Η ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ ΜΕ ΠΡΟΒΑΤΟΥ ΠΡΟΒΙΑ

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

 Εντάξει.. Εθιστήκαμε στις Συριζαίϊκες κυβιστήσεις τόσο που πλέον αν δούμε τον Τσίπρα μέσα σε ιερατικά άμφια με κυκλικό μετάλλιο στο στήθος , μαργέλιο στο φαιλόνιο και αρχιεπισκοπική μήτρα, δεν θα μας κάνει καμιά εντύπωση.  Μηδέ καν αν μεταβεί στο Θηβέτ ή την Ινδία για να μυηθεί στις τεχνικές του διαλογισμού προκειμένου επιστρέφοντας ν’ αναστήσει εκ νεκρών τον λαό. Στη καθεστωτική λογική της «μεγάλης πορείας προς τον πρωθυπουργικό θρόνο» όλα επιτρέπονται δεδομένου πως η επιστήμη δεν έχει ακόμη αποτοξινώσει ολοκληρωτικά τους λαούς από το όπιο των μεταφυσικών παραισθήσεων. Απόδειξη πως οι σαλτιμπάγκοι της αστρολογίας σπάνε τα ταμεία των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών ρίχνοντας χαρτιά ή ασκώντας παλινπαιδιστικά την προπαίδεια ,με προκλητική αναίδεια έναντι της λογικής μας θα πρόσθετα. Για ν’ αποδειχτεί πως οι ανοχές μας ήταν τόσο ευρείες που χώρεσαν τις πρόσφατες ιερατικές μεταμφιέσεις Τσίπρα, τόσο με τις επισκέψεις του στο Αγιο Όρος όσο και στο Βατικανό. Αλλά ως εδώ.  Γιατί από του σημείου αυτού ως την προβολή -από τα επίσημα όργανα του Σύριζα- της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, ως το κέντρο προστασίας "πασών των αδυνάτων και της ειρήνης αλλά και απηνή διώκτη του αδίστακτου τραπεζικού συστήματος", η απόσταση που μας χωρίζει διευρύνεται επικίνδυνα. Γιατί οι ανοχές μας μπορεί να είναι ευρείες αλλά το εύρος τους δεν είναι ασύνορο και οι απόψεις αυτού του τύπου χρειάζονται βίζα για να διέλθουν στα πεδία της νοητικής μας δράσης. Πως επί παραδείγματι είναι κάποιος διώκτης του αδίστακτου τραπεζικού συστήματος όταν διατηρεί την πλέον κερδοφόρα τράπεζα, υψηλόβαθμα στελέχη της οποίας έχουν κατ' επανάληψη συλληφθεί και καταδικαστεί για διαφθορά με το δάχτυλο στο μέλι των καταθετών; Ή ακόμη πως είναι κάποιος υπέρμαχος της ειρήνης όταν ακόμη και αν επισήμως δεν συνυπογράφει, στρέφει ένοχα την πλάτη του στους βομβαρδισμούς κατά της Γιουγκοσλαβίας, δίνοντας κατά τον τρόπο αυτό σιωπηρά την συγκατάθεσή του; Και τέλος υπό ποια δικαιολογία βαφτίζεται αυτός ως προστάτης των φτωχών και των αδυνάτων όταν προσκαλεί στο Βατικανό τον επικηρυγμένο από όλα τα διεθνή δικαστήρια πρόεδρο του Σουδάν, ο οποίος έχει στη χώρα του προκαλέσει έναν εμφύλιο που μετρά ως σήμερα κάτι εκατομμύρια νεκρούς, για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της πολύπαθης χώρας; Να επισημάνω κατά συνέπεια εκεί στα προπαγανδιστικά κέντρα του Σύριζα πως είναι άλλο πράγμα η καθ’ υποχρέωση συνάντηση με τον λύκο κι άλλο η επένδυση του λύκου με προβάτου προβιά. Το πρώτο μπορεί και να επιβάλλεται. Το δεύτερο είναι εμπαιγμός.