Δεν μου αρέσει ο Πορτοκάλογλου. Ωραία τραγούδια είχε βγάλει παλιά με το συγκρότημα ΦΑΤΜΕ. Άλλο θέμα τώρα, γιατί όταν διαλύεται ένα μουσικό συγκρότημα, ο γενάρχης του και πρώτο ταλέντο βγάζει τελικά στην σόλο καριέρα πολύ κατώτερα τραγούδια. Ακόμα κι ο Λένον μετά τους Μπιτλς πάτησε την πεπονόφλουδα. Ίσως το εξηγήσω στο επόμενο βιβλίο. Είναι τελικά μνημονιακή ή αντιμνημονιακή η μουσική παπαρδέλα «Θα περάσει κι αυτό» (αν γράφω καλά τον τίτλο);
Είδες ηλίθιε πώς δημιουργεί θέματα από το μηδέν η εξουσία με μοχλό το διαδίκτυο; Δεν λένε για παράδειγμα αν το δείνα έργο είναι μια μαλακία και μισή, γιατί το θεωρούν αριστούργημα ή μέτριο, αλλά το στιχάκι, ή τάδε λεξούλα είναι μνημονιακή ή όχι; Είναι τελικά ο καλλιτέχνης ελεύθερος να δημιουργεί; Τον εμποδίζουν κομματικά κατεστημένα, αριστερά προφανώς, δεν αφήνουν να πάρει θέση υπέρ της Ευρώπης; Ποινικοποιείται η τέχνη; Σοβαρότατα και ακανθώδη θέματα λυμένα από το 1917!
Με μιας, τυχαία (δεν πιστεύω στην προσυνεννόηση) όλο το αδελφάτο των καλλιτεχνιζόντων, κριτικοί, παραγωγοί, κοσμικογράφοι, τηλεοπτικά ψώνια και άλλοι κουνιστοί (πολιτικά) έσπευσαν να πούνε ή να γράψουν την μπούρδα τους για μείζον θέμα. Πρώτη φορά... ετέθη:
Η ελευθερία του καλλιτέχνη στην παπαρολογία!
Το θέμα δεν είναι το συγκεκριμένο τραγούδι, που φυσικά το άκουσα καναδυό φορές και μου φάνηκε από βαρετό έως αδιάφορο, αλλά το παιχνίδι, που παίχτηκε γύρω από αυτό. Ούτε συνεπάγεται αυτόματα ότι και ο ίδιος ο καλλιτέχνης συμμετείχε σε αυτό. Γιατί να μη συνδαυλίσει, δηλαδή, αν έγινε ντόρος, ποιος δεν θέλει την διαφήμιση του έργου του; Το θέμα είναι ότι ασήμαντα ζητήματα γίνονται πεδία αντιπαραθέσεων, τάχα, για να ασχολείται ο κοσμάκης. Πάλι το θέμα της δαιμονοποίησης ή όχι της τεχνολογίας, του διαδικτύου, των Μέσων Κοινωνικής Μαλακίας (Social Media), κ.λπ.
Ανακύκλωση αυτονόητων και λυμένων από την ζωή ζητημάτων με στόχο την τυφλή αγιοποίηση όλων αυτών, που δεν μπορεί τάχα να ζει χωρίς αυτά κάθε νέος. Φυσικά και το διαδίκτυο περιέχει δυνάμει πολλά θετικά, αλλά έλα, που κατά 80 - 90% κυριαρχείται,
χρησιμοποιούνται οι αρνητικές του επιδόσεις και επιδράσεις. Ναι μεν η
τεχνολογία είναι σαν μαχαίρι, μπορείς να σκοτωθείς, να σκοτώσεις, αλλά
κόβεις και ψωμί ή φρούτα να χορτάσεις την πείνα σου, αλλά γιατί σε
ποσοστό πάνω από 70% αξιοποιείται πάλι να μετατρέψει τον άνθρωπο σε πίθηκο; Απλώς ο καπιταλισμός κι ο ιμπεριαλισμός στοχεύοντας στο μέγιστο κέρδος τα έχει μετατρέψει όλα αυτά και άλλα, κάθε τι στο οποίο μυρίζεται χρήμα, σε όργανα καταστροφής της ανθρωπότητας, υποβάθμισή της, νοητικής, κοινωνικής, οικονομικής, βιολογικής!
Υ.Γ. 1: Άλλο τρανό δείγμα των δοσιλογικών Μ.Μ.Ε. ήταν ο μέγας σεβντάς για το πού θα αποπατούν οι μπάτσοι, μέσα ή έξω από την Βουλή. Γκαραντί πλαστή είδηση, να γίνεται θόρυβος στα κανάλια. Από χρόνια στο γκαράζ του Κοινοβουλίου έχει κατασκευαστεί συγκρότημα τουαλετών προς χρήση των αστυνομικών δυνάμεων, που το φυλάνε. Ο όχλος δεν ξέρει αυτήν την είδηση, αλλά την παπάρα, που του λένε τα βρωμοκάναλα Μαζική Εξαχρείωσης. Και δώσ’ του σχόλια, να εξυπνακισμός! Εγώ ως παλιός (και) κοινοβουλευτικός συντάκτης θυμήθηκα αυτό, που έλεγαν παλιοί την δεκαετία του 1980 για τα καταστήματα πώλησης λουλουδιών, που λειτουργούσαν στην Βουλή, επί της οδού Β. Σοφίας: «Ξέρετε γιατί τα βάλανε εκεί; Γιατί από πάνω έχει τόση βρώμα και δυσωδία και πρέπει να κρύβεται, να αρωματίζεται η ατμόσφαιρα»!
Υ.Γ. 2: Μπάτσος των ΜΑΤ έπνιξε την 7χρονη κόρη του! Πόσο κομπλεξικός πρέπει να είναι κανείς, πόσο υπάνθρωπος ώστε να δέρνει στα καλά καθούμενα λυσσασμένα τον κόσμο, που διαδηλώνει, να τον ψεκάζει με χημικά, να σπάει κεφάλια; Καταλάβατε τώρα γιατί στην Αρχαία Αθήνα είχαν ξένους (Σκύθες) για την τήρηση της τάξης; Μικρό το χωριό και όλοι γνωρίζονταν!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου