ΙΔΟΥ ΕΝ ΤΗ ΠΡΑΞΕΙ Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΕΠΑΙΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΖΑΚ ΛΙΟΥ

Αν σωστά μεταφράζουμε τα πανηγύρια για την «ορθότητα» της εφαρμοζόμενης πολιτικής, που τώρα, όπως μας λένε, έχει και την υποστήριξη των ΗΠΑ, πρέπει να αναμένουμε μια νέα ένταση στο χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων. Μόλις προχτές, με τον αέρα που του δίνει αυτή η πολιτική, ένας ξενοδόχος απέλυσε την πρόεδρο του σωματείου. Ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία απόλυση, ορισμένες όμως έχουν το στίγμα της χρονικής στιγμής που γίνονται. Με τον αέρα στα πανιά τους οι καπιταλιστές δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο, αν δεν τους «κοπεί το χέρι από τον ώμο» (μεταφορικά, για να μην παρεξηγηθούμε, τέτοιες μέρες που λογίζεται ποινικό αδίκημα όποια αναφορά στο ιστορικό διά ταύτα της ταξικής πάλης), από ένα εργατικό κίνημα που επείγει να ανασυντάξει τις δυνάμεις του για να περάσει στην αντεπίθεση.Ηδη, ο υπουργός Υγείας καταφεύγει στον «κοινωνικό αυτοματισμό», επικαλούμενος το καλό των ασθενών, που, δήθεν, βλάπτονται από τις κινητοποιήσεις γιατρών και νοσηλευτών. Κρατάει -έτσι νομίζει - στο απυρόβλητο μια πολιτική που έχει φτάσει να λογίζει θεραπεία το θάνατο, στον οποίο σπρώχνει καθημερινά αυτή η πολιτική όποιον αρρωστήσει και δεν έχει τα φράγκα να τα βγάλει πέρα. Αν έχει αντίρρηση ας ρωτήσει να μάθει -αν δεν ξέρει- τι σημαίνει νεφροπαθής τη σήμερον ημέρα, τι σημαίνει άνθρωπος που έχει ανάγκη την πρόνοια. Οι άρρωστοι δεν ταλαιπωρούνται από μια απεργία στη χάση και στη φέξη, αλλά από την καθημερινή κατάσταση στα νοσοκομεία, που ολοταχώς γίνεται χειρότερη από την επέλαση των εμπόρων που μπάζει στο χώρο της Υγείας και η σημερινή κυβέρνηση.Η απάντηση πρέπει να δοθεί με όρους κοινωνίας (δηλαδή οι άρρωστοι, οι συγγενείς τους, οι νοσηλευτές, οι γιατροί, οι άνθρωποι του μόχθου, κι όσοι δεν έχουν άμεσα ανάγκη) που επιβάλλεται να υπερασπίσει και να προωθήσει σε υψηλότερα επίπεδα όσα έχουν κατακτηθεί ως δημόσια υγεία με απόλυτο αίτημα το δωρεάν για όλους χωρίς καμία προϋπόθεση.