Η ΓΣΣΕ ΤΟΥ ΣΕΒ

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου

Από τον Ευγένιο Ανδρικόπουλο

Αν τώρα (αξημέρωτα ακόμη για το αριστοκρατικό κηφηναριό) μπινελικώσω από τα νεύρα μου το πλην του ΠΑΜΕ σύνολο των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ θα κατηγορηθώ για προσβολή προσωπικοτήτων και θα τεθώ ενώπιον του φυσικού μου δικαστή δια τα περαιτέρω;

Και περί ποιων προσωπικοτήτων ομιλούμε παρακαλώ; Περί αυτών οι οποίες δίχως τον παραμικρό συνδικαλιστικό ενδοιασμό αποφάσισαν χθες να μετατρέψουν τις ζωές των οικογενειών μας σε κόλαση. Πως; Ως ιδεολογικά υπομόχλια της φαιάς συγκυβέρνησης (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ) σύμφωνα με την οποία αν η χώρα επιδιώκει να βγει από την κρίση (λες και εξαρτάται από αυτή..) οφείλει να γίνει φιλική στις επενδύσεις και να καταστρώσει άμεσα ένα σχέδιο διαρθρωτικών αλλαγών που θα την εξαρθρώσουν ολοκληρωτικά προσθέτω εγώ..

Τι πρακτικά σημαίνει αυτό; Ρίξτε ένα βλέφαρο στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Δημοκρατίας αλλά και στις χώρας της άλλοτε επίπλαστης ως αποδείχθηκε ευημερίας του δύοντος καπιταλισμού και θα το διαπιστώσετε στην στιγμή. Συνθήκες εργασίας ισπανικής γαλέρας και ζωής στο έλεος του τραπεζίτη- θεού..

Δια βοής υπερψήφισαν χθες στην ΓΣΕΕ «ναι» στην προοπτική αυτή τρεις συνδικαλιστικές οργανώσεις, (υπήρξαν για το θεαθήναι λεκτικές διαφοροποιήσεις) και σας βεβαιώ γιατί ήμουν δια εκπροσώπου μου παρών, πως αισθάνθηκα ντροπή αντ’ αυτών υπό την εξής απογοητευτική διαπίστωση.. Πως οι δωσίλογοι (της τάξης τους) στην χώρα αυτή είναι πάντα παρόντες και τα πάντα πληρώντες.

Έτσι ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ- και αυτόνομες παρεμβάσεις υπό την θεατρική λογική του μη χείρον βέλτιστον συμφώνησαν να συμβάλλουν στην έξοδο του κεφαλαίου από την κρίση, θέτοντας τους εργάτες υπόχρεους στο να βάλουν πλάτη, αποδεχόμενοι συλλογικές συμβάσεις παρελθόντων ετών.

Δηλαδή συναίνεσαν στην υπογραφή μισθολογικών μειώσεων αποκαλύπτοντας στεγνά ποιον υπηρετεί το σκηνικό του διαλόγου που έχουν στήσει. Τον Σύνδεσμο Ελληνικών Βιομηχανιών φυσικά, του οποίου η κατάληξη αυτή ήταν αφετηριακό αίτημα.

Όρισαν έτσι την επόμενη Τρίτη την συνέχιση ενός διαλόγου όμοιου με το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου για τους εργαζόμενους, προφανώς για να αποφασίσουν τον τρόπο που θα τους αφαιρεθεί η ζωή. Θα είναι ανακουφιστικά ακαριαίος ή βασανιστικά διαρκής.

Ιδού η απορία..

Ευγένιος Ανδρικόπουλος