ΚΟΥΪΖ: ΒΡΕΙΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ

 Δύο σε μία ήταν οι συνεντεύξεις Τσίπρα και Φέσσα

Δύο σε μία ήταν οι συνεντεύξεις των Τσίπρα (πρωθυπουργού) και Φέσσα (προέδρου βιομηχάνων) με τις μόνες ορατές διαφορές να εντοπίζονται πως η πρώτη ήταν δια ζώσης και η δεύτερη έντυπη.. Αν μάλιστα τις έθεταν σε διαγωνισμό παρατηρητικότητας θα ίδρωναν οι διαγωνιζόμενοι να βρουν τις διαφορές, πλην ίσως του γεγονότος πως η μία δόθηκε από την Αθήνα και πρωί και η άλλη ήταν μεταμεσονύκτια και από τις Βρυξέλλες.
Για δώστε βάση επισημαίνεται απολαυστικά από τον Ριζοσπάστη:

Για τις «επιτυχίες» και τις «αποτυχίες» του εφαρμοζόμενου προγράμματος

Θ. Φέσσας:«Σε ορισμένα σημεία έχει αποτύχει, σε άλλα πέτυχε. Ειδικά στον τομέα της δημοσιονομικής εξυγίανσης - όπως αποτυπώνεται στο πρωτογενές πλεόνασμα που πετύχαμε τα δύο προηγούμενα χρόνια. Αλλά το πρόγραμμα εφαρμόσθηκε με λάθος προτεραιότητες. Επρεπε να έχουν προταχθεί οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις».


Αλ. Τσίπρας: «Αυτό το πρόγραμμα επέφερε, φυσικά, το αποτέλεσμα να καλυφθούν τα τεράστια ελλείμματα και να έχουμε πλεονάσματα,όμως επέφερε ταυτόχρονα και σημαντικές ζημιές στον κοινωνικό ιστό (...) Η άποψή μου είναι ότι οι ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στο μνημόνιο ήταν φύλλο συκής (...) Το φύλλο συκής που συνόδευε το μνημόνιο, οι μεταρρυθμίσεις που ποτέ δεν έγιναν, είναι ένα αντικείμενο, το οποίο θέλουμε να εξετάσουμε μαζί με τους εταίρους. Πολλές από τις μεταρρυθμίσεις που εισηγήθηκαν, αλλά δεν πραγματοποιήθηκαν, θέλουμε να τις υλοποιήσουμε».


Ποιο είναι το κοινό χαρακτηριστικο; Πως και οι δύο υπεραμύνονται του θετικού των μνημονίων με τα περιλάλητα «πρωτογενή πλεονάσματα» του λαϊκού αφανισμού για να υπάρξει χώρος ανάσας του κεφαλαίου. Μείωση των φορολογικών συντελεστών και των ασφαλιστικών εισφορών, επιχορηγήσεις επιδοτήσεις και τα γνωστά συναφή που μας έσπρωξαν ως τη καταστροφή. Αν σε αυτά προσθέσει κανείς ότι οι κυβερνώντες αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι τη μερική ή ολική διαγραφή του χρέους άρα αυτό μετατίθεται στις πλάτες του λαού και πως οι αναδιαρθώσεις που δεν υλοποιήθηκαν από τη προηγούμενη κυβέρνηση θα πρέπει μέχρι κεραίας να εφαρμοστούν, τότε θα έχουμε τη πλήρη ταυτοπροσωπεία. 


Θ. Φέσσας:«Δεν πρέπει να υπάρξουν νικητές και ηττημένοι. Και οι δύο πλευρές πρέπει να προσεγγίσουν η μία την άλλη. Αυτό ανταποκρίνεται στις αρχές της Ευρώπης. Χρειαζόμαστε συναίνεση. Η ελληνική πλευρά έχει, ήδη, προβεί σε εμφανείς παραχωρήσεις. Δεν μιλάει πια για κούρεμα, αλλά για αναδιάρθρωση του χρέους. Εχει επίσης διαμηνύσει ότι δέχεται ένα μεγάλο μέρος των δράσεων του προηγούμενου προγράμματος προσαρμογής. Αυτά είναι τα πρώτα βήματα για έναν συμβιβασμό και μιας λύσης "win-win"».


Αλ. Τσίπρας:«Αυτό που υπάρχει είναι η ανάγκη να δούμε πώς θα καλύψουμε το έδαφος, πώς θα βρούμε κοινούς τόπους ανάμεσα στις μεταρρυθμίσεις του προγράμματος που ίσχυε μέχρι πρότινος και τυπικά ισχύει μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου και σε αυτό το πρόγραμμα - γέφυρα, όπως το ονομάσαμε».



Δηλαδή; «Σκισίματα» της γάτας και των μνημονίων, τέλος! Για εφαρμογή του 70% των δεσμεύσεων του μνημονίου μιλάει ο υπουργός Οικονομικών, για αποδοχή «μεγάλου μέρους» του «προηγούμενου προγράμματος» μιλάει ο ΣΕΒ, για αναζήτηση «κοινών τόπων» ανάμεσα στα εφαρμοζόμενα μνημόνια και στο «πρόγραμμα - γέφυρα» κάνει λόγο ο Τσίπρας. Διαλέγετε και παίρνετε, η ουσία είναι η ίδια: 

Ο πυρήνας των αντικοινωνικών μέτρων και δεσμεύσεων των μνημονίων θα είναι εδώ και την «επόμενη μέρα», ακριβώς γιατί αυτά δεν αποτελούν απλά και μόνο «απαιτήσεις των δανειστών», ούτε τη «νομική και πολιτική αποτύπωση του νεοφιλελευθερισμού», όπως ψευδώς ισχυρίζεται η συγκυβέρνηση. Είναι μέτρα και αναδιαρθρώσεις που υπηρετούν συνολικά το κεφάλαιο, την ανταγωνιστικότητά του, γι' αυτό και εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ και με όλων των ειδών τις αστικές κυβερνήσεις. Γι' αυτό προαναγγέλλει ότι θα τα εφαρμόσει και η... κυβέρνηση «κοινωνικής σωτηρίας» στην Ελλάδα. Το παζάρι που γίνεται αφορά το υπόλοιπο 30% (για να μιλήσουμε με ποσοστά Βαρουφάκη) των αντιλαϊκών μέτρων, με βάση τις ιδιαίτερες ανάγκες του εγχώριου κεφαλαίου και την προσπάθειά του να αναβαθμίσει την κερδοφορία του και τη συνολικότερη θέση του.

Για την «ισορροπία» και τον «κρίσιμο συμβιβασμό»

Θ. Φέσσας:«Η κυβέρνηση προσπαθεί να βρει μια ισορροπία μεταξύ της προεκλογικής της ρητορικής και της δύσκολης κατάστασης στην οποία βρίσκεται η χώρα μας. Προσπαθεί να ικανοποιήσει τους ψηφοφόρους της και ταυτόχρονα να διασφαλίσει την ευρωπαϊκή προοπτική (της χώρας)».


Αλ. Τσίπρας:«Αυτό που έχουμε ως αντικείμενο διαπραγμάτευσης είναι ο δύσκολος συνδυασμός δύο βασικών αρχών που διέπουν την Ευρωπαϊκή Ενωση: Την αρχή της αποδοχής, του σεβασμού στη λαϊκή ετυμηγορία, στη δημοκρατία, στο αποτέλεσμα δηλαδή των εκλογών στην Ελλάδα, με την αρχή του σεβασμού στους κοινούς μας κανόνες. Και είπα ότι παρά το γεγονός ότι διαφωνούμε με αυτούς τους κανόνες, διαφωνούμε με τους κανόνες της σκληρής και αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας, με το Σύμφωνο Σταθερότητας, εντούτοις, είμαστε υποχρεωμένοι να τους σεβαστούμε. Διότι αποτελούν ιδρυτικούς κανόνες των Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Υπ' αυτή την έννοια, νομίζω ότι αυτός είναι ο κρίσιμος συμβιβασμός».


Το ζήτημα λοιπόν για το κεφάλαιο και την κυβέρνηση είναι η διασφάλιση της στρατηγικής επιλογής της εγχώριας αστικής τάξης για συμμετοχή στην ΕΕ, η οποία φυσικά προϋποθέτει την τήρηση των «ιδρυτικών κανόνων» της, έστω και αν ορισμένοι από αυτούς (εν προκειμένω η «σκληρή δημοσιονομική πειθαρχία»), λόγω και της ανισομετρίας που πάντα υπάρχει στις λυκοσυμμαχίες του κεφαλαίου, δεν ανταποκρίνονται στη συγκεκριμένη φάση στις τρέχουσες ανάγκες των ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων. Την ίδια ώρα, ζητούμενο και για τους βιομήχανους και για την κυβέρνηση είναι η εξασφάλιση της «ισορροπίας» - «συμβιβασμού» που θα επιτρέψει την «ικανοποίηση των ψηφοφόρων», το «σεβασμό της λαϊκής ετυμηγορίας», στην πραγματικότητα δηλαδή τη στοίχιση των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων πίσω από τα προτάγματα του κεφαλαίου και τους κανόνες των λυκοσυμμαχιών του.