Η νόμιμη ληστεία 

Ευγένιος Ανδρικόπουλος 

Μπορεί να συμφωνήσει ή και να διαφωνήσει κάποιος πολιτικά μαζί του- με τον Νίκο τον Μπογιόπουλο εννοώ- αλλά εκεί που προσωπικά υποκλίνομαι είναι η αριθμομανία του για κάλυψη των αναγκών της οποίας θα πρέπει να καταναλώνει άπειρες ώρες. 

Πρόκειται για διαστροφή ( σύγχρονα έχω υποπέσει και εγώ αλλά σε καμιά περίπτωση δεν έχω την ιώβειο υπομονή του)
  οι αποδόσεις της οποίας σήμερα και με δεδομένη την  αλχημική δραστηριότητα της αιμοσταγούς εξουσίας, αποκτά χαρακτήρα ευεργεσίας για όλους όσους από εμάς παρουσιάζουμε μια φυσική απέχθεια έναντι των αριθμών. 

Επειδή αρκετά χρόνια τώρα και όχι μόνον τρία,  έχουν τόσο από τα κυβερνητικά ανδρείκελα αλλοιωθεί τα φυσικά τους μεγέθη, που πλέον έχουν χάσει το νόημά τους.. Ευτυχώς έτσι που υπάρχουν ακόμη κάποιοι συνάδελφοι όπως ο Μπογιόπουλος οι οποίοι επιμένουν να μας αποκαλύπτουν το μελανό χρώμα της πραγματικής τους εικόνας. 

Ποια δια λόγων είναι η εικόνα αυτή; Πως ό,τι η μεσαιωνική εξουσία των οικονομικών δουκάτων ονομάζει χρέος, δεν έχει συστηθεί εξ αιτίας του λαού, αλλά για τον υπερπλουτισμό μιας κάστας τοκογλύφων του "αγοραίου" πολιτικοοικονομικού παρασκηνίου που 191 χρόνια απομυζούν θεσμικά τον λαό. 

Δια μέσου του χρόνου  ωστόσο, το αφύσικο της νόμιμης αυτής ληστείας πήρε την υπόσταση ενός φυσικού φαινομένου, που μοιραία ο λαός το έχει αποδεχτεί μιας και αποκρύνθηκε πάρα πολύ της γενεσιουργού του αιτίας, στην αποκάλυψη της οποίας έχουν με τεράστιο προσωπικό κόστος αναλώσει την ζωή τους,   αρκετοί «αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι».. 

Φωνή βοώντων εν τη καθεστωτική ερήμω..