Κάπως όπως τους ανθρώπους.. Τυρρανούν τ' άλογα όταν γεράσουν..
Της Βάλιας Μπαζού
Δεν ξέρω ποιος της έδωσε αυτό το όνομα. Εκείνος που ζούσε (ζει) μαζί της και την είχε στη δούλεψή του ή οι Θεσσαλονικείς που την έβλεπαν να σέρνει το ταλαιπωρημένο γέρικο σαρκίο της στους δρόμους της πόλης, προσπαθώντας να αναμετρηθεί με τα παλιοσίδερα.
Θέλω να πιστεύω ότι όποιος κι αν την πρωτοφώναξε «Κούκλα», την αγάπησε έστω για μια στιγμή μέσα στο χρόνο.
Ο «κύριός» της, γιατί ξεκίνησαν μαζί για το εφιαλτικό μονοπάτι. Οι περαστικοί, γιατί διασταυρώνονταν μαζί της, αναπάντεχα, στους μποτιλιαρισμένους δρόμους.
Η Κούκλα, όμως, δεν αντέχει πια. Λυγίζει σέρνοντας τα πονεμένα πόδια της και πέφτει στην άσφαλτο, μαζί με το άθλιο ψάθινο καπέλο που της έχει περάσει ο «αφέντης» της από δυο τρύπες στ΄αυτιά. Φρικτή αισθητική λεπτομέρεια μιας βασανιστικής ζωής.
Η Κούκλα γέρασε και παρά τη θέλησή της συνεχίζει να δουλεύει εδώ και 28 χρόνια επί 12 ώρες την ημέρα. Σέρνεται κουτσαίνοντας μέσα στο κρύο, τη ζέστη, την άσφαλτο, τα αυτοκίνητα, τον βρώμικο αέρα, προσπαθώντας να κουβαλήσει ότι παλιοσίδερα μαζεύει από τους δρόμους ο «συνεργάτης» της. Σωριάζεται παραδομένη από τις δυνάμεις της στην άσφαλτο, κερδίζει ένα περαστικό χάδι, κι όταν ο «αφέντης» της καταφέρνει να τη σηκώσει, συνεχίζει αγκομαχώντας τη δουλειά μέσα στο λιοπύρι.
Ο «κύριός» της, ηλικιωμένος επίσης, φαίνεται να μην καταλαβαίνει ή θέλω να πιστεύω ότι δεν καταλαβαίνει ότι η Κούκλα είναι έτοιμη να παραδώσει πνεύμα. Ότι έφτασε στο τέλος και τώρα έστω και την ύστατη στιγμή της αξίζει να χαζολογάει σε ένα στάβλο, να μασουλάει ανέμελα χορτάρι ενώ δυο χέρια την βουρτσίζουν.
Γιατί η Κούκλα δεν είναι, απλώς, μια από εμάς. Είναι μια ξεχωριστή ηρωίδα της ζωής. Για το φαγητό και το νερό που ελπίζω ότι είχε εν αφθονία, δούλεψε σκληρά επί 28 χρόνια ως κατάδικος. Σε ένα περιβάλλον έξω από τη φύση και το μέτρο της. Και ελπίζω ότι ως μια από εμάς θα την αντιμετωπίσει και το Δικαστήριο της Θεσσαλονίκης την Πέμπτη 12 Ιουλίου, που συζητείται αίτημα για την κατάσχεσή της μετά από καταγγελία που έκαναν φιλόζωοι πολίτες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου