Νόμιζαν πως με τον συνδικαλισμό του παρασκηνίου θα επιβίωναν εσαεί. Πίστευαν πως ο κόσμος δεν θα αφυπνιζόταν και πως θα διαχειρίζονταν ως δημόσιες σχέσεις την Ιστορική ΕΣΗΕΑ των Σκαλκώτα Παλαμά Βιδάλη Γιαννάτου και μιας σειράς ονομάτων που στο ζύγι των αξιών θα βάρυναν περισσότερο και από χρυσάφι. Θεωρούσαν τόσο οι διοικούντες όσο και οι χορηγοί αλλά και οι ψηφοφόροι τους πως ο δημοκρατικός λαός είναι πρόβατα που τα κλείνεις στη στάνη και το πολύ πολύ να σου θωπεύουν τον θερινό σου ύπνο με τα βελάσματά τους. Βάφτιζανως γραφικούς -αρχής γενομένης από τα αργυρώνητα γιουσουφάκια των Σημίτη και Καραμανλή-όσους αγωνιωδώς προειδοποιούσαμε ότι στο δρόμο που μας υποχρεώνουν να βαδίσουμε ως κλάδος ελοχεύουν κατολισθήσεις λαϊκών βράχων που θα μας ισοπεδώσουν. Προσωπικά μου είχε πει εκδότης ότι δεν σε κρατάμε από πουθενά ώστε να επιτρέψουμε την εκλογή σου και φυσικά δεν ήμουν ο μόνος που είχε υποστεί αυτή τη κυνική δοκιμασία. Γιατί ζητούσα κανόνες δεοντολογίας από το βρώμικο 1989 όταν εν χορώ οι διάφορες δημοσιογραφικές συμμορίες που συνεστήθησαν κυρίως από ανανήψαντες πασόκους της διαπλοκής συμμάχησαν με τη δεξιά του υποκόσμου των Γρυλλάκηδων των Μαυρίκηδων και των Μαμανέων, για να προβάρουν τις εξουσιαστικές καρέκλες που θα μοιράζονταν σε όσους καθύβριζαν και συκοφαντούσαν εμετικά τον Ανδρέα Παπανδρέου. Παρά τούτα υπάρχει διέξοδος ακόμη και τώρα στο και πέντε. Πάρτε νυστέρι και χειρουργείστε με τη διαφάνεια της εκπαιδευτικής χειρουργικής το κακοήθη καρκινικό όγκο έτσι ώστε τα υπόλοιπα κύτταρα ν' ανασάνουν δημιουργικά. Διαφορετικά η οργή του λαού θα μας κονιορτοποιήσει..Όλους. Ξερούς και χλωρούς..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου