Από την Sousourada
Αναμφιβόλως η νύχτα της Τετάρτης 16ης Ιουλίου προς Πέμπτη, ήταν μια
διαφορετική νύχτα. Ήταν μια νύχτα πιο ήρεμη για όλους. Και όποιος δεν
παραδεχτεί ότι κοιμήθηκε με ένα μεγαλύτερο αίσθημα ασφάλειας, ψεύδεται
ασυστόλως. Διότι υποθέτουμε ότι όλοι ανεξαιρέτως είχατε και είχαμε χάσει τον
ύπνο μας, λόγω του Νίκου Μαζιώτη. Διότι τι άλλο να ανησυχήσει τον μέσο Έλληνα: ο λογαριασμός της ΔΕΗ, η ανεργία, η απόλυση, η δουλειά με μισθό –χαρτζιλίκι, οι πετσοκομμένες συντάξεις, τα χαράτσια της εφορίας, το ότι σε λίγο ούτε το πόδι του δεν θα μπορεί να βουτήξει στη θάλασσα αν δεν πληρώσει αφού πωλούνται και οι ακτές, ότι δεν θα έχει δάση; Όσο και αν δεν γίνεται αντιληπτό από όλους, αυτά είναι μέτρα «ανάκαμψης». Ο Μαζιώτης, όμως, ήταν βαθιά ανησυχία για την καθημερινή ευημερία όλων μας.
Μετά από αυτήν την, κοινά αποδεκτή, διαπίστωση, και αφού παρακολουθήσαμε σε επανάληψη σε ραδιόφωνα, ιστοσελίδες και τηλεοράσεις, αυτό το περιπετειώδες χρονικό της σύλληψής του, (ξέρετε, δηλώσεις αυτοπτών μαρτύρων, κάμερες να κάνουν ζουμ στο σημάδι από την εξοστρακισμένη σφαίρα, μουσική υπόκρουση και άλλα γνωστά συγκινητικά), θα θέλαμε απλώς να μοιραστούμε μαζί σας ορισμένες απορίες που έμειναν αναπάντητες. Και για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις μοιραζόμαστε ορισμένες σκέψεις, χωρίς να αποπειραθούμε να εισέλθουμε ιδιαίτερα στην ουσία της όλης υπόθεσης.
Η επίσημη ανακοίνωση της αστυνομίας ανέφερε ότι υπήρχε πληροφόρηση ότι ο Μαζιώτης είχε επιστρέψει στην Αθήνα. Μάλιστα, ορισμένα γνωστά δημοσιογραφικά παπαγαλάκια της ασφάλειας διαβεβαίωναν ότι η αντιτρομοκρατική υπηρεσία είχε, ήδη, συστήσει ομάδες που ερευνούσαν ενδελεχώς τον ηλεκτρικό για να τον εντοπίσουν γιατί γνώριζαν ότι μετακινείται με τον ηλεκτρικό.
Και απλώς αναρωτιόμαστε: αφού υπήρχε τέτοια εγρήγορση και ήταν γνωστό ότι όχι μόνο ήταν στην Αθήνα αλλά ότι χρησιμοποιεί και τον ηλεκτρικό, γιατί δεν οργανώθηκε κάποια ενέργεια, νωρίτερα ή αργότερα, να συλληφθεί αυτός που περιγράφεται ως ένας από τους πλέον επικίνδυνους καταζητούμενους που θεωρείται επίσης δεδομένο ότι οπλοφορεί; Γιατί, ακόμη και σήμερα, εφόσον εντοπίστηκε, δεν επιλέχθηκε κάποιος άλλος τρόπος αντίδρασης; Ακόμη και αν δεν ήταν ο Μαζιώτης, με χολλυγουντιανές επιδρομές μέσα σε πλήθος κόσμου, πιστεύει η ελληνική αστυνομία ότι πρέπει ν’ αντιμετωπίζεται, πχ ένας οποιοσδήποτε επικίνδυνος ένοπλος;
Έπρεπε να γίνει φαρ ουέστ το Μοναστηράκι, τα τουριστικά μαγαζιά με τους αναμνηστικούς τσολιάδες και οι σουβλακερί μίας από τις πλέον πολυσύχναστες τουριστικές περιοχές της πρωτεύουσας; Δηλαδή η αντιτρομοκρατική που «βρισκόταν μια ανάσα από τον Μαζιώτη», όπως λένε τα δημοσιογραφικά λαγωνικά, θεώρησε ότι ήταν ο πιο κατάλληλος τρόπος να τον συλλάβει; Ζητώντας τη συνδρομή των ανδρών της ΔΙΑΣ (οι οποίοι καμία εμπειρία δεν έχουν σε τέτοιου είδους καταστάσεις) που βρίσκονταν εκεί για την επιχείρηση ΘΗΣΕΑΣ, η οποία επίσης εντελώς τυχαία εξελισσόταν την ίδια μέρα στο ίδιο σημείο και χωρίς να έχει ανακοινωθεί απολύτως τίποτε νωρίτερα –σε αντίθεση με τη φανφαροειδή παρουσίαση όλων των αντίστοιχων αστυνομικών επιχειρήσεων;
Τώρα, αν κάποιος σκεφτεί ότι εκ των υστέρων «ανακάλυψε» η αντιτρομοκρατική ότι πρόκειται για τον Μαζιώτη, θα είναι εντελώς κακόβουλος; Ή αν, αντίθετα, κάποια φαρμακόγλωσσα μιλήσει για «στημένο σόου», θα είναι απλώς φαρμακόγλωσσα; Αλήθεια, έχει συνειδητοποιήσει κανείς ότι είναι θέμα τύχης το ότι μιλάμε μόνο για έναν τραυματία αστυνομικό, δύο ελαφρά τραυματίες τουρίστες και τον ίδιο τον Μαζιώτη σοβαρότερα τραυματισμένο;
Και επιτέλους. Χωρίς να εκφράζουμε, και πάλι, την οποιασδήποτε αξιολογική άποψη ως προς τη δράση του Μαζιώτη και του όποιου Μαζιώτη και την ουσία της υπόθεσης. Πιστεύει κανείς ότι η εικόνα ενός ανθρώπου που αιμορραγεί, ξαπλωμένου στο πεζοδρόμιο, περικυκλωμένου από δεκάδες αστυνομικούς, και στον οποίο, παρά το ότι είναι εμφανές ότι έχει χτυπηθεί στο χέρι, έχουν φορεθεί χειροπέδες και τα χέρια του έχουν τοποθετηθεί στην πλάτη, είναι τιμητική; Δείχνει τι; Μαγκιά; Ηρωισμό; Τι; Δηλαδή αν δεν είχαν φορεθεί χειροπέδες, δεδομένου και του τραύματος στο χέρι που αποδείχτηκε και ιδιαιτέρως σοβαρό, υπήρχε κίνδυνος να κάνει κάτι; Να διακτινιστεί μήπως; Είναι εικόνα ντροπής η συγκεκριμένη. Μόνο ντροπής.
ΥΓ. Το Στέητ Ντιπάρτμεντ, πάντως, εξέφρασε άμεσα την ικανοποίησή του. Δόξα σοι ο Θεός, που λένε. Τώρα, είμαστε ακόμη πιο ήσυχοι.
inprecor
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου