Τώρα που άρχισε να κατακάθεται ο κουρνιαχτός της εκλογικής
νίκης ξεκαθαρίζει το πολιτικό τοπίο.. Η προεκλογική φωτιά της αντιμνημονιακής
ρητορίας έσβησε και τα λίπη έλιωσαν. Στέγνωσε ο λόγος των αρχάγγελων της
επίθεσης κατά των κατακτητών και εμφανίστηκε ο σκληρός πυρήνας του πολιτικού
ρεαλισμού. Από κοινού με τον πολιτικό καθωσπρεπισμό. Για να διαπιστωθεί τι ;
Ότι το το κεφάλαιο που κοινωνικοποίησε τις ζημιές αφού προηγουμένως είχε
ιδιοποιηθεί τα οφέλη της πολύχρονης λεηλασίας των εργαζομένων, δεν θα θιγεί.
Η κατάργηση των μνημονίων δι ενός άρθρου αντικαταστάθηκε από
το «θα πληρώσουν οι βαρώνοι του χρήματος και οι κερδοφόρες σχέσεις τους με τις
σάπιες δομές του κράτους».
Ποιου όμως κράτους;
Του κράτους τους αφού πλέον κράτος ως περιουσία του λαού δεν
υφίσταται. Το κράτος ως παραγωγός είτε αγαθών είτε υπηρεσιών πρόνοιας για την
κάλυψη βασικών λαϊκών αναγκών έχει ήδη εκποιηθεί κατά το λεόντειο μέρος του.
Περίπτωση επιστροφής υπό συνθήκες διαχειριστικής εναλλαγής στην εξουσία δεν
υπάρχει και βεβαίως οι τενόροι της συγκυβερνητικής ορχήστρας το γνωρίζουν καλά.
Κάποιες φωνές περί του αντιθέτου που έχουν στο μεταξύ ακουστεί έχουν ταχύτατα
μαζευτεί ως φάλτσα.
Η κοινωνική πρόνοια που θα εξυπηρετούσε την λαϊκή πρόσβαση
στις ευαίσθητες περιοχές της υγείας και της παιδείας την οποία ευαγγελίζονταν
προεκλογικά, έχει μετατεθεί στο άδηλο μέλλον για να συνθλιφτούν –θυμηθείτε το-
πολύ σύντομα στο σεβασμό των κανόνων του ανταγωνισμού.
Που σημαίνει απλά ότι:
Οι έχοντες και κατέχοντες θα έχουν το αποκλειστικό δικαίωμα στη
μόρφωση και στη περίθαλψη. Για τους υπολοίπους τους, τους αδύναμους κρίκους της
κοινωνικής αλυσίδας, ο «τζάμπας πέθανε».
Μπορούν ωστόσο να ελπίζουν σε μια μετά θάνατο δεύτερη
ευκαιρία καλλίτερης ζωής, επειδή σύμφωνα με τις προγραμματικές διακηρύξεις, θα
κυνηγηθούν ανελέητα οι εργολάβοι, οι καναλάρχες και οι λαθρέμποροι του μαύρου
χρήματος που αδρανεί σε ασφαλή αλλοδαπά θησαυροφυλάκια.. Κάτι που καθιστά τον τετραγωνισμό του κύκλου
απείρως ευκολότερο δεδομένου πως:
Ακόμη και αν ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας οι εγχώριοι
Μνημονιοκτόνοι υπερέβαιναν το κοινοτικό δίκαιο και συλλάμβαναν το μαύρο χρήμα,
το μόνο που θα επιτύγχαναν θα ήταν η προς ώρας χαλάρωση της θηλιάς των
επικυρίαρχων στο λαιμό του λαού. Επειδή του έχουν από καιρό και προνοητικά
καταστρέψει τον παραγωγικό του ιστό τη συνευθύνη του. Όταν δεν παράγεις τίποτα
δεν παράγεις ούτε χρήμα. Μαύρο ή άσπρο.
Κι αφού δεν παράγεις δεν καταναλώνεις.
Τόσο απλά.
Πρόκειται για μια αναπαλλοτρίωτη ιστορική συνθήκη επιβίωσης του
ανθρώπινου είδους χιλιάδων αν όχι εκατομμυρίων ετών. Κι εδώ βρίσκεται το
κουκούτσι στο γλυκό του κουταλιού των προγραμματικών δηλώσεων από τη νέα
κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας ή κοινωνικής ανάγκης όπως θέλετε βαφτίστε την. Κατά
ποιο επομένως τρόπο δεσμεύτηκαν ότι θα εμφανίζουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς;
Δεν χρειάζεται να έχετε σπουδάσει οικονομικά για να απαντήσετε στο ερώτημα αυτό.
Θα του φορέσουν την μάσκα οξυγόνου της υποτιμημένης εργασίας σε ένα περιβάλλον
.. απασχολησιμότητας, οι συνθήκες εργασίας εντός του οποίου ελάχιστα θα απέχουν
από εκείνες μιας αφρικανικής αποικίας. Ως αυτές που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια.
Επειδή αυτό απαιτεί ο σεβασμός των Ευρωενωσιακών κανόνων.
Αυτός (ο σεβασμός) επέβαλλε τη μεταφορά κεφαλαίων και
εργασίας που αφάνισε τη ρευστότητα από τις ελληνικές τράπεζες και εξασφάλισε
την.. επιδοτούμενη ή επιχορηγούμενη μεταφορά μονάδων παραγωγής στην αλλοδαπή.
Αυτός επέβαλε την λευκή βίβλο που μετέτρεψε την εργασία σε ευκαιριακή
απασχόληση. Αυτός επέτρεψε η σχέση κεφαλαίου – δανεισμού των τραπεζών να ανέρχεται
από το ένα προς τρία που ήταν κάποτε στο ένα προς τριάντατρία (!) σήμερα, για
να πιστώνουν χρήμα λογιστικό και όχι πραγματικό. Δι αυτού άρπαξαν εγχώριοι και
αλλοδαποί γύπες τα πολύτιμα φιλέτα του δημοσίου με την απαξίωσή τους να
προηγείται της αρπαγής τους. Ποιο απ’ αυτά σας φάνηκε ότι αντιμετωπίζεται από τις
προγραμματικές δηλώσεις;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου