Ανωνύμου του Έλληνος Ποιος Φελίνι, Μπέργκμαν και Αγγελόπουλος; Ευτυχώς... πρόλαβαν και πέθαναν διότι ανυπερθέτως θα υφίστατο την τραγική δοκιμασία να κάψουν σε κοινή θέα όλες τις ταινίες! Θαυμάστε σκηνοθετική μεγαλοφυΐα!
Μια ωραία πρωία οι Αρχές άφησαν τον «Μανώλη» της... τρομοκρατικής οργάνωσης «17η Νοέμβρη» (του μορφώματος κράτους, παρακράτους, ξένων μυστικών υπηρεσιών, CIA, ΚΥΠ και άλλων ευαγών ιδρυμάτων).
Τράβα αγόρι μου του είπανε- να πάρεις καθαρό αέρα, να ανανεώσεις γκαρνταρόμπα και όταν ξανά σε χρειαστούμε (εκλογές έρχονται!) σε φωνάζουμε! Έχουν πολλάκις σκηνοθετήσει το αυτό έργο οι Αρχές Γκραικυλίας, με άλλους ηθοποιούς, σε άλλες αναμετρήσεις. Παραμονές εκλογών για το Δ’ Γερμανικό Ράιχ (Ευρωεκλογές λέγονται κατ’ ευφημισμό) «συνέλαβαν» τον... επικίνδυνο Μαζιώτη.
Αν είσαι Σέρλοκ Χολμς και όχι απλός μπάτσος, να ψεκάζεις και να ξυλοφορτώνεις το πόπολο, δρας ακαριαία την κατάλληλη στιγμή, όταν πρέπει να παραπλανηθεί πάση θυσία η κοινή γνώμη και να ασχοληθεί με τ’ αληθή προβλήματα, που την ταλανίζουν, όπως η «τρομοκρατία» κι όχι με την ανεργία, το μεροκάματο, την παιδεία, την υγεία και άλλες φαντασιώσεις ή παρωχημένες ιδεοληψίες αθλίων κομμουνιστών.
Τί ρομαντική, σχεδόν σεξπηρική, πλοκή και δράση δώσανε οι Αρχές στο «Ρομάντζο του “Μανώλη”» (Ας δώσουμε ελκυστικό τίτλο, όλα τα αριστουργήματα της τέχνης έχουν ευρηματικό τοιούτο)! Σε αριστοκρατική, αραιοκατοικημένη γειτονιά (πάντα αποτελεί κομβικό σημείο ο χώρος, που γυρίζεται η ταινία, το σκηνικό, που λέμε εμείς οι «σινεφίλ»), κατάξανθα μακρυά μαλλιά και ασπρόμαυρο μούσι, μάλλον υπογένειο. Μόλις τον έβλεπαν οι περίοικοι, ουδεμία εντύπωση τους έκαμε, το βλέμμα απέστρεφαν αδιάφορα, γιατί ήταν ένας με το περιβάλλον, όχι σαν την μύγα μεσ’ στο γάλα! Χαμαιλέων είχε αναλάβει να φιλοτεχνήσει την εικόνα του ήρωα; Άμα υπάρχει εμπειρία!
Προπαντός σκηνοθετικό ταλέντο. Ελέγχεται ως ανακριβής και κακόβουλη η άποψη ότι τον «έντυσαν» έτσι για να μη μπερδεύονται οι Αρχές, που συχνάκις είναι επιρρεπείς σε γκάφες!
Ακριβώς όπως –το θυμάστε, άραγε, ή ξεχάσατε κιόλας ένα από τα πρώτα επεισόδια του έργου;- εκείνος ο καθηγητής, που τον χρεώσανε αρχηγό της 17ης Νοέμβρη, γιατί έγραφε κάτι «χαρταμπιάνκες», είχε βάψει στο νησί (ξεχνάω σε ποιο) το σπίτι του με τόσο έντονο, χαρακτηριστικό ροζ χρώμα για να μην... ξεχωρίζει από το περιβάλλον.
Και τί θέλατε, ρε χαχόλοι, να το έβαφε λευκό ή γαλάζιο, όπως συνηθίζετε στο Αιγαίο και να μπερδεύονται οι αμερικάνικοι δορυφόροι στην (απίθανη) περίπτωση, που θα έμπαιναν στον πειρασμό να κάνουν λιγουλάκι μπανιστήρι, να σπάνε την ανία τους; Ξέρετε εσείς καμιά σοβαρή δουλειά, μια σπουδαία επιχείρηση, όπου το αφεντικό δεν ελέγχει έστω περιοδικά την πορεία των εργασιών της, τους πελάτες, τα οικονομικά και άλλα εκκρεμή ζητήματα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου