Οι «καλές» και οι «κακές» ειδήσεις..
Σαν να λέμε ο Τζέκιλ και ο Χάιντ..
Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Τους άκουσα και οι τρίχες της κεφαλής μου υψώθηκαν σαν πευκοβελόνες. Σε μια αποστροφή του λόγου του ο συμπαθέστατος συνάδελφος και φίλος Κώστας Αρβανίτης απελευθέρωσε ασυνείδητα ή συνειδητά δεν ξέρω μια πληροφορία ανατριχιαστική..
«Η γραμμή, είπε, είναι κατά την διάρκεια της πρωϊνής εκπομπής να εκφωνούμε καλές ειδήσεις!!»
Μετέτρεψαν με δυο λόγια ο Λιάτσος και οι συν αυτώ την ΕΡΤ σε σχολή δημοσιογραφίας τύπου Μαλέλη όπου ο παλιμπαιδισμός και η πορνοαντίληψη στην προβολή προσώπων και θεμάτων από τα ομοειδή τους, τα απολύτως τίποτα δηλαδή, κυριαρχούν.
Ευκαιρίας δοθείσης ο πειρασμός να ανατρέξει κανείς σε γενικούς ορισμούς που διέπουν ένα Μέσο Ενημέρωσης ανεξαρτήτως του αν αυτό είναι έντυπο ή ηλεκτρονικό, είναι μεγάλος, αλλά δεν θα πέσω στην παγίδα του, δεδομένου ότι δεν έχω σκοπό να διδάξω πιρουέτες σε κώλους μαϊμούδων.
Θα περιοριστώ έτσι σε ένα δύο παραδείγματα για να αντιληφθείτε το μέγεθος της βλακείας που χαρακτηρίζει τις επιλογές των πολιτικών τους προϊσταμένων, στην κατάληψη νευραλγικών θέσεων ως αυτές.
Υποτιθέσθω πως έχουμε μια είδηση σύμφωνα με την οποία μια απεργία της ΔΕΗ για παράδειγμα, (οι συνέπειές της είναι ως γνωστόν κοινωνικά επώδυνες), λύεται με ήττα των εργαζομένων και ο πολιτισμός της ηλεκτροδότησης αποκαθίσταται.
Η είδηση αυτή τι είναι παλιομαλάκες; Καλή ή κακή;
Καλή για την αφεντιά μου και πολλές άλλες αφεντιές που απολαμβάνουν τα ευεργετήματα του ρεύματος από την δουλιά (δεν θα το γράψω ποτέ με «ει» γιατί παραπέμπει στην δουλεία να πέψετε του Μπαμπινιώτη) των εργαζομένων που ο μισθός τους μειώθηκε δραματικά και αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης. Κακή εξ ορισμού για εκείνους που το παράγουν υπό μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας και αποδοχές αναξιοπρεπείς..
Παράδειγμα δεύτερο:
Αποφασίζει κάποιος να αποδώσει δικαιοσύνη εκτελώντας εν ψυχρώ έναν εγκληματία του κοινού καθεστωτικού δικαίου που με την δράση του είχε υποτίθεται προκαλέσει κοινωνικό τρόμο. Πράξη που κατά το σύστημα εξουσίας επισύρει συναισθήματα ανακούφισης στον λαό, όπως κάποτε είχε συμβεί με την ομάδα Μπάαντερ Μάϊνχοφ.. Εκ του λόγου αυτού άλλωστε την υποδαύλισε μια εν ονόματι Μπιλντ Τσάϊτουνγκ κιτρινοφυλλάδα όταν με πρωτοσέλιδό της παρότρυνε άπαντες τους προθύμους να δολοφονήσουν ένα μέλος της ομάδας. Όπερ και συνέβη από έναν έξορμο της εφηβείας και ελλιποβαρή νοητικά δεκαοχτάχρονο αναγνώστη της.
Αυτή η είδηση τι είναι, καλή ή κακή παλιορεμάλια;
Καλή θα σας απαντήσουν εν χορώ τα καθεστωτικά δουλικά επειδή απάλλαξε την κοινωνία από ένα «κατακάθι» που την τρομοκρατούσε. Δέχονται δηλαδή κατ’ εξαίρεση και κατά περίπτωση τον νόμο της ζούγκλας, την αυτοδικία, εκεί όπου τα συμφέροντά τους την ευνοούν, δεδομένου ότι τρομοκρατημένοι ήταν αυτοί και όχι το κοινωνικό σύνολο.
Δεν υπάρχουν έτσι αδέλφια μου καλές ή κακές ειδήσεις διότι ουδέν κακόν αμιγές καλού και αντιστρόφως. Στον απλοϊκό διαχωρισμό του καλού από το κακό καταφεύγει κάθε φορά το εξουσιαστικό δίκτυο, μόνο και μόνο για να καλύψει τα απόβλητα της αντικοινωνικής δράσης του. Υπάρχουν απλώς ειδήσεις λιγότερο ή περισσότερο ενδιαφέρουσες κάτι που προσδιορίζεται από την παιδεία τις εμπειρίες και τα βιώματα των ακροατών ή αναγνωστών τους..
Κάθε απόπειρα έτσι διαχωρισμού τους σε καλές ή κακές είναι ύποπτη και παραπέμπει στην λογοκρισία των αυταρχικών καθεστώτων. Όπως αυτό που υπό την μπότα του τσαλακώνεται καθημερινά το Ελληνικό Σύνταγμα..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου