Οι ζωές των Ελλήνων στον αυτόματο πιλότο της ευρωμαφίας
«Η αποκατάσταση της οικονομικής σταθερότητας, η ανάκαμψη της
οικονομίας, η επιστροφή σε ανάπτυξη, η ελάφρυνση του δημόσιου χρέους, η
ριζική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης»:
Αυτοί είναι οι «άμεσοι στόχοι» της κυβέρνησης, όπως τους απαρίθμησε ο Αλ. Τσίπρας, παρουσιάζοντας τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του χτες στη Βουλή, οι οποίες γράφτηκαν καθ' υπαγόρευση των αναγκών του κεφαλαίου και «πασπαλίστηκαν» με μέτρα διαχείρισης της ακραίας φτώχειας και την ...ακραία αυταπάτη ότι η όποια καπιταλιστική ανάκαμψη θα ωφελήσει το λαό.
Ο πρωθυπουργός δεσμεύτηκε για την υλοποίηση μιας πολιτικής που θα δημιουργεί προϋποθέσεις επιστροφής στην ανάπτυξη, για «μια Ελλάδα που θα έχει αποκαταστήσει το διεθνές της κύρος και θα έχει ισχυρό και ισότιμο ρόλο στην ΕΕ, που θα παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις», όπως είπε, κλείνοντας το μάτι στην αστική τάξη για μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας σε ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς επικίνδυνους για το λαό...
Επικαλούμενος τη «λαϊκή εντολή» σαν ν' αποτελεί συναίνεση στο νέο μνημόνιο, «διαφήμισε» την ικανότητα της κυβέρνησής του «να κινητοποιήσει τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία στην κατεύθυνση της παραγωγικής αναγέννησης της χώρας», την ικανότητα δηλαδή στράτευσης του λαού στους στόχους του κεφαλαίου. Γι' αυτό και παρουσίασε αυτούς τους στόχους σαν «εθνικούς», αμοιβαία επωφελείς για εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους.
Στα πλαίσια του στόχου της καπιταλιστικής ανάκαμψης, πρόβαλλε την υπογραφή του τρίτου μνημονίου ως αυτή που εξασφαλίζει «σταθερό δημοσιονομικό και χρηματοδοτικό πλαίσιο ως το 2019», αλλά και συνθήκες «οικονομικής σταθερότητας».
Με αυτές τις... «επιτυχίες ως παρακαταθήκη» - όπως χαρακτήρισε τη συμφωνία που τσακίζει παραπέρα το λαό! - δεσμεύτηκε για επιπλέον μέτρα στήριξης της ανάκαμψης κερδών, για «χρησιμοποίηση πόρων προς όφελος της ανάπτυξης», ισχυριζόμενος μάλιστα ότι θα πρόκειται για ...φιλολαϊκή ανάπτυξη: «Απέναντι στην αποτυχημένη νεοφιλελεύθερη συνταγή που θέλει να θεμελιώσει την ανάπτυξη σε ερείπια, εμείς εισηγούμαστε ένα μοντέλο που βάζει τις ανάγκες των πολλών πάνω απ' τα κέρδη των λίγων, να μπει η πολιτική στο τιμόνι» υποστήριξε, κρύβοντας ότι το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα της ανάπτυξης τα καθορίζει η τάξη που έχει στα χέρια της τα κλειδιά της οικονομίας.
Διαβεβαίωσε, ακόμα, το εγχώριο κεφάλαιο ότι η κυβέρνηση θα διασφαλίσει την εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία, διατηρώντας «τακτοποιημένα δημόσια οικονομικά», με αιματηρές περικοπές σε δαπάνες κοινωνικού χαρακτήρα, μισθούς και συντάξεις, αλλά και συμβάλλοντας στην ισχυροποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος «για τη χρηματοδότηση παραγωγικών επενδύσεων».
Σ' αυτή την κατεύθυνση, επέμεινε στην επιτυχή έκβαση της πρώτης «αξιολόγησης», προσπερνώντας ως... «δύσκολα και ορισμένες φορές επιβαρυντικά» τα μέτρα που έρχονται να τσακίσουν παραπέρα το λαό, σαν «το κλειδί που θα ανοίξει την πόρτα της αναγκαίας απομείωσης χρέους και της ανακεφαλαιοποίησης τραπεζών», προκειμένου να στηριχθεί η «επενδυτική δραστηριότητα».
Μίλησε για «μεταρρυθμίσεις» που θα δημιουργήσουν ένα «περιβάλλον ελκτικό για επενδύσεις, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας», που θεμελιώνεται σε σωρούς ερειπίων εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Αλλά και για πολιτική προσέλκυσης ιδιωτικών επενδύσεων, για την οποία χαράσσονται ήδη «ενεργητικές πολιτικές». Εστίασε περισσότερο στη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης, ώστε «να επιτελέσει τον οργανωτικό κι αναπτυξιακό της ρόλο».
Αναφέρθηκε πιο συγκεκριμένα στη συγκρότηση ειδικού φορέα που θα έχει την ευθύνη ανάπτυξης επενδυτικών σχεδίων και δημιουργίας κατάλληλου θεσμικού πλαισίου, θα επιμελείται την υποβολή μελετών και την έκδοση των αδειών, ενώ θα επιταχύνει και την επίλυση των όποιων διαφορών με το Δημόσιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου