Του Θανάση Λεκάτη
Θυμάται κάποιος πόσα έχουν ήδη πάρει οι τράπεζες για να αντιμετωπίσουν την κρίση; Το σίγουρο είναι πως ζητάνε κι άλλα.
Η κυβέρνηση ανταποκρίνεται θαυμάσια στο αίτημα των καπιταλιστών να συγκεντρώσει χρήμα από τα λαϊκά στρώματα για να πληρώσει το χρέος που οι καπιταλιστές δημιούργησαν.
Οι καπιταλιστές, όμως, δεν εφησυχάζουν. Γνωρίζουν ότι ο κόσμος στενάζει και φοβούνται ότι η λαϊκή πίεση μπορεί να φρενάρει τη κυβερνητική πολιτική. Γι' αυτό δε χαλαρώνουν την πίεση. Ζητάνε απ' τη κυβέρνηση αντί να εξαγγέλλει γενικώς «ισοδύναμα μέτρα», να μετρά αποτελέσματα. Τα οποία εντοπίζουν με ιδιαίτερη ένταση αυτή τη περίοδο στο φορολογικό.
Το πρόβλημα που αρνούνται να αντιμετωπίσουν είναι το κλασικό «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος».
Κι επειδή γνωρίζουν το αξεπέραστο αυτού του προβλήματος, πιέζουν στη μόνη κατεύθυνση που μπορούν να εξασφαλίσουν αποτελέσματα: την άμεση μείωση της τιμής πώλησης της εργατικής δύναμης, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσουν προβάδισμα πριν έρθει η στιγμή να γυρίσουν όλα τούμπα...
Οι συμβάσεις που υπογράφονται αυτές τις μέρες ανάμεσα στους εργατοπατέρες και τους εκπροσώπους του κεφαλαίου (όπως αυτή στον επισιτισμό για μειώσεις 15% στους μισθούς) είναι η πρακτική εφαρμογή των αξιώσεών τους.
Η πίεση που ασκείται για να σπάσει η απεργία των χαλυβουργών είναι η πρακτική έκφραση της αγωνίας των καπιταλιστών από τη γνώση ότι η εργατική τάξη και δεν αποδέχεται το μονόδρομο του κεφαλαίου και δείχνει ότι με τον αγώνα της τους αντιμετωπίζει. Αγώνας που αν γενικευτεί θα φέρει νίκες και μπορεί να τους κάνει αχρείαστους.
Η συσσώρευση ειδήσεων από όλη την ΕΕ μαρτυρούν ότι με μνημόνιο ή χωρίς μνημόνιο οι καπιταλιστές όχι μόνο δεν μπορούν να ξεπεράσουν την κρίση αλλά και είναι υποχρεωμένοι να διαπιστώνουν πως όχι μόνο όλοι οι μύθοι καταρρέουν αλλά ακόμα χειρότερα ότι οι μάζες και δεν ακολουθούν και αντιδρούν. Αυτό συνιστά καλή είδηση στην προοπτική της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου