Ανθ' ημών Γουλιμής - Μαριλένα Κατσίμη
Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Στα εν οίκω τώρα, που ωστόσο αφορούν το σύνολο του Δήμου υπό την κλασσική έννοιά του .. Τα της ΕΣΗΕΑ.. Γιατί η δημοσίευση πέρα από ψυχή της δικαιοσύνης συνιστά και την καρδιά της δημοκρατίας. Η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα ΕΣΗΕΑ -από την βύθισή της δίχως αναπνευστήρα στο βάλτο του 89 ως την μαύρη Εοκική θάλασσα των λευκών βίβλων των ευρωσυνταγμάτων και των μνημονίων- ανακοινώνει δια προσφάτου αποφάσεως του ΔΣ της, (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ), την υπό την ηχηρή ονομασία «ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ» ίδρυση ενός οργανισμού με φορέα την ΕΣΗΕΑ..
Πρόκειται στην ουσία για μια πεμπτοφαλαγγίτικη απόπειρα διάλυσης του κλάδου την οποία: Ακόμη και να ήθελε κάποιος δεν θα μπορούσε να αποσυνδέσει τόσο με την εμπνευστή της - Μαριλένα Κατσίμη («Συσπείρωση»/ΣΥΡΙΖΑ)- όσο και με εκείνους που την υπερψήφισαν το παρελθόν των οποίων είναι βεβαρημένο με την εισβολή ακόμη και των εργολαβικών κομμωτριών στα ταμεία των δημοσιογράφων υπό το ίδιο σκεπτικό. Την κατεδάφισή τους..
Διαχρονική επιθυμία των εκδοτών εργολάβων προκειμένου ο δημοσιογράφος να ισορροπεί με το μετέωρο βήμα του πελαργού κατά την άσκηση του λειτουργήματός του, δεδομένου πως αυτά -τα ταμεία- του παρείχαν ένα περιβάλλον ασφάλειας και σε συνδυασμό με το καταστατικό του, την δυνατότητα της αρνησικυρίας στις αντικοινωνικές διαταγές τους. Συνέπεια αυτού ήταν να ξεχωρίζει επί της οθόνης ή στα πρωτοσέλιδα η ήρα από το στάρι. Οι αντιρρησίες συνείδησης δηλαδή από τους ασυνείδητους της υποταγής στο "μεγάλο αφεντικό".
Κι αφού οι Αλαφούζοι και οι Κουρήδες απέτυχαν δια της μετωπικής σύγκρουσης να καταρρίψουν τους ασφαλιστικούς μας δίδυμους πύργους (ΕΔΟΕΑΠ-ΤΣΠΕΑΘ) - ως το ανώτατο ειδικό δικαστήριο στο οποίο είχαν καταφύγει απέρριψε με συντριπτική πλειοψηφία (11-2)τα αιτήματά τους- επινόησαν δια της τεθλασμένης να τα εκριζώσουν από τον θεμέλιο λίθο τους, την ΕΣΗΕΑ, προκαλώντας το υπό την ονομασία "ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ" ρήγμα στο οχυρό της.. Παραδοσιακό εθνικό στοιχείο του χαρακτήρα μας που αρχής γενομένης του Εφιάλτη διέρχεται της Βυζαντινής κερκόπορτας για να καταλήξει στον Πήλιο Γούση και τους κατοχικούς δωσίλογους. Τι μας αποκαλύπτει επομένως ο νέος φορέας της ΕΣΗΕΑ δια της εισηγητικής έκθεσής του;
Πως για την ανεργία ευθύνεται το έλλειμμα μόρφωσης και όχι η καπιταλιστική κρίση και η μετεξέλιξη των δημοσιογράφων σε ανακοινωσιολόγους των εργολάβων για να περιπέσει ο κλάδος στην "καθολική" περιφρόνηση όλων των "ορθοδόξων" Ελλήνων χριστιανών.
Πως οι δωρεάν δημόσιες σπουδές οφείλουν να αντικατασταθούν από την στρατηγική επιλογή του Ευρωμπορντέλου της δια βίου κατάρτισης και μάθησης, κάτι το οποίο ευθέως αμφισβητεί τα πανεπιστημιακά ιδρύματα που έχουν -επιτυχημένα ή όχι είναι άλλης τάξης ζήτημα αυτό- αναλάβει την εκπαίδευση της νέας γενιάς δημοσιογράφων.
Πως για την αντιμετώπιση της ανεργίας μπορεί ο καθείς να αυτοανακηρυχθεί σε αυτοδιαχειριζόμενο ΜΜΕ του διαδικτύου, υπο την αυστηρή προϋπόθεση πως θα βαπτιστεί της πιστοποίησης των σεμιναρίων της Ακαδημίας.. Κάτι που μοιραία οδηγεί στην μεμονωμένη διαφημιστική επαιτεία ή χορηγία και κυρίως: ΘΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΣΕ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ!! Τεκμηριωμένη απόδειξη της εκτροπής αυτής αποτελεί το γεγονός πως για την κάλυψη της χρηματοδότησης και της λειτουργίας του μορφώματος που στην ΕΣΗΕΑ καλούν Ακαδημία Δημοσιογραφίας, επιλέγονται εθνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα και πόροι που διατίθενται πλουσιοπάροχα από το Ευρωμπορντέλο, γιατί προέρχονται από την φοροεπιδρομή κατά των λαϊκών εισοδημάτων, στην αιτιολόγηση της οποίας θα εκπαιδεύονται οι σπουδαστές.
Πως για την λειτουργία της Ακαδημίας θα συσταθεί "επιστημονική επιτροπή" που θα αποτελείται από «επιλεγμένες προσωπικότητες, διακεκριμένους δημοσιογράφους και καθηγητές» γεγονός που εκ της εμπειρίας μας παραπέμπει στο γνωστό εσμό από τα δίκτυα διαπλοκής, που πέραν αυτού δεν έχουν στο βιογραφικό τους ούτε μια σελίδα ενός βιβλίου δημοσιογραφικής γνώσης συγγράψει.
Κατόπιν αυτών η αρχή του τέλους της δημοσιογραφικής ιστορίας είναι πλέον γεγονός και δεν απομένει παρά να τεθεί η οριστική επιτύμβια υπογραφή από την ΕΣΗΕΑ.. Λεπτομέρεια. Μαζί με αυτή θα θαφτεί οριστικά και η ενημέρωση του λαού η οποία σήμερα μπορεί να καρκινοβατεί αλλά υφίσταται εν ζωή.. Κι όσο ανασαίνει πάντα θα ελπίζαμε σε μια καθολική ανάνηψή της. Μετά θάνατο όμως μόνον ο Χριστός ανεστήθη.. Α, ναι.. Και ο καπιταλισμός στην Σοβιετία..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου