Από δελτίο της ελληνικής πρεσβείας στις Βρυξέλλες: «Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της τράπεζας ING, μία ενδεχόμενη έξοδος της Βρετανίας από την ΕΕ (Brexit) θα κόστιζε στη βελγική οικονομία πτώση του ΑΕΠ κατά 0,5%, ήτοι κατά πλησίον των 2 δισ. ευρώ, κατατάσσοντας το Βέλγιο στην τέταρτη θέση μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης που θα δέχονταν τα μεγαλύτερα πλήγματα από την εν λόγω αποχώρηση, πίσω από τις Ιρλανδία, Μάλτα και Ολλανδία. Κατά την έρευνα, μία ενδεχόμενη έξοδος της Βρετανίας θα προκαλούσε επίσης σημαντικότατη συρρίκνωση της απασχόλησης στο Βέλγιο, καθώς το 2,8% των συνολικών θέσεων εργασίας στη χώρα (περίπου 120.000 απασχολούμενοι) σχετίζεται είτε οικονομικά ή εμπορικά με τη Βρετανία. Η έρευνα διευκρινίζει ότι φυσικά ένα ενδεχόμενο Brexit δεν θα σημάνει εξαφάνιση των εν λόγω θέσεων εργασίας, ωστόσο θα σηματοδοτήσει περίοδο εργασιακής αστάθειας και αβεβαιότητας για τους απασχολούμενους στους θιγόμενους κλάδους οικονομικής δραστηριότητας». Να σας το μεταφράσω; Πως ο λογαριασμός της απώλειας θα σταλεί στον συνήθη ύποπτο. Τον λαό.. Γιατί; Προσέξτε ποιος οφελείται από τη διατύπωση "εργασιακή αστάθεια" και θα το αντιληφθείτε στο φτερό επειδή οδηγεί απ' ευθείας στη κατεδάφιση εργασιακών δικαιωμάτων και συμβάσεων αφού οι εργαζόμενοι θα βρίσκονται μονίμως υπό την απειλή του leading to the window.. (Χρησιμοποιείται ως έκφραση από την αμερικανική εργοδοσία και σημαίνει πως οδηγείς τον εργαζόμενο στο παράθυρο προκειμένου να διαπιστώσει από τα εκατομμύρια των ανέργων σουλατσαδόρων τι τον περιμένει στη περίπτωση που θέσει ζητήματα διεκδίκησης καλλίτερων όρων εργασίας!) Το πιάσατε το υπονοούμενο;
Ευγ. Ανδρικ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου