Του λαού η ετυμηγορία εκδόθηκε αμετάκλητα.

.. Μένει να ακούσουμε και την απόφαση του φυσικού τους δικαστή..

Από τον Ευγένιο Ανδρικόπουλο

Τελικά η πανωλεθρία δίχως προηγούμενο για τα δύο κόμματα εξουσίας ήταν όχι απλώς απολύτως προβλέψιμη αλλά και ρεαλιστική. Πολιτικές παρατάξεις αυτού του μεγέθους κατά κανόνα στηρίζονται σε έναν κοινό παρανομαστή που είτε παραπέμπει στο υπέρλαμπρο άστρο του ηγεμόνα τους είτε στην πελατειακή σχέση των μηχανισμών τους με τον λαό. Τρίτον τι κατά τα πολιτικά μαθηματικά αποκλείεται.

Προστιθεμένων έτσι και των κοινωνικών συνθηκών διερωτάτο κάποιος σε ποια σαθρή βάση στηρίζονταν οι φαντασιώσεις της αυτοδυναμίας του πρώτου, ή οι ονειρώξεις περί πρωτιάς του τρίτου που επιπλέον είχε να υπερβεί την πολιτικά απεχθή όψη του εαυτού του. Ασφαλώς στην μέση του πουθενά.

Απλώς από κεκτημένη ταχύτητα πίστεψαν ότι έστω την τελευταία στιγμή θα μπορούσαν να ανατρέψουν την ιστορικών διαστάσεων συντριβή που τους ανέμενε με τις γνωστές παλαιοκομματικές συνταγές. Παρασκηνιακή υποσχεσιολογία και προσκηνιακές απειλές.

Αλλά ομιλούσαν σε ώτα μη ακουόντων δεδομένου πως τα μηνύματα από το Ευρωπαϊκό ιερατείο ήταν αποθαρρυντικά και κανείς δεν τους διαβεβαίωνε πως οι εγχώριοι λεχρίτες θα ελίσσονταν με επιτυχία ανάμεσα σε σκοπέλους που ο άξονας είχε στήσει.

Κι όσο για τις απειλές, αυτές μάλλον ήταν αυτεπίστροφες επειδή το ακροατήριό τους είχε ήδη υποστεί όλα όσα τον απειλούσαν πως θα υποστεί. Και ως γνωστό ο βρεγμένος την βροχή δεν την φοβάται.

Έτσι στην λογική ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα, παρακολουθούσαν αδρανείς τον από ετών εγκλωβισμένο εκλογικό τους πληθυσμό να έχει ανοίξει τις οπές διαφυγής και να τρέχει πανικόβλητος δεξιά και αριστερά ψάχνοντας έναν ήλιο σωτηρίας..

Πλέον όλα είχαν κριθεί. Με το κλείσιμο της κάλπης τα δύο κόμματα παρέλαβαν το αγγελτήριο του θανάτου τους δίχως κανένας από τους τεχνηέντως φωτισμένους αστέρες τους να είναι σε θέση δια της λάμψης του να τους συγκρατήσει. Οι δεξαμενές άντλησης ψήφων είχαν στερέψει οριστικά γι αυτούς αφού οι διαρροές και για τους δύο σε απόλυτους αριθμούς άγγιξαν τα τρία εκατομμύρια ψηφοφόρους. Απίστευτος αριθμός για μια και μόνη εκλογική μάχη.

Έλληνες κάθε ηλικίας και οικονομικής διαστρωμάτωσης (πλην της άρχουσας τάξης) οδηγούνταν από το ένστικτο της αυτοσυντήρησής τους προς τις εξόδους κινδύνου διαβλέποντας πως αν έμεναν εντός των χρόνιων επιλογών τους, τους ανέμενε ο βέβαιος πνιγμός.

Και εξέρχοντο ασύντακτα ως να επρόκειτο περί του Τιτανικού

-τον συμβολισμό του οποίου είχε ήδη χρησιμοποιήσει ο από καιρό αποχωρήσας πρώην πρωθυπουργός-

αδιαφορώντας ως προς το ότι όσοι σώθηκαν των πάσης μορφής ναυαγίων διασώθηκαν συντεταγμένα και μεθοδικά και ουδείς μοναχός.

Πλέον η κομματική τους ύπαρξη τίθεται εν αμφιβόλω και θα αποδειχθεί στα πρόσωπα εκείνων που θα διασωθούν κοινοβουλευτικά. (μερικές κακές συνήθειες ωστόσο όπως διαφαίνεται στην περίπτωση του Λοβέρδου δεν εγκαταλείπονται εύκολα..)

Τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ χρεώνονται με αδικήματα απείρως σοβαρότερα μιας απλής διαφθοράς ή κακοδιαχείρισης.

Τους αποδίδονται κακουργήματα μεταξύ των οποίων κυρίαρχο είναι η απαστράπτουσα απουσία εθνικής συνείδησης, κοινωνικής παιδείας και οικονομικής βούλησης στην αντιμετώπιση της κρίσης που τα στελέχη τους αν όχι προκάλεσαν συνέβαλαν για λόγους ιδιοτελείς στην εξάπλωσή της.

Παραδίδονται στην λαϊκή πυρά επειδή δεν προστάτευσαν την χρηστή διοίκηση την αποτελεσματική ασφάλεια και την υγεία αν όχι συνολικά του πληθυσμού τουλάχιστον του Ελληνικού στοιχείου..

Βαρύτατες κατηγορίες οι οποίες συνθέτουν πειστικά το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας είτε από αμέλεια είτε από δόλο. Του λαού η ετυμηγορία εκδόθηκε αμετάκλητα. Μένει να ακούσουμε και την απόφαση του φυσικού τους δικαστή..

eandrik@otenet.gr