ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ

 Το να παραιτείται ένα κράτος από την κυρίαρχη διεύθυνση, διαχείριση και λειτουργία των βασικών-υπαρκτικών τής κοινωνίας και τής οικονομίας Δημοσίων Αγαθών, είναι πέραν κάθε ιδεολογικής γραμμής, ακόμη και αυτής του σκληρού νεοφιλελευθερισμού. Άλλο αξιοπρεπής -ακόμα και ισότιμη- διακρατική συνεργασία και άλλο ο υποβιβασμός του κράτους, μέσω της παραχωρούμενης κρίσιμης οικονομικο-κοινωνικής λειτουργίας, σε δευτερεύον-συμπληρωματικό μόρφωμα στον διεθνή καταμερισμό της εργασίας, που  είναι η κύρια επιδίωξη των Μνημονίων! Η εθνική, οικονομική, εργασιακή, κοινωνική και πολιτισμική ζωή των Ελλήνων εδώ και 3.500 χρόνια δομήθηκε κυρίως γύρω από το λιμάνι του Πειραιά με την σύγχρονη ζωή να δομείται γύρω από μια σειρά κρατικές επιχειρήσεις όπως ήταν οι τηλεπικοινωνίες, η ενέργεια, οι μεταφορές η υγεία και η παιδεία. Σήμερα με την πώληση του 67% των μετοχών του ΟΛΠ, γεγονός ασύλληπτο μέχρι πρότινος για κάθε Έλληνα, η δημιουργική αυτή συνέχεια διακόπτεται και μεταλλάσσεται. Δεν μένει παρά ο λαός και μόνον αυτός να τις αποκαταστήσει ισοσκελίζοντας το δίκαιο με το δίκιο..