Τα προσωπεία έλιωσαν σαν κεριά και πλέον αθώος πολίτης δεν υπάρχει.. 


Ευγένιος Ανδρικόπουλος 

Όταν στριμώχνονται υπερβαίνουν τα πεδία του γελοίου και μετεωρίζονται στους ορίζοντες της ιλαροτραγωδίας δίχως κατά μια αντιστροφή της φυσικής λειτουργίας να πέσουν και να γκρεμοτσακιστούν. Ακόμη..

Στα πολιτικά  ανδρείκελα της επιχειρηματικής συμμορίας των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, των βιομηχάνων και των εργολάβων αναφέρομαι τα οποία είναι ανίκανα  να υποδυθούν πειστικά εντός του κοινοβουλίου τον ρόλο που τους ανετέθη από τους πάτρονες και υποβολείς τους.. 

Προχθές το ΚΚΕ εισήγαγε στο (υποτιθέστω) κατ’ εξοχή αλώνι της δημοκρατίας, την βουλή, ένα νομοσχέδιο επούλωσης της εθνικής πληγής που χάριν συντομίας άπαντες ονομάζουμε «υπερχρεωμένα νοικοκυριά», (στην πραγματικότητα καταχρεωμένο είναι το καθεστώς) επί του οποίου: 


Ανεξαρτήτως αν προσωπικά διαφωνώ επειδή ουδεμία ετέρα λύση αποδέχομαι πλην της σεισάχθειας, (της πλήρους δηλαδή διαγραφής των χρεών δεδομένου ότι οι τράπεζες έχουν ήδη και δια των αχρεωστήτως καταβληθέντων ανακεφαλαιώσεων και των ληστρικών επιτοκίων αποζημιωθεί εις τριπλούν ) έπρεπε ως όφειλε το ιερατετίο του "δημοκρατικού ναού", να το φέρει έστω προσχηματικά προς συζήτηση κι ας καταψηφιζόταν. 

Αντ’ αυτού τι συνέβη.. Δια δηλώσεων του τύπου «άρνηση πραγματισμού» (Νέα Δημοκρατία) «μη ρεαλιστική λύση» (Πασοκ) θα «ρυθμιστούν τα χρέη με κυβερνητικό νομοσχέδιο, (Δημάρ) και «το νομοσχέδιο είναι ασαφές» (Χρυσή Αυγή) το σχέδιο νόμου απερρίφθη αφ' ενός μετά φαιδρών ενστάσεων και αφ' ετέρου πρωτοφανώς, δίχως καν να εισαχθεί προς συζήτηση. (προφανώς δεν είναι άπαντες οι δικοί τους απαλλοτριωμένοι.. και τρέμουν το αποτέλεσμα)

Ουδέν κακόν αμιγές καλού ωστόσο παρά την -εν τω συνόλω της- σφοδρή αντίδραση της αριστεράς , προφανώς γιατί δεν αντελήφθη πως: 

Πρώτον το τεράστιο κέρδος της πλήρους αποκάλυψης στον πολιτικό ορίζοντα, του καθεστωτικού τόξου των δηλητηριωδών βελών . (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ) 

Δεύτερον: Πλέον αθώος πολίτης δεν υφίσταται διότι (εξαιρουμένων των νοητικά καθυστερημένων) τίθεται αυτός ενώπιος ενωπίω των πολιτικών του επιλογών δεδομένου ότι, οφείλει να γνωρίζει πως η όποια ψήφος στα ανδράποδα, θα λειτουργεί ως σφαίρα στις καρδιές των συμπατριωτών του. 

Άρα τα περί «σωτηρίας της πατρίδας» δημόσια άλλοθι αποστραγγίζονται του περιεχομένου τους και δεν μένει παρά η παροχή στήριξης στα καθεστωτικά δουλικά να διανέμεται ανωνύμως δια μέσου των μασκοφόρων του διαδικτύου. (ιστορικά οι δωσίλογοι οι ρουφιάνοι οι δολοφόνοι οι ληστές και οι πράκτορες φορούσαν κουκούλες). 

Και τρίτον πως αν σε κάτι διαφέρει η ληστεία των τραπεζιτών κατά του λαού από την ληστεία των Γιάννηδων Αγιάννηδων κατά των τραπεζών, αυτό εντοπίζεται στην χρήση του όπλου και στην έκταση των φονικών συνεπειών. 

Οι πρώτοι δολοφονούν αδιακρίτως και μαζικά πληθυσμούς πατώντας την σκανδάλη των νόμων που εξαγόρασαν από το πολιτικό οπλοστάσιο της βουλής, οι δε δεύτεροι εκτελούν αυτοαμυνόμενοι με ένα καλάζνικοφ της μαύρης αγοράς, αποκλειστικά τους ηλιθίους που αποφάσισαν να πέσουν ηρωικά μαχόμενοι για τον πλούτο του τραπεζίτη. 

Εάν επομένως η ζωή σας είχε εκτεθεί ενώπιον της τερατώδους απειλής ενός νομιμοποιημένου από τους Βενιζέλους τραπεζίτη κι ενός επικηρυγμένου ληστή του κοινού ποινικού δικαίου και στο όπλο σας υπήρχε μόνον μια σφαίρα, στο δίλημμα ποιον από τους δύο να σκοτώνατε μια είναι η απάντηση. 

Τον τραπεζίτη γιατί από τον ληστή μπορεί και να γλιτώνατε. 

Κάντε το λοιπόν ανατρέποντας τα πολιτικά υποχείριά τους για να φέρετε στην εξουσία και όχι απλώς στην κυβέρνηση, τον ίδιο τον λαό..