Γράμμα και γραφή από την ομογένεια με ένα τραγούδι του Στέλιου που τα λέει όλα σε δυο κουπλέ και ένα ρεφρέν
''Ξέρω νεκρούς που μες τους δρόμους περπατούν / κοιτούν βιτρίνες, παζαρεύουν και ψωνίζουν κάνουνε πάσχα και τα έθιμα κρατούν / πληρώνουν φόρους και στις εκλογές ψηφίζουν...
Αλλά έχουν φύγει μυστικά και σιωπηλά / κι έχουν χωρίσει από τον κόσμο τα δικά τους
γιατί οι άνθρωποι πεθαίνουν τελικά / τη 'μέρα που πεθαίνουνε τα όνειρά τους''
''Ξέρω νεκρούς που μες τους δρόμους περπατούν / κοιτούν βιτρίνες, παζαρεύουν και ψωνίζουν κάνουνε πάσχα και τα έθιμα κρατούν / πληρώνουν φόρους και στις εκλογές ψηφίζουν...
Αλλά έχουν φύγει μυστικά και σιωπηλά / κι έχουν χωρίσει από τον κόσμο τα δικά τους
γιατί οι άνθρωποι πεθαίνουν τελικά / τη 'μέρα που πεθαίνουνε τα όνειρά τους''
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου