πυρπολούν το Αιγαίο
και την οργή συνδαυλίζουν του Ανθρώπου
για τους κερδοσκόπους εμπρηστές
που βλέπει να καίγεται η ζωή
χωρίς φτερά πλέον
για μακρινά πετάγματα στα όνειρα
τώρα που βουλιάζει
στο κρυστάλλινο νερό του πελάγου μας
με το λαμπύρισμα μιας άλλης ζωής στα μάτια του
το χαμόγελο νεογέννητου παιδιού.
Πλάγιασαν οι ελπίδες
για την κατάκτηση της ζωής
αγκαλιά κρατώντας
το παγωμένο κύμα
κι αφουγκράζονταν
το τρίξιμο των πάγων
που διαλούσε τ’ ανάστημα του ανθρώπου
το χαμόγελο του παιδιού
ταξιδεύοντας μες απ’ το μίσος
μες απ’ το κέρδος
για το απελπισμένο ταξίδι
ως την αγριότητα του βορρά.
Ο πολιτισμός του αδίσταχτου εγκληματία
γέμισε αίμα την μήτρα της μάνας
που ανοιγόκλεινε τα τρομαγμένα μάτια της
για να κρατήσει τ’ όνειρο του παιδιού της
και την άφησαν μόνη
στην άγρια ταφή
που οδήγησαν αιχμάλωτο τον θεό της
καθώς προσπαθούσε να φύγει
απ’ τα κρεματόρια
με τις φωτεινές επιγραφές
και τα γεμάτα μίσος πρόσωπα
για έναν δικό της κόσμο
που έμαθε να τον διαβάζει
στ’ αθώα μάτια του παιδιού της
που χάθηκε το φως τους
καθώς κοιτούσε τις ρημαγμένες στέγες
κι αφουγκράζονταν τον ήχο
εγκληματικών τυμπάνων
που έγδερναν τον ήλιο της ζωής της.
Όμως εγώ
φτύνω τ’ αποτρόπαια τρόπαιά σας
και ζωγραφίζω όνειρα προσδοκίας
πάνω στων αιώνων τα προγονικά κόκκαλα
είμαι ακέραιη και τρυφερή ακόμη
κι ας διαβαίνω γυμνή βουνά, ποτάμια, πέλαγα
για να δω τον γιο μου αύριο
να λάμπει στα μάτια του μια ζωή
που θα έχει κρεμασμένους και πηγμένους
τους χειμώνες σου αδίσταχτε κερδοσκόπε
κι ολόκληρη η ζωή θα του ανήκει
τρυφερή και χαμογελαστή.
Κανέναν δεν πνίξατε κερδοσκόποι φονιάδες!
Εσείς με το μίσος σας
θα βυθιστείτε μες στην Ιστορία μας
σαν ανατριχίλα εγκλήματος.
Εμείς
θ’ αντιφεγγίζουμε το φως του ήλιου
μες στα νερά του Αιγαίου
σαν ζωή πανέμορφη
χωρίς εσάς πλέον εν ζωή.
Αλέκος Πούλος
ΑΤΕΧΝΩΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου