META TO ΣΟΚ ΤΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΤΟΝ ΟΛΕΘΡΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

 Έρχεται η ολοκλήρωση της κοινωνικής καταστροφής

Τα πολλά λόγια είναι περιττά χώρια που στην περίπτωση των νεοκατοχικών δωσιλόγων ο πλούτος του Ελληνικού λεξιλογίου αποδεικνύεται ανεπαρκής για να αποδοθεί πιστά το μέγεθος της κοινωνικής καταστροφής. ( και μην τύχει κάποιος ανεξαρτήτως πολιτικής αντίληψης να με μεμφθεί γιατί χρησιμοποιώ όρους οξείς, επειδή αν δεν τον εντάξω μεταξύ των παρακολουθημάτων τους, θα τον χαρακτηρίσω επί τόπου μεταβάντα και μηδέποτε αντιληφθέντα, αφού εν αγνοία του ζει σε ένα προτεκτοράτο της διεθνούς τοκογλυφίας..  )  

Έχουμε έτσι τα κοινωνικά ερείπια από τον ισχυρό σεισμό της ένταξής μας στις συμμαχίες των χρηματοπιστωτικών οίκων ανοχής  και αναμένουμε την πλήρη ισοπέδωση των όποιων εργασιακων δικαιωμάτων έχουν απομείνει, όπως:

• Παραπέρα μείωση των εργοδοτικών εισφορών κατά 3,9 μονάδες μέχρι το 2016, που θα διευρύνει την τρύπα στα έσοδα των Ταμείων κατά 800 εκατ. ευρώ το χρόνο. Ως αποτέλεσμα, έχει ήδη ξεκινήσει η συζήτηση για τα επόμενα αντιασφαλιστικά μέτρα, στο όνομα της «βιωσιμότητας» του ασφαλιστικού συστήματος.
• Μείωση των τριετιών, μετά το «πάγωμα» που επιβλήθηκε διά νόμου το 2012, ενώ ανοίγει ο δρόμος για την πλήρη κατάργησή τους. Μάλιστα, το ξήλωμα των τριετιών γίνεται με την επίκληση της προστασίας των μακροχρόνια ανέργων (!), για τους οποίους ομολογούν κυνικά ότι πρέπει να γίνουν φτηνότεροι, αν θέλουν να αναζητήσουν δουλειά, ανταγωνιστικά προς τους νέους εργαζόμενους, που δεν έχουν κατοχυρώσει τριετίες. Κυβέρνηση και τρόικα δρομολογούν ρύθμιση με την οποία η πρόσληψη μακροχρόνια ανέργων θα γίνεται με «ειδικό μισθολογικό καθεστώς», που θα προβλέπει μείωση της προσαύξησης για προϋπηρεσία (τριετίες) τουλάχιστον κατά 50% σε σύγκριση με το ύψος της αμοιβής που ισχύει σήμερα.
• Απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων. Εχει ήδη αποφασιστεί και πλέον αναζητείται ο τρόπος με τον οποίο θα τεθεί σε εφαρμογή.
• Στο τραπέζι παραμένει η αυστηροποίηση του πλαισίου για την κήρυξη απεργίας από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, αλλά και η νομοθέτηση του «λοκ άουτ» για λογαριασμό της εργοδοσίας.

Πρόκειται για μέτρα που δεν έχουν να κάνουν κυρίως με τη «δημοσιονομική προσαρμογή», η οποία υποτίθεται πως είναι ο βασικός στόχος των μνημονίων. Αλλά για αναδιαρθρώσεις στην εργασία. Στόχος τους, να κάνουν ακόμα φθηνότερη την εργατική δύναμη για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Αυτήν την κατεύθυνση υπηρετεί και η λειτουργία του ασφαλιστικού συστήματος με ανταποδοτικά - ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.

Επιπλέον, η περιστολή των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών έχει στόχο να επιβάλει σιγή νεκροταφείου στους τόπους δουλειάς, ενώ η απελευθέρωση των απολύσεων υπηρετεί την ανάγκη μεγάλων επιχειρήσεων να προχωρούν ανεμπόδιστα σε εσωτερική αναδιάρθρωση, εξαγορές, λουκέτα και μεταφορά κεφαλαίων σε άλλες δραστηριότητες, με κριτήριο το ποσοστό κέρδους.

Έχει κανείς την παραμικρή αμφιβολία πως ζει σε κράτος πρόνοιας του κεφαλαίου και των τραπεζιτών κι αν έχει ας μου τι δεν καταλαβαίνει..