ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΤΙΚΉ ΕΡΕΥΝΑ ΑΠΌ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ

Οι οικονομικές συνέπειες από τη μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης.. (οι ανθρωπιστικές βρίσκονται εκτός του πεδίου ερευνών του..)

Μια εξόχως αποπροσανατολιστική μελέτη για τις συνέπειες από την μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης κατατέθηκε από το Ινστιτούτο Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής υπό την επιστημονική ευθύνη του επίκουρου καθηγητή Πολιτικής Υγείας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Κυριάκου Σουλιώτη.

Το ινστιτούτο αφού παρουσιάζει σειρά στοιχείων επί του αυτονόητου πως η οποιαδήποτε μείωση στη φαρμακευτική δαπάνη αντανακλάται στην εθνική οικονομία και αποσιωπά απαντήσεις ενοχλητικών ερωτημάτων που όφειλε να έχει θέσει, μας προειδοποιεί αυστηρά πως η περαιτέρω μείωσή της θα εξαφανίσει την ήδη συρρικνωθείσα φαρμακευτική αγορά υπό την εξής λογική:

Η φαρμακευτική δαπάνη μειώθηκε από το 2009 ως το 2013 κατά το ήμισυ, δηλαδή κατά 2,73 δισ. ευρώ. Κατά την ίδια χρονική περίοδο οι θέσεις εργασίας μειώθηκαν κατά 30%. Αυτό σημαίνει ότι έχασαν την εργασία τους, μόνο από τον χώρο του φαρμάκου, 9.600 άνθρωποι. Μαζί τους χάθηκαν, ανά εργαζόμενο σε ετήσια βάση, 5.000 ευρώ φόρος εισοδήματος, 9.000 ευρώ ασφαλιστικές εισφορές και 2.500 ευρώ από ΦΠΑ. Με κάθε εκατομμύριο μείωσης της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης χάνονται τρεισήμισι θέσεις εργασίας. Τα επιδόματα ανεργίας που δόθηκαν το 2010 ήταν 9,5 εκατ. ευρώ, 479.000 ευρώ το 2011, 8,1 εκατ. ευρώ το 2012 και 27,7 εκατ. ευρώ το 2013. Εν ολίγοις οι συνολικές απώλειες του δημοσίου ήταν τα 454 εκατομμύρια ευρώ. Από αυτά, 57 εκατ. ευρώ ήταν έσοδα από τον φόρο εισοδήματος των εργαζομένων, 114 εκατ. ευρώ ήταν εισφορές ασφαλιστικών Ταμείων (κύρια και επικουρική), 30 εκατ. ευρώ ήταν έσοδα από ΦΠΑ εργαζομένων, 207 εκατ. ευρώ ήταν έσοδα από φορολογία των κερδών των επιχειρήσεων του κλάδου του φαρμάκου και 46 εκατ. ευρώ από επιδόματα ανεργίας. 

‘Όλα ωραία όλα ανθηρά.. Αυτό που δεν μας λέει ο κ. Σουλιώτης γιατί προφανώς δεν έχει καταγράψει στην έρευνά του, είναι πόσες ζωές χάθηκαν εξ αιτίας της αδυναμίας των λαϊκών στρωμάτων να καλύψουν τα έξοδα περίθαλψής τους, γιατί να υπάρχουν αιματοβαμμένα κέρδη σε ένα αυτής της ευαισθησίας τον βιομηχανικό ή εισαγωγικό κλάδο, ποιο ήταν το ετήσιο κόστος των χορηγιών για τον επιστημονικό τουρισμό της άσπρης μπλούζας και κυρίως: Πόσο κόστιζε ετησίως στο δημόσιο το πάρτη της μίζας από το αλισβερίσι φαρμάκων ευρείας χρήσης, αλλά και ποιο ήταν το επαχθές και απεχθές βάρος των ασφαλιστικών φορέων από τη δαιμονιώδη συνταγογράφηση των κατά φαντασία της άσπρης μπλούζας ασθενών..

Όταν κ. Σουλιώτη θα διαγνώσετε πως υπεράνω όλων είναι ο άνθρωπος και όχι τα κέρδη των καπιταλ(η)στών τότε ίσως αντιστρέψετε την ιεράρχηση της έρευνάς σας για να εξασφαλιστεί το ενδιαφέρον που της αξίζει..