Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης
Οι κυνικές δηλώσεις κάποιων πολιτικών για τον συνταξιούχο που αυτοκτόνησε, μας αναγκάζουν να ξαναθέσουμε το ερώτημα:Τι είδος όντων είναι τελικώς οι πολιτικοί; Τι είναι αυτό που τους ωθεί στην πολιτική; Από ποια «υψηλά» ιδανικά και οράματα διακατέχονται;
Στο βιβλίο του για την «πολιτική και τον πολιτισμό, (εκδόσεις scripta, Αθήνα 2000)», ο γερμανός στοχαστής H. Magnus Enzensberger γράφει:
« Αν ρίξουμε μια ματιά στην εξελικτική πορεία των πολιτικών σε ολόκληρη την Ευρώπη, βλέπουμε πως ο επαγγελματίας πολιτικός είναι κατά κανόνα ένας άνθρωπος δίχως κανένα επάγγελμα……Η πολιτική έγινε μια ιδιόμορφη και ξεκομμένη απ’ τη ζωή δραστηριότητα, η οποία, επειδή δεν σου προσφέρει τη δυνατότητα να συναλλαχθείς ισότιμα με τους θνητούς πελάτες σου, κινδυνεύεις μονίμως από την ασθένεια του «συνδρόμου της Αντουανέτας.
Όπως ο ψυχαναλυτής δεν πρέπει να ταυτίζεται συναισθηματικά με το πρόβλημα του πελάτη για να μην καταρρεύσει ψυχολογικά, έτσι και ο πολιτικός δεν πρέπει να ταυτίζεται συναισθηματικά με τα καθημερινά προβλήματα των ψηφοφόρων του. θα πρέπει να μάθει ότι η ζωή του είναι εκτεθειμένη σε μια ανήκουστη πλήξη, στο βασίλειο του παντοτινά όμοιου και της ανελέητης επανάληψης.
Συνεδριάσεις και συμμετοχές σε κοινοβουλευτικές ομάδες, σε επιτροπές, σε υποεπιτροπές, σε συμβούλια, σε ημερίδες, κ.λ.π. γεμίζουν την ημέρα του. Τον ελεύθερο χρόνο που του απομένει ασχολείται με την ανάγνωση ενός ανεξάντλητου χειμάρρου εγγράφων, υποθέσεων, εγκυκλίων, νομοσχεδίων, κ.λ.π., κ.λ.π. Είναι ποτέ δυνατόν αυτό να μην έχει ψυχολογικά επακόλουθα.
Αν δε σκεφθεί κανείς ότι παράλληλα θα πρέπει να φροντίσει να εμφανιστεί σε τηλεοπτικά παράθυρα, σε talk shows ή σε απροσδόκητες συνάξεις κηδειών και γάμων, είναι απορίας άξιο, που βρίσκει χρόνο για να καλλιεργήσει τον εσωτερικό του κόσμο; Πότε να διαβάσει ένα καλό βιβλίο, αφού ακόμη και τους λόγους, τις περισσότερες φορές, τους γράφουν άλλοι»;
Συμπέρασμα: αν πράγματι αγαπάτε κάποιον πολιτικό καριέρας στείλτε τον στο σπίτι του για να ξαναβρεί την ανθρωπιά του. Θα σας ευγνωμονούν τα παιδιά του. Αν βεβαίως δεν έχουν καταληφθεί κι αυτά απ’ το ίδιο σύνδρομο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου