Αλλού ο καύσωνας κι αλλού η κάψα
Πώς το 'λεγε εκείνο το σύνθημα; «Οι ιμπεριαλιστές τη Γη ξαναμοιράζουν, με των λαών το αίμα τα σύνορα χαράζουν».Ετσι ακριβώς.
Πώς ξεκίνησε ο σοσιαλιστής Ολάντ - «η ελπίδα της Ευρώπης και της Ελλάδας» - τη χτεσινή δήλωσή του στο πλάι της Μέρκελ;
Είπε: «Θα συνεργαστούμε με όλους αυτούς που πιστεύουν ότι ο Ασαντ δεν πρέπει να παραμείνει στην ηγεσία της χώρας του».
Τι γράφει η ανάλυση στην «Καθημερινή»; Οτι τώρα το κρίσιμο είναι οι εξελίξεις στη μεγάλη σκακιέρα, όπου η Ελλάδα έχει να προσφέρει τη γεωστρατηγική της θέση, δηλαδή να γίνει για μια ακόμα φορά βάση εξόρμησης για την επόμενη σφαγή, στη Συρία ή το Ιράν, θα δείξει.
***
Τόσο απλά όσο και φρικιαστικά είναι τα πράγματα στο επίκεντρο της συνάντησης των ηγετών της ΕΕ, που τα εγχώρια αστικά μέσα ενημέρωσης μας γάνωσαν το κεφάλι για να μας πείσουν ότι γίνεται για να εξεταστεί το ελληνικό ζήτημα. Η μόνη αναφορά στην Ελλάδα ήταν αυτή του «σύμμαχου» Ολάντ ότι η Ελλάδα πρέπει να τηρήσει τις συμφωνίες της. Δηλαδή, ότι η κυβέρνηση πρέπει να τσακίσει τα εργατικά - λαϊκά στρώματα για να εξασφαλίσει συνθήκες ικανοποιητικής κερδοφορίας στα μονοπώλια.
«Δεν χαμογελούν οι ηγέτες», διαπίστωναν με θλίψη οι ρεπόρτερ που κάλυπταν τη συνάντηση. Σωστά δε χαμογελούσαν. Αλλο οι δημόσιες σχέσεις κι άλλο η διασφάλιση των καπιταλιστικών συμφερόντων σε καιρό κρίσης, που όχι μόνο δεν ξεπερνιέται αλλά ζητά επειγόντως διέξοδο σε δοκιμασμένες μέθοδες, ο πόλεμος μία απ' αυτές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου