Eυγένιος Ανδρικόπουλος
Άγρια η προπαγανδιστική εκμετάλλευση της απάνθρωπης πράγματι και αιματηρής επίθεσης στο Παρίσι..
Στη βάση της εποικοδομούν ολόκληρο παραμύθι που στηρίζεται στις ανύπαρκτες από ετών αρχές και αξίες μιας συνομοσπονδίας κρατών αφετηρία της οποίας υπήρξε η κοινότητα του χάλυβα.. Επειδή περί αυτού πρόκειται και όλα τα υπόλοιπα περί αρχών και αξιών είναι μια ληγμένη προ πολλού τροφή για το απελπισμένο πόπολο.
Μια ματιά στο εξ αιτίας των Ολλανδών παραπεφθέν στις καλένδες ευρωσύνταγμα αρκεί για να αντιληφθείς στο φτερό σε ποιας δημοκρατίας τις αρχές αναφέρονται.
Ανατρέχοντας στις πεντακόσιες και πλέον σελίδες του διασταυρώνεσαι τουλάχιστον τετρακόσιες φορές με τον όρο «ανταγωνισμός» και ουδεμία με το λήμμα «κοινωνία».
Που παραπέμπει αυτό;
Στο ότι κατά πρώτον τα κράτη μεταλλάχθηκαν σε εταιρίες.
Κατά δεύτερον η εργασία μετατράπηκε αρχικώς σε απασχόληση και στη συνέχεια σε εθελοντισμό για τις ΜΚΟ. Κατά τρίτον η πραγματική οικονομία πήρε οριστικό διαζύγιο από την χρηματοπιστωτική και κατά τέταρτον ως συνέπεια των τριών πρώτων ο άνθρωπος δημιουργός υποτιμήθηκε τόσο ώστε να καταστεί υποδεέστερος των δημιουργημάτων του.
Διόλου παράξενο επειδή στόχος της νέας τάξης πραγμάτων που υιοθετήθηκε από το Ευρωενωσιακό ιερατείο, ήταν η αντίστροφη εφαρμογή των κομμουνιστικών δοξασιών.
Ναι ορθά διαβάσατε..
Κρατήθηκε από το κατασυκοφαντημένο σύστημα της Σοβιετίας ο κεντρικός πολιτικός και οικονομικός σχεδιασμός υπό την εξής διαφορά:
Τώρα προέρχεται και εξυπηρετεί το άπληστο καπιταλιστικό «εγώ», αντιθέτως με το ευγενές και σοσιαλιστικό «εμείς» του υπαρκτού σοσιαλισμού που γεννιόταν από τις ιδέες του συνόλου και κατέτεινε στην υπηρεσία του.
Κι αυτό το «εγώ» αφορά τη παγκόσμια ελίτ των τραπεζιτών που έχει συγκεντρώσει σχεδόν το σύνολο του παραγόμενου πλούτου, τον οποίο διανέμει κατ’ αυτό τον τρόπο, ώστε να ελέγχεται απολύτως ποιος πληθυσμός και σε ποια γωνιά της γης θα επιβιώσει, προκειμένου να της τον πολλαπλασιάσει δια μιας κατευθυνόμενης από το κέντρο ανάπτυξης.
Η αρίθμηση των θέσεων εργασίας η οποία με την σειρά της προκαλεί τους γνωστούς αποκλεισμούς εκατομμυρίων ανθρώπων από τα στάδια της ζωής, συνέπεια αυτού είναι. Κατάληξε έτσι η ανθρωπότητα σε καζάνι που κοχλάζει..
Τα περί θρησκευτικών και εν γένει πολιτισμικών διαφορών είναι απλώς μυθεύματα με τα οποία επιχειρείται να συγκαλυφθεί η πραγματικότητα αυτή. Της εξαθλίωσης η εικόνα είναι ακριβώς η ίδια είτε υπό τον Μωάμεθ είτε υπό τον Χριστό είτε υπό τον Βούδα .. Πρόκειται για μεταφυσικές ονειρώξεις με τις οποίες ελέγχονται οι κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις της πραγματικής ζωής.
Οι Ισλαμοφασίστες αγοράζουν όπλα στο όνομα του Αλλάχ αλλά με την εξαγωγή κυρίως του λεηλατηθέντος ιρακινού πετρελαίου (άρχισαν πλέον να το παραδέχονται ανοιχτά οι λύκοι της Δύσης) το εμπάργκο κατά του οποίου δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, έχει προ πολλού αρθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και το Ευρωενωσιακό ιερατείο. Παραμένει αντιθέτως εν ισχύ εκείνο κατά της Κούβας επί παραδείγματι.
Κατά το τελευταίο όμως διάστημα οι αποτελεσματικές Ρωσικές επιχειρήσεις προκάλεσαν στα μίσθαρνα όργανά του μια σειρά από αδιέξοδα στη Συρία, τα οποία πλέον λύνονται κατά έναν και μόνον τρόπο.
Εκείνον του γόρδιου δεσμού.
Δια της κοπής..
Ποιας κοπής;
Εκείνης που θα επιφέρουν τα Γαλλικά όπλα αφού προηγουμένως η δράση του ISIS θα εξαγόταν ηχηρά στην αλλοδαπή ώστε να επέβαλλε την βαθύτερη εμπλοκή και της Γαλλίας στη φλεγόμενη Μέση Ανατολή.
(κατά την ίδια χρονική στιγμή ο Λίβανος υπέστη το αίμα 46 νεκρών από τα όπλα των Τζιχαντιστών αλλά εσείς δεν ακούσατε τίποτα δεδοένου ότι η χώρα αυτή κατοικείται από ανθρώπους ενός κατώτερου θεού..)
Προϋπόθεση ωστόσο αυτής της σοβαρής και επικίνδυνης εξέλιξης είναι – ορθά μαντέψατε- το αίμα. Αυτό το άλικο που κύλησε άφθονα κατά τη νύχτα της Παρασκευής στη πόλη του φωτός. Γενναιόδωρη προσφορά των αποφώλιων τεράτων που παρασκευάστηκαν στα σκοτεινά εργαστήρια των μυστικών υπηρεσιών από τους σύγχρονους Φραγκεστάϊν του καπιταλισμού ήταν.
Το ακαριαίο της προπαγανδιστικής και παγκόσμιας εκμετάλλευσης του εφιαλτικού γεγονότος μόνον κατά τον τρόπο αυτό δικαιολογείται.
Υπερακόντιζαν η μία την άλλη οι απειλές από των πολιτικών αμβώνων της Δύσης.
Απειλές όμως κατά ποιου;
Κατά του τροφοδότη τους σε μαύρη ενέργεια;
Του χαλιφάτου;
Όχι ακριβώς.
Στην πραγματικότητα κατά της Συρίας επειδή στο έδαφός της αναπτυσσόταν προ των Ρωσικών βομβαρδισμών αυτό . Την προέλαση των Ρώσων επιδιώκουν επομένως να ανακόψουν. Δεν είναι τυχαίο έτσι που ο Πούτιν ξεκαθάρισε πως «αν οι Δυτικοί θέλουν βοήθεια αυτή θα την έχουν αλλά σε επίπεδο έρευνας των δραστών του Παρισινού αιματοκυλίσματος και όχι σε από κοινού επιχειρήσεις». Επειδή γνωρίζει το δόλιο του σκοπού τους.
Ουσιαστικά τον κυβερνητικό στρατό του Ασσαντ θέλουν να θέσουν εκτός μάχης για να εξορίσουν τη Ρωσία από τη μοναδική της βάση στη Μεσόγειο, αλλά:
Μόνο πολιτικός ταχυδακτυλουργός μπορεί να βάλει τα χέρια του στη φωτιά δίχως να καεί.. Και ο Ολάντ δεν έχει αποδείξει πως διαθέτει αυτού του τύπου τις ικανότητες.
Το αντίθετο.
Και το ερώτημα που τίθεται είναι:
Ξέρει -με τις δηλώσεις υποτέλειας στο ευρωενωσιακό ιερατείο και τους ύμνους στην Ευρώπη κολαστήριο των λαών- ο Τσίπρας που ακριβώς εμπλέκει τον ελληνικό λαό;
Αν ναι το κάνει συνειδητά οπότε αναλαμβάνει πλήρως και την ευθύνη.. Αν όχι τότε κατέχει το αδιάφορο ως προς εμας ακαταλόγιστο. Το θέμα είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις το απότέλεσμα είναι ίδιο..
Τις αιτίες θα τις εξηγήσει στον ιστορικό ή τον φυσικό του δικαστή..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου