Μια φωνή από το πηγάδι του πολιτικού σκότους

 

Μητσοτάκης: «Αν δεν είχα ανατραπεί, η Ελλάδα θα ήταν διαφορετική»

 

Ασφαλώς.. Επί τα χείρω...

Βιβλίο με τίτλο «Μπροστά από την εποχή της» και με κεντρικό περιεχόμενο τα όσα πραγματοποιήθηκαν κατά τη διακύβερνηση Μητσοτάκη την τριετία 1990 – 1993 θα κυκλοφορήσει στις 25 Φεβρουαρίου. 

Το βιβλίο υπογράφεται από συντακτική επιτροπή, επικεφαλής της οποίας είναι ο Ιωάννης Παλαιοκρασσάς και περιέχει πρόλογο του ίδιου του Κ. Μητσοτάκη.

Στην εισαγωγή του, ο Μητσοτάκης ισχυρίζεται ότι, όταν παρέλαβε, η ελληνική οικονομία ήταν κάτι παραπάνω από ελλειμματική καθώς λέει ότι μετά την πολιτική τού «Τσοβόλα, δώσ' τα όλα», το 1989 η χώρα είχε πτωχεύσει.(δεν ξέρω αν καταλάβατε πρόκειται για παραλλαγή της εκδοχής Πάγκαλου "μαζί τα φάγαμε..)




Παράλληλα εκφράζει την εκτίμιση ότι οι αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις και οι δύο προηγούμενες κυβερνήσεις με τη συμμετοχή της Αριστεράς, συνέβαλαν στην εμβάθυνση της εθνικής συμφιλίωσης (καρφώνει εδώ στον σταυρό του μαρτυρίου της την αριστερά.. τι να κάνουμε.. πονά ακομη αδέλφια η μαλακία σας) αλλά δεν μπορούσαν να δώσουν λύσεις στο πρόβλημα όπως μπορούσε η δική του κυβέρνηση η οποία, όπως λέει, δεν είχε δώσει καμία υπόσχεση στον ελληνικό λαό. (πράγματι όλοι θυμόμαστε το 0+0 =14!!!)

«Είχα πει ότι θα επιχειρήσω να βελτιώσω τη ζωή των Ελλήνων αλλά θα τους ζητούσα περισσότερη δουλειά για να μπορέσουμε να κάνουμε την Ελλάδα ανταγωνιστική. (η απόλυτη σύμπνοια με τους τοκογλύφους κατακτητές) Είχα πει την αλήθεια μερικές φορές μέχρις ωμότητος. (όπως ας πούμε το βρώμικο 89 που ανέσυρες από τον πολιτικό σου βούρκο) Αν δεν είχα ανατραπεί η πορεία της χώρας θα ήταν διαφορετική» αναφέρει επίσης ο πρώην πρωθυπουργός. (ασφαλώς επί τα χείρω!!)

Την πτώση της κυβέρνησης την αποδίδει στο γεγονός ότι, στη ΝΔ, «επικράτησαν οι λαϊκίστικες απόψεις που εξέφραζε η εσωκομματική μου αντιπολίτευση» και προσθέτει ότι «η Ελλάδα ακολούθησε άβουλη και μοιραία τον ολισθηρό δρόμο των χρεών και των ελλειμμάτων. (που εσύ πρωτίστως προκάλεσες..) Παρά τις ελάχιστες φωνές που, απομονωμένες από την ευρύτερη κοινή γνώμη, προειδοποιούσαμε μάταια για τα επερχόμενα δεινά, ο δανεισμός συνεχίστηκε και κορυφώθηκε στη διάρκεια της πρώτης δεκαετίας του 2000». (αν εννοείς τότε που κρατούσες τον δεύτερο πλάγιο ήχο της διαπλεκόμενης χορωδίας Σημίτη συμφωνώ απολύτως μαζί σου)

Τέλος αναφερόμενος στην σημερινή κατάσταση ο κ. Μητσοτάκης εκφράζει την αντίθεσή του με την επιστροφή στη δραχμή  και συνιστά αποδοχή της πραγματικότητας. «Πρέπει να πούμε στον λαό ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να γίνουμε ανταγωνιστικοί γιατί εφεξής θα πρέπει να ζήσουμε με τις δικές μας δυνάμεις σε έναν σκληρό κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο ανταγωνιστικός».(πόσο πολιτικό φρικιό είναι αδέλφια μου.. Ακόμη και σήμερα που αποδεδειγμένα όσες χώρες -πλην των κατακτητριών - έχουν αποκηρύξειτο εθνικό τους νόμισμα έχουν καταστραφεί, επιμένει ο δοσίλογος στην μειοδοσία με ιδιοτελές περιεχόμενο ..)