ΤΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ ΕΛΕΕΙΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

Ευγένιος Ανδρικοπουλος

Έπεσε το μάτι μου σε κάποιου Γιάννη Λαζάρου το διαδιακτυακό ελεεινογράφημα και θύμωσα πολύ.. 

Κυρίως επειδή μου απεστάλη.. 

Κατ’ αυτόν η χθεσινή απεργία ήταν μια μούφα που αναδείκνυε τις δημοσιουπαλληλικές συντεχνίες (το βέβαιο είναι πως αγνοεί το πόθεν προέρχεται ο όρος , είναι φανερό ότι δεν έχει συστηθεί ποτέ με τον Έρικ Χομπάουμ) αφού αγαθοί και κολασμένοι, άστεγοι και στεγασμένοι πορεύθηκαν ως μη όφειλαν από κοινού στο άγνωστο. 

Και ποιοι κατά τον εν λόγω κύριο είναι οι μεν και ποιοι οι «δεν»-θα έπρεπε να συμπορευτούν; 

Ο δημόσιος υπάλληλος του οποίου το εισόδημα έχει συνολικά και από το 2010 λεηλατηθεί κατά 60% και που στις πλείστες των περιπτώσεων τελεί υπό καθεστώς διαθεσιμότητας, δηλαδή κεκαλυμμένη ανεργία, και ο άνεργος του μηδενικού εισοδήματος ως να είναι ο δημόσιος υπάλληλος ένοχος γι αυτό. Και επ’ αυτής της λογικής ξεδίπλωνε τον φασιστικό του κοινωνικό αυτοματισμό παραθέτοντας μια σειρά ανάξιων λόγου επιχειρήματα εξορυγμένα από τις ιστοσελίδες της Χρυσής Αυγής. 

Ο ένας εργαζόμενος κατά του άλλου αλλά ποτέ κατά του δυνάστη του. Του εργοδότη του ο οποίος πολιτικά εκπροσωπείται σχεδόν από το σύνολο της Βουλής.. Αυτού του εργοδότη ο οποίος εκβίαζε ωμά χθες επί των δουλεμπορικών τους κωπηλάτες του, πως αν απεργούσαν, θα ..ανεργούσαν την επομένη της απουσίας τους. 

Και ποιος του έδωσε το δικαίωμα της μαύρης εκβίασης; 

Ένα θεσμικό πλαίσιο που υπαγορεύτηκε από τους τοκογλύφους για να ψηφιστεί αναντάμ μπαμπαντάμ από τα πολιτικά δουλικά τους στον ναό του καπιταλιστικού μονοθεϊσμού. Τη βουλή. Αυτή τη βουλή για τη πολιτική σύνθεση της οποίας υπεύθυνος είναι και ο άνεργος ή κυρίως αυτός είτε δια της επιλογής είτε δια της αποχής του. 

Τώρα πως κατά τους διάφορους ελεεινογράφους είναι μείζον αμάρτημα η έξοδος στους δρόμους της φωτιάς εκείνων που ο μισθός ή η σύνταξη τους εξασφαλίζει την επιβίωση αλλά όχι τη ζωή πλάϊ στους άλλους που δεν έχουν καν ζωή, μόνο αυτοί και οι πολιτικοί χορηγοί τους το γνωρίζουν. 

Είναι σαν να απαγορεύουμε τη διάδοση των γραφών από τον Τάκιτο και τον Σενέκα –με τις οποίες τέθηκαν τα πρώτα ψήγματα του σοσιαλισμού – επειδή ο μεν ένας υπήρξε μέγας αυλόδουλος και τοκογλύφος ο δε άλλος μέγας δουλέμπορος! 

Εχθρός του λαού δεν είναι οι παγίδες των δυσδιάκριτων οικονομικών διαφορών μεταξύ των κοινωνικών στρωμάτων, αλλά οι αφέντες μιας ελίτ που τις απλώνουν σαν αράχνες για να συλλαμβάνουν τα μικροεγώ έτσι ώστε να αντιπαρατίθεται το ένα στο άλλο και να θησαυρίζουν αυτοί ανενόχλητοι. Γκέγκε μ@λ@κ@;