ΠΟΙΟΣ ΕΚΑΝΕ ΠΡΩΤΟΣ ΤΙ: Η ΚΟΤΑ Τ’ ΑΥΓΟ Ή ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΗ ΚΟΤΑ;

Ευγένιος Ανδρικόπουλος 

 Χρόνια τώρα επιτίθεμαι βίαια στις δημοσκοπήσεις τις οποίες απορρίπτω εκ προοιμίου επειδή: Δεν εκπονούνται για τη καταγραφή της κοινής γνώμης αλλά για την διαμόρφωσή της. Πρόκειται για ένα εκ των βασικών καθεστωτικών εργαλείων με το οποίο χειραγωγείται ο λαός έτσι ώστε να νομιμοποιείται εν τέλει το σύστημα δια των εκλογών αφού ο λαός "εκφράστηκε ελευθέρως". 

Το πόσο ελεύθερα όμως εκφράζεται ο λαός είναι συνάρτηση του βαθμού ελευθερίας που κατέχει η ενημέρωσή του επειδή η λαϊκή βούληση ή τα λαϊκά συναισθήματα δεν γεννιούνται στο απόλυτο κενό. Τροφοδοτούνται αυτά από τα Μέσα Ενημέρωσής του καθημερινά. 


Το καθεστώς η εξουσία του οποίου εμπεριέχει από την νομοθετική και την εκτελεστική αρχή ως την δικαιοσύνη τα Media και την ένστολη καταστολή, παράγει πολιτική την οποία υπηρετούν ενθουσιωδώς οι χρυσοποίκιλτοι κάτοχοι των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης διανθίζοντάς την με ψευδή επιχειρήματα τα οποία ουδείς είναι σε θέση να ελέγξει, δεδομένου πως είτε αποκρύπτεται η αλήθεια, είτε παραμορφώνεται αυτή από την εσχάτως παραδομένη στις ελίτ διανόηση, με χρησμούς του τύπου «η απόφαση αυτή είναι συνταγματικά οριακή!» 
 Που σημαίνει σε απλά ελληνικά ότι ο ελεγκτής της την ερμηνεύει κατά το δοκούν ή κατ’ εντολή. (θα θυμάστε κατά ποιο τρόπο πέρασε από τη βουλή το μνημόνιο με 164 αν δεν με απατά η μνήμη μου αντί 180 βουλευτών που απαιτούντο από το σύνταγμα ρητά και κατηγορηματικά..) 

Ένα μνημόνιο ..μνημείο αποικιοκρατίας που επιβλήθηκε στον λαό ωσάν η χώρα να είχε εμπόλεμα ηττηθεί. (εταίρα εξήγηση δεν υφίσταται για θα μια συνθήκη που υποχρέωνε τη χώρα πρώτον: να έχει υποθηκεύσει τον πλούτο της υπακούοντας όχι στο δικό της αλλά σε αλλοεθνές δίκαιο και που δεύτερον: κατά τους όρους της, προτασσόταν η αποπληρωμή των τοκογλύφων δανειστών της  σε χρήμα ζεστό, από την τυχόν ανάπτυξή της, ενώ ταυτοχρόνως όφειλε να εισάγει τα αγαθά της επιβίωσης τού λαού της από αυτούς!). Η απόλυτη παράνοια ή μήπως η εκδικητική ή ακόμη και η παραδειγματική τιμωρία. 

Ανεξαρτήτως της ουσίας στην οποία παραπέμπει η συνθήκη αυτή, σημασία έχει ότι ο λαός δεν την έμαθε παρά μόνον κατόπιν εορτής και αποσπασματικά . Αν  όχι έτσι στρεβλωμένα οπωσδήποτε ελλιπώς ενημερωμένος, δεν ήταν σε θέση να αποκρυσταλλώσει στέρεα κρίση σε σχέση με τα τεκταινόμενα στο πολιτικό του περιβάλλον. Για να καταστεί ένα ζυμάρι που εύκολα πλέον πλάθεται από το καθεστώς. Κι αφού διαμορφωθεί η συνείδησή του κατά τα «θέλω» των αφεντάδων του, έρχονται στη συνέχεια οι δημοσκοπήσεις για να επιβεβαιώσουν την επιτυχία του καθεστωτικού εγχειρήματος..   

Μια κατάσταση που τον κατεύθηνε γραμμή στο δίλλημα ποιος έκανε πρώτος τι. Η κότα τ’ αυγό ή το αυγό τη κότα.. 

Για να σχηματίζει επομένως γνώμη ο λαός οφείλει ακούγοντας μια θέση να θέτει πρωτίστως το ερώτημα που αφορά το υποκείμενό της. 
Ποιος τη λέει.. 
Αυτό θα τον βοηθήσει να αποκαλυφθούν αυτομάτως τα συμφέροντα που υπηρετεί. Κι αν αυτά δεν είναι προφανή ή δεν είναι σε θέση να τα μάθει, τότε θα εξάγονται από την απάντηση στο δεύτερο ερώτημά του. 
Τι λέει..   

Και πάντως να έχει οπωσδήποτε κατά νου πως ακόμη και αν διαφωνεί σχεδόν εξ ολοκλήρου με μια άποψη δεν σημαίνει ότι είναι αυτή εξ’ ολοκλήρου για πέταμα. Μπορεί κάποια επί μέρους στοιχεία της να αντανακλώνται στη παιδεία και τα βιώματά του κατά συνέπεια και στην αλήθεια.

Ξέρω πως είναι πολύ πιο εύκολο το φαγητό να βρίσκεται σερβιρισμένο στο πιάτο κι ακόμη ευκολότερο να σε ταϊζει κάποιος με αυτό, από το να το προετοιμάσεις ο ίδιος. Το μειονέκτημα της πρώτης επιλογής όμως είναι πως δεν ξέρεις τι τρως. Επειδή εν προκειμένω ότι αλέθει ο νους ζυμώνει το στόμα..