Ορισμένοι εκ των αναγνωστών μου επισημαίνουν ότι είμαι πολλαπλάσια ευαίσθητος έναντι του δράματος των δημοσιογράφων σε σχέση με εκείνο των "κοινών θνητών" όπως σημειώνουν δηκτικά αλλά και δεικτικά.
Αν και έχω απαντήσει στη θέση αυτή θα το επαναλάβω για μια ακόμη φορά επικαλούμενος επιστολή συναδέλφου των Νέων προς την ΕΣΗΕΑ, αφού προηγουμένως υπογραμμίσω τα εξής:
Η δημοσιογραφία αδέλφια είναι πρωτίστως λειτούργημα και δευτερευόντως επάγγελμα και οι διάκονοί της είναι αυτοί που πρώτοι έρχονται αντιμέτωποι με το κορυφαίο δίλημμα αρχών: Αντίσταση ή υποταγή;
Η πρώτη οδηγεί στην ολική διαγραφή από τον χώρο των εργολάβων και νηστεία και η δεύτερη στην αναξιοπρεπή επιβίωση..
Στην πλειοψηφία τους οι συνάδελφοί μου προκειμένου να διαθρέψουν τις οικογένειες διαλέγουν να κάτσουν στην μέση της τραμπάλας στέλνοντας δια μέσου των κειμένων τους κρυφά μηνύματα προς τους υποψιασμένους αναγνώστες που τα αποκωδικοποιούν στο φτερό.. (ώσπου να τους πάρουν χαμπάρι οι ρουφιάνοι του χώρου και να τους δώσουν στον εργολάβο δια τα περαιτέρω..) Εκπαιδευμένοι είμαστε.. Μας το μετέδωσαν ως εμπειρία οι παλαιότεροι που κατά κόρον συνέγραφαν επι χούντας ένα δεύτερο υπόγειο κείμενο κάτω από τις ίδιες γραμμές αφού αυτές παρουσίαζαν το φαινόμενο των διπλών αναγνώσεων..
Με την αποκατάσταση της δημοκρατίας (λέμε τώρα) συστήσαμε το αυτοδιοίκητο των ταμείων μας ( με αποφάσεις μάλιστα του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου απέναντι στις επιθέσεις των Κουρήδων και των Αλαφούζων) ακριβώς για την προστασία των συναδέλφων εκείνων που για λόγους συνειδησιακούς αντιστέκονταν στην εξουσία των εργολάβων ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΣΑΣ αν και μη υπόχρεοι σε ουδένα πέραν της κοινωνικής τους παιδείας και της εθνικής τους συνείδησης. (δεν είναι αιρετοί δεν κατέχουν κανένα αμειβόμενο δημόσιο αξίωμα αφού έτσι κι αλλιώς από το καταστατικό μας απαγορεύεται..)
Πρώτοι εσείς οφείλατε να τους υπερασπιστείτε (δεν εννοω τα καθεστωτικά γιουσουφάκια που στις συνελεύσεις της ένωσης δεν εμφανίζονται ποτέ) όπως έχει συμβεί στο παρελθόν και όπως έχει συμβεί σε πολλά από τα πολιτισμένα κράτη του κόσμου.. Αυτά...Προς το παρόν.. Τώρα διαβάστε την επιστολή του συναδέλφου Τάσου Αναστασίου προς την ΕΣΗΕΑ να ανατριχιάσετε
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΟΚΤΩΒΡΙΟ 2011:
Αγαπητοί συνάδελφοι, Εργάζομαι από 10ετίας στα «Νέα» ως σκιτσογράφος-γελοιογράφος και κατά τηνπερίοδο αυτή η διεύθυνση της εφημερίδας ενέκρινε τη δημοσίευση χιλιάδων πολιτικών γελοιογραφιών μου, χωρίς κάποια λογοκριτική διάθεση. Η κατάσταση αυτή άλλαξε άρδην μετά την ανάληψη της διεύθυνσης από τον κ. Μεμή, ο οποίος περιόρισε τη δημοσίευση των σκίτσων μου στο ελάχιστο, «κόβοντας» ό,τι δεν συναινούσε με την κυβερνητική πολιτική. Παράλληλα ειδοποιήθηκα μέσω τρίτων «να ρίξω νερό στο κρασί μου» – προφανώς για να εξασφαλίσω ένα ευνοϊκό για εμένα εργασιακό καθεστώς.
το σκίτσο της αφορμής
Το δημοσιογραφικά απαράδεκτο καθεστώς πολιτικής λογοκρισίας και φίμωσής μου επιδεινώθηκε εδώ και έξι μήνες περίπου, με τον πλήρη αποκλεισμό μου από κάθε δημοσίευση. Αυτό συνέβη όταν μου προτάθηκε ανεπισήμως να παραιτηθώ (με αποζημίωση) κι εγώ φυσικά αρνήθηκα. Έκτοτε, δεν έχει δημοσιευτεί ούτε μία από τις γελοιογραφίες που ανελλιπώς παραδίδω στη σύνταξη καθημερινά. Ακολούθησε συνάντηση με τον κ.Μεμή, κατά την οποία μου ανακοίνωσε την απόφασή του να με απολύσει – ενώ υποστήριξε ότι οι γελοιογραφίες μου δεν δημοσιεύονται… για να συνηθίσω. Ως κύρια αιτία της επικείμενης απόλυσής μου επικαλέστηκε τους συνήθεις οικονομικούς λόγους, στη συνέχεια όμως της συζήτησής μας τόνισε ότι στις τρέχουσες συνθήκες πολιτικής έντασης δεν μπορεί η εφημερίδα να «αντέξει» αντιπολιτευτικές τοποθετήσεις.
Ως προς τους προαναφερόμενους «οικονομικούς λόγους» της επικείμενης απόλυσής μου, αξίζει να σας ενημερώσω ότι το τιμ της εφημερίδας έχει ενισχυθεί προσφάτως με νέα τοποθέτηση συναδέλφου-σκιτσογράφου.
Με βάση τα παραπάνω σας ζητώ: Να ενεργήσετε έτσι ώστε να τερματιστεί το καθεστώς δημοσιογραφικής μου φίμωσης και πολιτικής μου δίωξης και να αποκατασταθούν οι παλαιές ομαλές εργασιακές συνθήκες. Αυτό είναι το κύριο αίτημά μου.
Να ενεργήσετε έτσι ώστε να αποτραπεί η απειλούμενη απόλυσή μου – μια απόλυση με καθαρά πολιτικά κίνητρα, που δεν τιμά κανέναν και παραπέμπει σε άλλες εποχές και σε άλλου είδους καθεστώτα. Με συναδελφικούς χαιρετισμούς
Τάσος Αναστασίου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου