Μετεκλογικά ας διαγράψουμε τον όρο «νέο ΠΑ.ΣΟ.Κ.», όχι μόνο γιατί σε κάθε προεκλογική τούρλα κυριαρχούν συνθήματα ζύμωσης, εφήμερου εντυπωσιασμού, αλλά πρωτίστως γιατί διανύουμε τα πρώτα μέτρα μιας νέας φάσης του πειράματος Γκραικυλία, αλλά τόσο, μα τόσο παλιάς!
Μακάρι ν’ αποδείξει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στην πράξη (εδώ είναι τα συνθήματα δράσης) ότι για πρώτη φορά δεν θα ισχύσει, έστω εν μέρει, ότι όλα τα φαινόμενα, ιδίως τα αρνητικά για το λαϊκό κίνημα, έρχονται στην Γκραικυλία από την Ευρώπη καθυστερημένα και κακέκτυπα.
Είθε να πιστοποιήσει στην ζωή ότι δεν συνιστά αργοπορημένη μετάλλαξη «αριστερών κυβερνήσεων» τύπου Μιτεράν, ότι δεν είναι μπαγιάτικος «ελληνικός ιστορικός συμβιβασμός» κατά τα πάλαι ποτέ ιταλικά πρότυπα!
Είθε για πρώτη φορά στην ευρωπαϊκή ιστορικά και την ταξική πάλη να ξεκινήσει κάτι δυναμικό, καινούριο από την σκλαβωμένη χώρα, που προφανώς και θα πρέπει πρωτίστως να θίξει καίρια το πλέγμα κυριαρχίας των ξένων επιβητόρων της.
Είναι προϋπόθεση επιτυχίας κάθε ριζοσπαστικού λαϊκού κινήματος, εφόσον αυτό υπάρχει, πολύ περισσότερο, που είναι επιεικώς ανύπαρκτο! Άλλο πράγμα επιθυμώ, εύχομαι, και διαφορετικό το να έχω αυταπάτες, πολύ περισσότερο το να θεωρώ με το στανιό τα θέλω μου και τις ευχές πραγματικότητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου