ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ή ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΜΟΙΩΜΑ;

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

 Δεν φαντάζομαι πως υπάρχει έστω και ένας νουνεχής έλλην που να πιστεύει πως η συγκεκριμένη «αριστερή» κυβέρνηση θ’ ασκήσει αριστερή πολιτική. Και βεβαίως μην διανοηθεί να κρυφτεί πίσω από το άλλοθι της συγκυβέρνησης μετά του κ.Καμμένου γιατί θα τους πάρει ο διάβολος και θα τους σηκώσει. Ο λόγος βρίσκεται στο ότι όταν ομνύεις καθημερινά στο όνομα του Ευρωενωσιακού πολιτικού μπορντέλου με τα νεοφιλελεύθερα ιερατεία να ηγεμονεύουν δεν έχεις καμιά πιθανότητα να επιβιώσεις δημιουργικά για τον λαό.. Στη περίπτωση αυτή θα βυθιστείς επειδή όπως έχει γράψει ο φιλόσοφος των φιλοσόφων, ο Μαρξ , όποιος αποφασίσει να δράσει σοσιαλιστικά εν μέσω μιας καπιταλιστικής καταιγίδας τότε αυτός είναι καταδικασμένος σε ναυάγιο. Η ψήφος επομένως που σας εδόθη είναι η ψήφος του ολιγότερου κακού και ως εκ τούτου μοιάζει με μεταχρονολογημένη επιταγή. Αν δηλαδή δεν ανακουφίσετε έστω υποτυπωδώς τον λαό της χώρας ετούτης, τότε όταν θα πάτε στη τράπεζα, θα διαπιστώσετε την ανυπαρξία  αντικρίσματος, αφού ο πιστωτής λαός θα έχει  αποσύρει την εμπιστοσύνη του. Για να συλληφθείτε υπό την κατηγορία των ανεξόφλητων προεκλογικών σας χρεών. Και οι λαοί δεν μοιάζουν με τις αγορές. Επειδή αντιθέτως με αυτές οιαδήποτε στιγμή το αποφασίσουν, τις διαγράφουν από την ιστορία κι ας θεωρούνται προς στιγμή ανίκητες, δεδομένης της κατοχής όλων των μηχανισμών εξουσίας.

Από την οικονομία του αδρανή και αποθηκευμένου πλούτου ως την καταστολή, δικαιϊκή αστυνομική και νομοθετική. Η οργή μου εκπορεύεται από την ακατανόητη αγωνία σας ο νέος πρόεδρος να προέρχεται από το χώρο της κεντροδεξιάς. Κάτι που καταδεικνύει πως ούτε τα προσχήματα δεν τηρείτε. Υποχρεούμαι έτσι να σας παραπέμψω στο 1985 όταν ο αστός Ανδρέας Παπανδρέου υπερέβη τα εσκαμμένα και αγνόησε τις πολιτικές σειρήνες που του υποδείκνυαν για λόγους πολιτειακής (και πελατειακής) ισορροπίας την εκλογή του Καραμανλή καταφεύγοντας στη λύση Σαρτζετάκη. Μια λύση με την οποία δικαίωσε όχι έναν αριστερό, αλλά έναν τίμιο και τυπολάτρη, ίσως, αστό, που διέσωσε στην υπόθεση Λαμπράκη το κύρος της δικαιοσύνης. Πάψτε επιτέλους να περιφέρετε στα μανταλάκια διάφορα ονόματα εξωνημένων «δήθεν», για μια υποψηφιότητα που όσο και υποβαθμισμένη να είναι, έχει πάντα την συμβολική σημασία. Ο χώρος της αριστεράς διαθέτει ένα πλήθος άξιων και πατριωτών που με το έργο τους έχουν καταξιωθεί στη συνείδηση του λαού. Αν ο Μίκης επί παραδείγματι ήταν μια δεκαετία νεότερος, θα ήταν απολύτως προσβλητική για την διεθνή προσωπικότητά του, όλη αυτή η επιταφιακή περιφορά  ονομάτων από διάφορους πολιτικούς εν αποσυνθέσει. Πολλοί δε εξ αυτών έχουν απορριφθεί από τον ίδιο το λαό της δεξιάς, ο οποίος την επόμενη φορά μεταξύ του γνησίου και του νόθου, δικαίως θ’ αποφασίσει ότι με τον γνήσιο γνωρίζεις ποιος στέκεται απέναντί σου. Δια ταύτα: Αν δεν έχετε ήδη κατά τα πρότυπα του Βαρουφάκη στο δισάκι σας δυο τρία ονόματα που τα πρόσωπά τους τα έχουν καταστήσει φωτεινές επιγραφές, τότε θα είστε άξιοι της τύχης σας..