Αλληγορία της εφίδρωσης

 

Του Κώστα Σκηνιώτη*

Στη Βραζιλία, μια χώρα πολύ όμορφη, με ωραίους ανθρώπους, κυκλοφορεί ένα ανέκδοτο - αλληγορία το οποίο σας μεταφέρω.

Ο κύριος ΔΝΤ επισκέφτηκε τον γιατρό - κυβέρνηση στο νοσοκομείο όπου είχαν τον ασθενή - χώρα.
Τον ρώτησε πώς πάμε, και εκείνος διστακτικά και με χαμηλωμένα μάτια του είπε... πέθανε.

Δεν υπάρχει θέμα, απάντησε ο κ. ΔΝΤ, μόνο πες μου αν ακολουθήσατε πιστά, τη θεραπεία. Την ακολουθήσαμε πιστά, του είπε ο γιατρός και τον οδήγησε στον ασθενή. Ο κ. ΔΝΤ τον κοίταξε χωρίς να σκιρτήσει καν και ρώτησε... πες μου, πριν πεθάνει, είχε έντονη, μα πολύ έντονη εφίδρωση; Είχε, απάντησε ο γιατρός με απορία και ο κ. ΔΝΤ του είπε... αυτό είναι, άρα όλα πήγαν καλά... και έφυγε.


Στην αλληγορία των σπηλαίων του Πλάτωνα, έβαλαν τους πολίτες μέσα στο σπήλαιο και με το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς τους έκαναν να πιστέψουν το πραγματικό για φανταστικό και το ψεύτικο - φανταστικό για αληθινό. Όταν πολύ μετά τους έβγαλαν από το σπήλαιο, οι περισσότεροι συνέχισαν να βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση, δηλαδή να πιστεύουν το ψεύτικο για αληθινό και το αληθινό για ψεύτικο.

Σήμερα, βρίσκεται μπροστά μας σε εξέλιξη η προσπάθεια και για τα δυο προηγούμενα αναφερθέντα. Από τη μια μεριά, υπάρχει η πρόθεση να μας πάρουν και την τελευταία σταγόνα του ιδρώτα μας, είτε αυτό είναι χρήματα που με κόπο μάζεψε κάποιος, είτε το σπίτι του, είτε το χωράφι του, είτε η ελευθερία έκφρασής του, είτε η ελευθερία να ζει στον τόπο του, είτε τα όνειρά του που ισοδυναμούν με την ίδια τη ζωή του.
Παράλληλα, γίνεται συνεχής προσπάθεια να πεισθούμε ότι το ψεύτικο είναι αληθινό, αφού προφανώς οι ιθύνοντες έχουν πιστέψει ότι μας έχουν βάλει κανονικά μέσα στο σπήλαιο.
Η χώρα μας όμως και ο λαός της έχει στο DNA της την ιστορία, τη φιλοσοφία, τη δύναμη των λόγων και των έργων μεγάλων γυναικών και ανδρών των προηγούμενων δεκαετιών. Προσωπικοτήτων με υψηλό δημοκρατικό φρόνημα, με βαθιά συνείδηση και συναίσθηση του καθήκοντος, με αρετή και τόλμη, που έδωσαν μεγάλους δημοκρατικούς αγώνες για την πρόοδο του τόπου, για τη δημιουργία, ύπαρξη και πρόοδο μιας αληθινής δημοκρατικής κοινωνίας.

Ένας τέτοιος λαός δεν είναι δυνατόν να εγκλωβιστεί σε κελεύσματα φασιστικών, αντιδημοκρατικών σειρήνων και δεν είναι δυνατόν να δεχτεί να λειτουργήσει ως πειραματόζωο - ασθενής.

Είναι η ώριμη στιγμή για να σκεφτεί ο καθένας, η καθεμιά και όλοι μας ποια είναι η ζωή και η κοινωνία που μας αξίζει και μας αρμόζει. Είναι η ώριμη στιγμή να πορευτούμε χέρι - χέρι, με αλληλεγγύη, και να στηρίξουμε τους πιο αδύναμους κρίκους. Είναι η ώριμη στιγμή να κρατήσουμε τις νέες και τους νέους εδώ, στην πατρώα γη όπως σοφά την ονόμασαν οι πρόγονοι από αρχαιοτάτων χρόνων, για να δοθεί η έντιμη, ειρηνική, δημοκρατική μάχη για να βγει η κοινωνία από το τραγικό αδιέξοδο στο οποίο την σπρώχνουν τα Μνημόνια, οι συμβάσεις και τα μέτρα που παίρνονται.

Είναι δε βέβαιο ότι η ανάγκη του καθενός και της καθεμιάς, η ανάγκη μεγάλων κοινωνικών ομάδων, η ανάγκη των νέων, των εργαζόμενων, των πατεράδων και των μανάδων μας, έχει μεταβληθεί ήδη σε ανάγκη των καιρών.
Είναι γνωστό από την ιστορία του τόπου ότι όταν αυτό συμβαίνει, το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.

* Ο Κώστας Σκηνιώτης είναι ποιητής, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών