Διεθνής Τύπος:

"Δώρα" στους μεγαλοτραπεζίτες, στο αίμα οι μικρομεσαίοι

The Economist: Για Ισπανία:

Καθώς το επιτόκιο των δεκαετών ομολόγων της Ισπανίας σκαρφάλωσε πάνω από το 6% αυτή την εβδομάδα, πληθαίνουν οι συζητήσεις για ένα σχέδιο διάσωσης για την τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης. Ο κατακλυσμός των επικρίσεων έπιασε απροετοίμαστη την κυβέρνηση Μαριάνο Ραχόι. Ορισμένοι αξιωματούχοι παραδέχονται λάθη στον στόχο που ετέθη για περιορισμό του ελλείμματος με τον Ραχόι να τον θέλει σε 5,8% του ΑΕΠ και τις Βρυξέλλες να επιμένουν στο 5,3%. Όμως η ισπανική κυβέρνηση δεν πιστεύει ότι αυτή η απόκλιση δικαιολογεί το γενικευμένο εχθρικό κλίμα.

Μεταρρυθμίσεις για τον τραπεζικό κλάδο, την αγορά εργασίας και τον προϋπολογισμό πραγματοποιήθηκαν εσπευσμένα στους τέσσερις μήνες ζωής της νέας κυβέρνησης. Ο προϋπολογισμός λιτότητας αποσκοπεί στην εξοικονόμηση 27 δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι περιφερειακές κυβερνήσεις οφείλουν να περικόψουν άλλα 16 δισεκατομμύρια: οι περικοπές στην παιδεία ανακοινώθηκαν ήδη ενώ αναμένονται οι περικοπές στην υγεία. Και ταυτόχρονα η κεντρική κυβέρνηση απειλεί να αναλάβει τον έλεγχο των δημοσιονομικών αρκετών περιφερειών.

Τhe Guardian: Kρίση του ευρώ: κρίση ηθικής και τραπεζιτών

Αυτό είναι το πρόβλημα με αυτήν την κρίση: ακόμη και τα συγκριτικά καλά νέα καταλήγουν να είναι εξαιρετικά ανησυχητικά. Και η ανησυχία δεν συνοδεύεται από τις απαραίτητες απαντήσεις από τους πολιτικούς ηγέτες. Το καλό είναι είναι πως στη σύνοδο του ΔΝΤ αυτής της εβδομάδας, πολλά κράτη αργά αλλά σταθερά μπαίνουν στην διαδικασία να δώσουν ρευστό ώστε να αναζωογονήσουν το ταμείο διάσωσης της Ευρωζώνης. Το κακό είναι πως πολλοί λίγοι σοβαροί επενδυτές είναι πεπεισμένοι πως το ταμείο διάσωσης θα είναι αποτελεσματικό στην περίπτωση που χρειαστεί η Ισπανία να μπει σε πρόγραμμα. Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι λένε στον Ραχόι να προχωρήσει σε οδυνηρές περικοπές στον προϋπολογισμό, αλλά τα στοιχεία δείχνουν πως η περικοπή των δαπανών καταστρέφει την ισπανική οικονομία και τους ανέργους (κυρίως το 50% των νέων κάτω των 25 που δεν έχουν δουλειά) χωρίς να πείθει τους χρηματιστές ότι η χώρα δεν κινδυνεύει να χρεωκοπήσει.

Le Monde: Στην Ιταλία η ύφεση επιδεινώνεται παρά την πικρή συνταγή του Μόντι

Όλα έγιναν τελικά για ασήμαντο αποτέλεσμα. Παρά τα τέσσερα προγράμματα λιτότητας από τον Ιούλιο του 2010 (για συνολικό ποσό ύψους 232 δισ. ευρώ), μια αλλαγή κυβέρνησης και την οριστική ψήφιση, την Τρίτη 17 Απριλίου, του "χρυσού κανόνα", η ιταλική κυβέρνηση ανακοίνωσε, την Τετάρτη στις 18 Απριλίου, επιδείνωση της ύφεσης για το 2012 και καθυστέρηση δύο ετών στις προβλέψεις της για επιστροφή στη δημοσιονομική ισορροπία, που αρχικά αναμενόταν για το 2013. Ψυχρολουσία για τους "καθηγητές".

Ενώ η ιταλική εκτελεστική εξουσία υπολόγιζε μια συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 0.4% το 2012, αναγκάστηκε να παραδεχθεί, την Τετάρτη, μετά από το υπουργικό συμβούλιο, πτώση κατά 1.2%, ένα νούμερο που εναρμονίζεται περισσότερο με τις προβλέψεις του ΔΝΤ, το οποίο υπολογίζει για την Ιταλία υποχώρηση του ΑΕΠ κατά 1.9% το 2012 και κατά 0.3% το 2013, δηλαδή πρόκειται για τη χειρότερη επίδοση της Ευρωζώνης, πλην της Ελλάδας. Έτσι, η εκτίμηση για τα δημόσια οικονομικά πρέπει να αναθεωρηθεί: θα παραμείνουν στο κόκκινο το 2013, κατά 0.5%, αντί για + 0.1% όπως προβλεπόταν.

Frankfurter Rundschau: "Η πρόκληση της Ευρώπης"

Σε όλο τον κόσμο οι υψηλές τιμές των καυσίμων ζορίζουν τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι βαθιά χωμένες στον βάλτο του χρέους. Η Ιαπωνία δεν καταφέρνει με τίποτε να βγει από την κρίση. Στην Κίνα αρχίζει να κάνει αισθητή την παρουσία της η φούσκα των ακινήτων. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι για να ανησυχεί κανείς για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, ο υπόλοιπος κόσμος να θεωρεί ότι ο υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνος για την παγκόσμια οικονομία είναι η Ευρωζώνη, αναρωτιέται μεγαλοφώνως ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Κι όμως, είναι δυνατόν. Και θα συνεχίσει να είναι και σ’ αυτήν την εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ το Σαββατοκύριακο στην Ουάσιγκτον. Οι αναταράξεις στην Ισπανία ξυπνούν τον φόβο ότι πολύ σύντομα θα ξεκινήσει το επόμενο τσουνάμι από τη γηραιά ήπειρο, απειλώντας τις... ακτές των άλλων. Και το 2012 τίποτε δεν απειλεί τόσο πολύ την παγκόσμια οικονομία όσο η ασταθής Ευρωζώνη, γράφει στην έκθεσή του το ΔΝΤ. Εάν η Ισπανία χρειαζόταν την οικονομική στήριξη των εταίρων της, αυτή θα μεταφραζόταν σε πιστώσεις 700 δισεκατομμυρίων ευρώ, ένα ποσό που θα έφερνε μια νέα διάσταση σε κάθε επιχείρηση διάσωσης.