Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Διαπιστώνω μια τιτάνια επιχείρηση από τον καθεστωτικό τύπο αλλά και τις ιστοσελίδες των υποτελών να στιγματιστεί ο Σόϊμπλε σαν το κακό σπυρί της Ευρώπης. Κάτι σαν πολιτικό ζόμπι που θα «άρει τας αμαρτίας του κόσμου» ή επί το ορθότερο του κεφαλαίου.. Του αποδίδουν οι γελοίοι μια σειρά Φροϋδικών χαρακτηριστικών του τύπου, ισχυρογνωμοσύνη, μικροψυχία, εγωπάθεια πιθανότατα και άλλα που μου έχουν διαφύγει, προκειμένου να αποπροσανατολίσουν τους μικροαστούς από την σκοτεινή εστία του κακού.
Όχι πως στο πρόσωπό του δεν ενσαρκώνεται ο Γερμανικός φασισμός εξ’ αιτίας της επιθετικά αλαζονικής του συμπεριφοράς. Σαφώς ναι, αφού πρωτίστως ξύνει μνήμες εφιαλτικές από την αιματηρά καταστροφική δράση των δυνάμεων της Γερμανικής Κατοχής. Αλλά δεν είναι ο Σόϊμπλε που αποφασίζει για την ληστρική εκμετάλλευση των λαών και κυρίως δεν είναι ο Σόϊμπλε που αποφάσισε την άνευ όρων παράδοση της χώρας στο διεθνές ιερατείο των τοκογλύφων, το οποίο ενδημεί στην θεσμοθετημένη αφάνεια των χρηματοπιστωτικών οίκων ανοχής..
Κορυφαίο στέλεχός τους μπορεί. Οικονομικός δολοφόνος τους επίσης. Αλλά επί της τραπέζης που λαμβάνονται οι καθοριστικές αποφάσεις για την διαιώνιση του καπιταλισμού ο Σόϊμπλε είναι απών. Επειδή πλείστα όσα συντρέχουν τούτες τις θλιβερές ώρες στην Ελλάδα αλλά και αλλαχού. έχουν με εξαιρετική σαφήνεια περιγραφεί τόσο από οργανωμένες ομάδες της ατομικής επανάστασης (17η Νοέμβρη προκήρυξη του έτους 1991 μετά την επίθεσή της στο Πεντελικό) όσο και καταγραφεί μετέπειτα σε ψηφίσματα συνόδων κορυφής του Ευρωμπορντέλου (λευκή βίβλος) μα και επί της απόπειρας επιβολής του ευρωσυντάγματος, όταν ακόμη το μαύρο αστέρι του Σόϊμπλε δεν είχε καν ανατείλει.
(θυμίζω απλώς πως επί του συγκεκριμένου ρυπαρογραφήματος αναφερόταν 428 φορές ο όρος «ανταγωνισμός» που ευθέως παραπέμπει στην λαϊκή ανθρωποκαταστροφή και ούτε μία ο όρος κοινωνίες..)
Εξ’ αυτών γίνεται εύκολα αντιληπτός ο λόγος της αποπροσανατολιστικής εναπόθεσης επί των βιολογικά ισχαιμικών πλατών του, πάντων των κατά της ανθρωπότητας και ιδία επί της Ελλάδας εγκλημάτων δια του αυθαίρετου συσχετισμού δύο ανεξάρτητων μεταξύ τους περιόδων. Εκείνης του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου μα και της μεταπολεμικής περιόδου, με το σήμερα.. Πολλώ δε μάλλον όταν για να υποστηριχθεί η ιστορική αυτή αυθαιρεσία αναρτώται προσωπικές φαντασιώσεις του τύπου:
«Η Γερμανική πίεση κατατείνει σε εθνικιστική οπισθοδρόμηση στην οποία συγκλίνουν η άκρα δεξιά και η άκρα αριστερά!!» ‘Η ακόμη «Η Ελλάδα ως περιφερειακή χώρα με μεταποιητική δευτερογενή παραγωγή και διοίκηση τριτοκοσμικού τύπου, η Ελλάδα δεν ανήκε στη γεωγραφική περιοχή που η Γερμανία θεωρούσε «ζωτικό χώρο»: γι’ αυτό, ο τρόπος με τον οποίον την εκμεταλλεύτηκε ήταν αντιπαραγωγικός· επρόκειτο για μια μορφή πλιάτσικου»..
Πρόκειται περί καταφανούς ιστορικής παραμόρφωσης επειδή: Συνδέει πρώτον τα μεταξύ τους πολιτικά και κοινωνικά ασύνδετα απλώς επειδή τόσο κατά την περίοδο της κατοχής όσο και στην μεταπολεμική
– μετεμφυλιακή δεν υπήρξε δεδομένου ότι εμφύλιος προϋποθέτει ομογενείς αντιμαχόμενους και δεν νομίζω να υπάρχει ούτε ένας που να θεωρεί την Βρετανική ιμπεριαλιστική αιχμή της ΡΑΦ και τμήματα των Αμερικανών πεζοναυτών, που μάχονταν κατά του ΕΛΑΣ, έλληνες-
σχεδόν το σύνολο
–πλην των Γερμανοτσολιάδων -
του Ελληνικού πληθυσμού ήταν ενταγμένο στο ΕΑΜ που το στρατιωτικό του τμήμα ήταν ο ΕΛΑΣ. Κατά συνέπεια ένα άκρο υπήρχε. ΑΥΤΟ ΤΩΝ ΑΚΡΟΔΕΞΙΩΝ ΔΩΣΙΛΟΓΩΝ. Το μοναδικό σημείο επαφής του χθες με το σήμερα.
Σε ότι δε αφορά την Ελληνική οικονομία την οποία οι αρθρογράφοι της πολιτικής διαστρέβλωσης την περιορίζουν στην δευτερογενή παραγωγή της μεταποίησης, ε, ας ανατρέξουν στο μοναδικό βιβλίο καταγραφής της βαριάς βιομηχανίας στην Ελλάδα συγγραφέας του οποίου ήταν ο δικηγόρος Δημήτρης Μπάτσης που ακόμη και σήμερα αναζητούν Γερμανοί πανεπιστημιακοί για να το μελετήσουν.
(εκτελέστηκε παρά τις ικεσίες του ναυάρχου πατέρα του πλάι στον Μπελογιάννη ακριβώς γι αυτό. Προς παραδειγματισμό επειδή πρόδωσε την τάξη του..)
Κι αν μετά την ανάγνωσή του δεν έχουν μεταβάλλει άποψη τότε ας ανατρέξουν στο Μουσείο σύγχρονων επιστημών του Μονάχου όπου δυο από τα εκθέματα, οι πετρελαιομηχανές θαλάσσης Μαλκότση, και οι φωτογραφικές μηχανές Ακροπολ, με εκατοντάδες χιλιάδες πωλήσεις ανά την υφήλιο, επιβεβαιώνουν στέρεα την τότε βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας.
Όμως υπάρχει ένα ακόμη σημείο πολιτικής ομοιότητας που τα κοράκια του καπιταλιστικού φασισμού επιχειρούν πάση θυσία να εξαφανίσουν από τις ιστορικές καταγραφές. Πως η επισιτιστική καταστροφή των ετών 1941-1942 προέκυψε εξ αιτίας ενός φασιστικού πραξικοπήματος, που με το ανελέητο ανθρωποκυνηγητό των πολιτικών του αντιπάλων, ανέκοψε την αναπτυξιακή δυναμική της χώρας αλλά και την συγκρότησή της σε οργανωμένο κράτος προστασίας του πληθυσμού του.
Αυτό του Ιωάννη Μεταξά.
Συνέπειά του ήταν οι όποιες δομές παροχής στοιχειωδών αγαθών για την κάλυψη των αναγκών των Ελλήνων να αποδομηθούν ακαριαία για να αφεθούν οι γονείς μας στο έλεος των τύπου Λατσαίων Μητσοτάκηδων , Χριστοφοράκων Πικραμένων και άλλων γνωστών μαυραγοριτών. Με τους Γερμανούς κατακτητές να τους ενισχύουν επιβραβεύοντας οικονομικά την δράση τους από τον λεηλατηθέντα πλούτο του λαού..
Ως προς αυτό ναι ο συσχετισμός είναι ακριβής.
Το 2010 ο υιός Παπανδρέου παρέδωσε όχι αιφνιδίως
(όποιος είχε εντρυφήσει επί των προεκλογικών του λόγων θα το οσφραινόταν) αλλά προσχεδιασμένα και άνευ όρων τον λαό στο σύγχρονο χρηματοπιστωτικό Γκουαντάναμο,
όπως παρέδωσε προς εκτέλεση ο Ταγματασφαλίτης Μεταξάς τους κομμουνιστές της Ακροναυπλίας στους φασίστες του Χίτλερ το 1940.
Η ανθρωποκαταστροφή που προέκυψε τα μετέπειτα του Γιώργου Παπανδρέου έτη και που θα εξακολουθήσει με ισχυρότερη ένταση τα επόμενα, δεν αποτελεί επομένως παράπλευρη απώλεια από την δράση ενός πολιτικά ή βιολογικά ψυχασθενούς, του Σόϊμπλε, αλλά τον κύριο στόχο ενός εγκλήματος που έχει αποφασιστεί , μελετηθεί και σχεδιαστεί στο τοκογλυφικό ιερατείο του Ευρωμπορντέλου δεκαετίες τώρα. Όπως και τότε έτσι και σήμερα η φασιστική πειρατεία αφορά τον πλούτο και την γεωστρατηγική θέση που κατέχει η χώρα και που αμφότερα υπερασπίζονται, ή έπρεπε κατά το Σύνταγμα να υπερασπίζονται, από τον λαό της..
Το ότι δεν βγήκε έστω και συμβολικά στην σιδερόφρακτη Αθήνα να αποδοκιμάσει στο πρόσωπό του τον χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό, δεν οφείλεται αποκλειστικά στην τρομοκρατία που κατ' εξακολούθηση του ασκείται, αλλά στο ότι αρχίζει επιτέλους να σχηματοποιεί το πολιτικό αίτιο και όχι την πολιτική αφορμή .
Μια μόνο δύναμη θα ανατρέψει το χρονικό του προαναγγελθέντος θανάτου μας. Όταν σύσσωμος ο λαός τινάξει ως σκόνη από τα πέτα τους φόβους του και καταλάβει τα άστη. Διαφορετικά το ιερατείο θα στοιχηματίζει στα χρηματιστηριακά παράγωγα επί του μήκους της ζωής που μας απόμεινε..
Διαπιστώνω μια τιτάνια επιχείρηση από τον καθεστωτικό τύπο αλλά και τις ιστοσελίδες των υποτελών να στιγματιστεί ο Σόϊμπλε σαν το κακό σπυρί της Ευρώπης. Κάτι σαν πολιτικό ζόμπι που θα «άρει τας αμαρτίας του κόσμου» ή επί το ορθότερο του κεφαλαίου.. Του αποδίδουν οι γελοίοι μια σειρά Φροϋδικών χαρακτηριστικών του τύπου, ισχυρογνωμοσύνη, μικροψυχία, εγωπάθεια πιθανότατα και άλλα που μου έχουν διαφύγει, προκειμένου να αποπροσανατολίσουν τους μικροαστούς από την σκοτεινή εστία του κακού. Όχι πως στο πρόσωπό του δεν ενσαρκώνεται ο Γερμανικός φασισμός εξ’ αιτίας της επιθετικά αλαζονικής του συμπεριφοράς. Σαφώς ναι, αφού πρωτίστως ξύνει μνήμες εφιαλτικές από την αιματηρά καταστροφική δράση των δυνάμεων της Γερμανικής Κατοχής. Αλλά δεν είναι ο Σόϊμπλε που αποφασίζει για την ληστρική εκμετάλλευση των λαών και κυρίως δεν είναι ο Σόϊμπλε που αποφάσισε την άνευ όρων παράδοση της χώρας στο διεθνές ιερατείο των τοκογλύφων, το οποίο ενδημεί στην θεσμοθετημένη αφάνεια των χρηματοπιστωτικών οίκων ανοχής..
Κορυφαίο στέλεχός τους μπορεί. Οικονομικός δολοφόνος τους επίσης. Αλλά επί της τραπέζης που λαμβάνονται οι καθοριστικές αποφάσεις για την διαιώνιση του καπιταλισμού ο Σόϊμπλε είναι απών. Επειδή πλείστα όσα συντρέχουν τούτες τις θλιβερές ώρες στην Ελλάδα αλλά και αλλαχού. έχουν με εξαιρετική σαφήνεια περιγραφεί τόσο από οργανωμένες ομάδες της ατομικής επανάστασης (17η Νοέμβρη προκήρυξη του έτους 1991 μετά την επίθεσή της στο Πεντελικό) όσο και καταγραφεί μετέπειτα σε ψηφίσματα συνόδων κορυφής του Ευρωμπορντέλου (λευκή βίβλος) μα και επί της απόπειρας επιβολής του ευρωσυντάγματος, όταν ακόμη το μαύρο αστέρι του Σόϊμπλε δεν είχε καν ανατείλει.
(θυμίζω απλώς πως επί του συγκεκριμένου ρυπαρογραφήματος αναφερόταν 428 φορές ο όρος «ανταγωνισμός» που ευθέως παραπέμπει στην λαϊκή ανθρωποκαταστροφή και ούτε μία ο όρος κοινωνίες..)
Εξ’ αυτών γίνεται εύκολα αντιληπτός ο λόγος της αποπροσανατολιστικής εναπόθεσης επί των βιολογικά ισχαιμικών πλατών του, πάντων των κατά της ανθρωπότητας και ιδία επί της Ελλάδας εγκλημάτων δια του αυθαίρετου συσχετισμού δύο ανεξάρτητων μεταξύ τους περιόδων. Εκείνης του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου μα και της μεταπολεμικής περιόδου, με το σήμερα.. Πολλώ δε μάλλον όταν για να υποστηριχθεί η ιστορική αυτή αυθαιρεσία αναρτώται προσωπικές φαντασιώσεις του τύπου:
«Η Γερμανική πίεση κατατείνει σε εθνικιστική οπισθοδρόμηση στην οποία συγκλίνουν η άκρα δεξιά και η άκρα αριστερά!!» ‘Η ακόμη «Η Ελλάδα ως περιφερειακή χώρα με μεταποιητική δευτερογενή παραγωγή και διοίκηση τριτοκοσμικού τύπου, η Ελλάδα δεν ανήκε στη γεωγραφική περιοχή που η Γερμανία θεωρούσε «ζωτικό χώρο»: γι’ αυτό, ο τρόπος με τον οποίον την εκμεταλλεύτηκε ήταν αντιπαραγωγικός· επρόκειτο για μια μορφή πλιάτσικου»..
Πρόκειται περί καταφανούς ιστορικής παραμόρφωσης επειδή: Συνδέει πρώτον τα μεταξύ τους πολιτικά και κοινωνικά ασύνδετα απλώς επειδή τόσο κατά την περίοδο της κατοχής όσο και στην μεταπολεμική
– μετεμφυλιακή δεν υπήρξε δεδομένου ότι εμφύλιος προϋποθέτει ομογενείς αντιμαχόμενους και δεν νομίζω να υπάρχει ούτε ένας που να θεωρεί την Βρετανική ιμπεριαλιστική αιχμή της ΡΑΦ και τμήματα των Αμερικανών πεζοναυτών, που μάχονταν κατά του ΕΛΑΣ, έλληνες-
σχεδόν το σύνολο
–πλην των Γερμανοτσολιάδων -
του Ελληνικού πληθυσμού ήταν ενταγμένο στο ΕΑΜ που το στρατιωτικό του τμήμα ήταν ο ΕΛΑΣ. Κατά συνέπεια ένα άκρο υπήρχε. ΑΥΤΟ ΤΩΝ ΑΚΡΟΔΕΞΙΩΝ ΔΩΣΙΛΟΓΩΝ. Το μοναδικό σημείο επαφής του χθες με το σήμερα.
Σε ότι δε αφορά την Ελληνική οικονομία την οποία οι αρθρογράφοι της πολιτικής διαστρέβλωσης την περιορίζουν στην δευτερογενή παραγωγή της μεταποίησης, ε, ας ανατρέξουν στο μοναδικό βιβλίο καταγραφής της βαριάς βιομηχανίας στην Ελλάδα συγγραφέας του οποίου ήταν ο δικηγόρος Δημήτρης Μπάτσης που ακόμη και σήμερα αναζητούν Γερμανοί πανεπιστημιακοί για να το μελετήσουν.
(εκτελέστηκε παρά τις ικεσίες του ναυάρχου πατέρα του πλάι στον Μπελογιάννη ακριβώς γι αυτό. Προς παραδειγματισμό επειδή πρόδωσε την τάξη του..)
Κι αν μετά την ανάγνωσή του δεν έχουν μεταβάλλει άποψη τότε ας ανατρέξουν στο Μουσείο σύγχρονων επιστημών του Μονάχου όπου δυο από τα εκθέματα, οι πετρελαιομηχανές θαλάσσης Μαλκότση, και οι φωτογραφικές μηχανές Ακροπολ, με εκατοντάδες χιλιάδες πωλήσεις ανά την υφήλιο, επιβεβαιώνουν στέρεα την τότε βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας.
Όμως υπάρχει ένα ακόμη σημείο πολιτικής ομοιότητας που τα κοράκια του καπιταλιστικού φασισμού επιχειρούν πάση θυσία να εξαφανίσουν από τις ιστορικές καταγραφές. Πως η επισιτιστική καταστροφή των ετών 1941-1942 προέκυψε εξ αιτίας ενός φασιστικού πραξικοπήματος, που με το ανελέητο ανθρωποκυνηγητό των πολιτικών του αντιπάλων, ανέκοψε την αναπτυξιακή δυναμική της χώρας αλλά και την συγκρότησή της σε οργανωμένο κράτος προστασίας του πληθυσμού του.
Αυτό του Ιωάννη Μεταξά.
Συνέπειά του ήταν οι όποιες δομές παροχής στοιχειωδών αγαθών για την κάλυψη των αναγκών των Ελλήνων να αποδομηθούν ακαριαία για να αφεθούν οι γονείς μας στο έλεος των τύπου Λατσαίων Μητσοτάκηδων , Χριστοφοράκων Πικραμένων και άλλων γνωστών μαυραγοριτών. Με τους Γερμανούς κατακτητές να τους ενισχύουν επιβραβεύοντας οικονομικά την δράση τους από τον λεηλατηθέντα πλούτο του λαού..
Ως προς αυτό ναι ο συσχετισμός είναι ακριβής.
Το 2010 ο υιός Παπανδρέου παρέδωσε όχι αιφνιδίως
(όποιος είχε εντρυφήσει επί των προεκλογικών του λόγων θα το οσφραινόταν) αλλά προσχεδιασμένα και άνευ όρων τον λαό στο σύγχρονο χρηματοπιστωτικό Γκουαντάναμο,
όπως παρέδωσε προς εκτέλεση ο Ταγματασφαλίτης Μεταξάς τους κομμουνιστές της Ακροναυπλίας στους φασίστες του Χίτλερ το 1940.
Η ανθρωποκαταστροφή που προέκυψε τα μετέπειτα του Γιώργου Παπανδρέου έτη και που θα εξακολουθήσει με ισχυρότερη ένταση τα επόμενα, δεν αποτελεί επομένως παράπλευρη απώλεια από την δράση ενός πολιτικά ή βιολογικά ψυχασθενούς, του Σόϊμπλε, αλλά τον κύριο στόχο ενός εγκλήματος που έχει αποφασιστεί , μελετηθεί και σχεδιαστεί στο τοκογλυφικό ιερατείο του Ευρωμπορντέλου δεκαετίες τώρα. Όπως και τότε έτσι και σήμερα η φασιστική πειρατεία αφορά τον πλούτο και την γεωστρατηγική θέση που κατέχει η χώρα και που αμφότερα υπερασπίζονται, ή έπρεπε κατά το Σύνταγμα να υπερασπίζονται, από τον λαό της..
Το ότι δεν βγήκε έστω και συμβολικά στην σιδερόφρακτη Αθήνα να αποδοκιμάσει στο πρόσωπό του τον χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό, δεν οφείλεται αποκλειστικά στην τρομοκρατία που κατ' εξακολούθηση του ασκείται, αλλά στο ότι αρχίζει επιτέλους να σχηματοποιεί το πολιτικό αίτιο και όχι την πολιτική αφορμή .
Μια μόνο δύναμη θα ανατρέψει το χρονικό του προαναγγελθέντος θανάτου μας. Όταν σύσσωμος ο λαός τινάξει ως σκόνη από τα πέτα τους φόβους του και καταλάβει τα άστη. Διαφορετικά το ιερατείο θα στοιχηματίζει στα χρηματιστηριακά παράγωγα επί του μήκους της ζωής που μας απόμεινε..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου