνδυνου πυρηνικού προγράμματός του»…

 

  Τα δημοσιεύματα παρέλειπαν ότι υπήρχε από το 2005 η ενοχλητική κοινή αμυντική συμφωνία με τη Συρία, για την παροχή αμυντικών πιστώσεων $ ενός δισεκατομμυρίου, μαζί με στρατιωτική εκπαίδευση και αποστολή στρατευμάτων.

Η κατάσταση γινόταν ακόμη πιο περίπλοκη αφού τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα στάθηκαν στο πλευρό του Ιράν και τη Συρίας. Με αποκορύφωμα την άμεση στρατιωτική εμπλοκή της Ρωσίας στον πόλεμο στη Συρία, μετά από πρόσκληση όμως της νόμιμης κυβέρνησης της χώρας.

 

  Α, και κάτι που παραλείπουν συνεχώς τα δυτικά Μέσα: Το Ιράν είναι ανταγωνιστικό αγκάθι για τον καλό σύμμαχο των ΗΠΑ, το αυταρχικό καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. 

  Όπως ότι το 2009 το Κατάρ είχε προτείνει να κατασκευασθεί ενεργειακός αγωγός που θα διέσχιζε το συριακό έδαφος για να φθάσει στην Τουρκία και να την εφοδιάζει με σαουδαραβικό αέριο.

 

  Ο Άσαντ είχε απορρίψει την ιδέα και είχε υπογράψει μάλιστα συμφωνία με το Ιράκ και το Ιράν για την κατασκευή αγωγού, ανεφοδιασμού των ευρωπαϊκών χωρών, αποκόπτοντας τον ενεργειακό δρόμο στο Κατάρ, τη Σαουδική Αραβία προς την Τουρκία. Έτσι μπήκε και η Τουρκία στο παιχνίδι της ανατροπής του «καθεστώτος Άσαντ».

 

Η υπόθεση  «τρομοκρατία»

 

Να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα: Δν υπάρχει αυτό που αποκαλούν τα δυτικά Μέσα «μετριοπαθείς αντάρτες». Ο αποκαλούμενος από αυτά τα Μέσα «Ελεύθερος Συριακός Στρατός» (FSA) αποτελείται εδώ και πολύ καιρό από εξτρεμιστικά στοιχεία.

 Κι όμως οι ΗΠΑ συνεχίζουν να τους ανεφοδιάζουν με όπλα. Παρ΄ όλο που από το 2012 οι «New York Times» είχαν παραδεχθεί πως το μεγαλύτερο μέρος των όπλων αυτών πέφτει στα χέρια των τζιχαντιστών.

 

 

 

 

  Επίσης απόρρητη έκθεση της DIA πρόβλεπε άνοδο του ISIS (Ισλαμικού Χλιφάτου –Daesh κλπ) περιγράφοντας: «…υπάρχει πιθανότητα δημιουργίας Σαλαφιστικής οντότητας στην ανατολική Συρία…Κάτι ακριβώς  που η αντιπολιτευόμενες δυνάμεις και οι δυνάμεις που τις υποστηρίζουν επιθυμούν, ώστε να απομονωθεί το συριακό καθεστώς».

http://www.judicialwatch.org/wp-content/uploads/2015/05/Pg.-291-Pgs.-287-293-JW-v-DOD-and-State-14-812-DOD-Release-2015-04-10-final-version11.pdf

 

 

  Η έκθεση ωστόσο, παραλείπει να αναφέρει πως το ISIS δημιουργήθηκε μετά την αμερικανική (και βρετανική) εισβολή στο Ιράκ το 2003 και όχι στον πόλεμο της Συρίας. Είχε κι αυτό γίνει αρχικά με την ονομασία αλ-Κάιντα.

Όταν ο Πολ Μπρέμερ είχε διορισθεί ανώτατος άρχων του Ιράκ, ως προεδρικός απεσταλμένος, το Μάιο του 2003, αμέσως διέλυσε τον ιρακινό στρατό και τις ένοπλες δυνάμεις, απολύοντας 400.000 ένστολους. Ανάμεσά τους κι όλους του ανώτερους και ανώτατους αξιωματικούς. 

Είναι οι ίδιοι στρατηγοί που σήμερα αποτελούν την ηγετική ομάδα του ISIS.

Μας είπαν πως η εμφάνιση του ISIS έγινε «ξαφνικά» στη Συρία στα 2014 και σήμερα τον βρίσκουμε να έχει εξαπλωθεί και στη Λιβύη.

 

  ...Μουσική!!!

 Τζον Λένον Give Peace A Chance (1969)
 
https://www.youtube.com/watch?v=0yU0JuE1jTk