Άριστα πράττουν, σε ραγιάδες απευθύνονται. Πήγα στην πρεμιέρα -δόθηκε στο σκανδαλώδες Μέγαρο Μουσικής- του «Φυλάττειν Θερμοπύλας», ορατόριο του μεγάλου φίλου και δασκάλου Χρήστου Λεοντή σε ποίηση του αείμνηστου Γιάννη Νεγρεπόντη.
Ήταν –λέει- συναυλία για να τιμηθεί η Απελευθέρωση της Αθήνας, και επιτέλους θα γιορτάζαμε για πρώτη φορά ιστορικά ορθά το τέλος του Πολέμου. Αμ δε...
Ενώ ήμασταν προετοιμασμένοι για μουσική ευωχία, μας την σπάσανε πολύ χοντρά! Να σου ο Παππούλης των Δεξιώσεων (Π. τ. Δ.) ανέβηκε στο... βήμα και καπέλωσε την εκδήλωση. Εκφώνησε φτηνό δεκάρικο με παπαρολογίες περί ενότητας τότε και σήμερα, περί του δήθεν Εμφυλίου Πολέμου τότε και του κινδύνου για νέο διχασμό σήμερα.
Ανέκαθεν η ξενόδουλη εξουσία στην Γκραικυλία και οι θεραπαινίδες της σείουν προληπτικώς, όπου σταθούν και όπου βρεθούν, κουρελιασμένη σημαία του διχασμού, μπαμπούλας μη τυχόν ο κοσμάκης πάρει ταξικό δρόμο! Κατόπιν ετίμησεν ο Παππούλης των Δεξιώσεων (Π. τ. Δ.) δια της παρουσίας του προβολή φτηνιάρικου εθνικοπατριωτικού ντοκιμαντέρ (θυμηθείτε τα «επίκαιρα», που προβάλλονταν επί Χούντας στους σινεμάδες πριν την ταινία).
Στην συνέχεια ακούστηκε στεντόρειο παράγγελμα: «Αποχώρηση Παππούλη των Δεξιώσεων (Π. τ. Δ.)»!! – λες και ήμασταν σε στρατώνα- και ο εν λόγω κύριος σηκώθηκε κι έφυγε! Τέτοια απρέπεια! Δεν κάθισε στιγμή στην συναυλία, έστω για τα μάτια του κόσμου. Το έκανε επίτηδες, να μη νομιμοποιήσει με την παρουσία του το περιεχόμενο του έργου. Κάθε όχλος έχει και τον Παππούλη των Δεξιώσεων (Π. τ. Δ.), που του αξίζει! Άλλωστε για να γίνεις στην αποικία Γκραικυλία Παππούλης των Δεξιώσεων (Π. τ. Δ.) πρέπει να έχεις κάνει κάποιο.... ανδραγάθημα! Δεν γίνεται όποιος κι όποιος!
Ας πούμε, για καθαρά ιστορικούς λόγους: Ένας έγινε Παππούλης Δεξιώσεων (Π. τ. Δ.) επειδή πούλησε δις την Κύπρο, μια στην Λωζάνη και μια στην επιδρομή του «Αττίλα»! Ένας άλλος, μικρός πέρασε από τα Αετόπουλα και για αντάλλαγμα και επίρρωση της παιδικής θητείας του δεν άφησε ως Παππούλης Δεξιώσεων (Π. τ. Δ.) αντιδραστική, αντιλαϊκή, κατ’ εντολή των ξένων αφεντικών απόφαση, Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που να μην βάλει τζίφρα, ηθικός συναυτουργός στην ανθρωπιστική κρίση της Γκραικυλίας και στους χιλιάδες αυτόχειρες!
Και ο τωρινός, α, ο τωρινός! Το ανδραγάθημά του ήταν ιδιαίτερο, πρόσφατο, το θυμότανε όλοι: Χαστούκιζε γυναίκες ο Νεοναζί ψευτόμαγκας στο τηλεοπτική εκπομπή, που όλη η Γκραικυλία παρακολουθούσε και αυτός κοιτούσε σιωπηλός, απαθής και αμέριμνος! Τέρας ψυχραιμίας! Αν δεν προσφέρεις στο έθνος, γίνεσαι Παππούλης Δεξιώσεων (Π. τ. Δ.);
Διόλου δεν πειράχτηκα από την... μεγαλειώδη, κυρίως σε επισημότητα, εκδήλωση για την Απελευθέρωση(;) της Αθήνας στο αμαρτωλό Μέγαρο Μουσικής. Απήλαυσα, είναι αλήθεια, το εξαιρετικό μουσικό έργο του Χρήστου Λεοντή με όμορφες, μεστές ερμηνείες, που όντως ήταν σαν την μύγα μεσ’ στο γάλα στην εθνοπρεπή ατμόσφαιρα και το μεγαλείο της (σκυφτής) φυλής, αφού δεν μιλούσε για... διχασμούς, τάχα εμφύλιους, δεν είχε, ρε παιδί μου, αγοραία εθνικομαστούρα, γερμανοτσολιαδισμό (με ή χωρίς κουκούλα)!
Άντε τώρα να κάνεις, αγαπημένε μου φίλε και δάσκαλε Χρήστο, καριέρα με τόσο μεγάλες παραλείψεις στον όχλο, που –πώς το είπε η τίγκα στα αναβολικά αθλήτρια στην Ολυμπιάδα του 2004, που ακόμα πληρώνουμε;- ο Έλληνας έχει στα γονίδια γραμμένο να είναι νικητής (ραγιάς και δοσίλογος)!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου