ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΕΜΠΑΡΓΚΟ ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΝ:

Κωπηλάτης προς το άγνωστο ο λαός πάνω στην μνημονιακή βάρκα

Όλα στην ποδιά ή στα πόδια των Γερμανών

Έκαναν τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να συντάξουν ένα κείμενο κι αυτό που παρουσίασαν ήταν κάτι λιγότερο από μία... σούπα! Στην ουσία, εδώ και μία πενταετία, η Ελλάδα κινείται χωρίς ενεργειακό σχεδιασμό και χωρίς συγκεκριμένο προγραμματισμό. Το τελευταίο κείμενο του πάλαι ποτέ Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής (ιδρύθηκε το 2006 από τη Ν.Δ. και στην ουσία διαλύθηκε το 2009 με την ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία) είχε δημοσιευθεί το 2008.

Σ’ εκείνο το κείμενο, που έχει μείνει στην ιστορία ως «έκθεση ιδεών λίγο πριν από την κρίση», οι συντάκτες του αδυνατούσαν να διατυπώσουν συγκεκριμένες εκτιμήσεις για την πορεία του ενεργειακού συστήματος της χώρας, καθώς είχαν ήδη αρχίσει να διαφαίνονται τα πρώτα σημάδια της οικονομικής κρίσης, με συνεχή μείωση της ζήτησης.

Τέσσερα χρόνια μετά, στην εποχή του δεύτερου μνημονίου, το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής έδωσε στη δημοσιότητα το κείμενο «Εθνικός Ενεργειακός Σχεδιασμός» για την περίοδο έως το 2050, το οποίο ονομάζει «Οδικό Χάρτη» (κάκιστη μετάφραση από το αγγλικό roadmap) για τις εξελίξεις στην εγχώρια αγορά ενέργειας.

Το συγκεκριμένο «πόνημα» αποτελεί τη βάση για τη «δημόσια διαβούλευση» που έχει αρχίσει και θα διαρκέσει έως τις 25 Απριλίου. Βέβαια, σε αυτήν τη δύσκολη συγκυρία και με τη χώρα να βρίσκεται στην κρισιμότερη προεκλογική περίοδο των τελευταίων δεκαετιών, ποιος θα ασχοληθεί με τις «φιλόδοξες» σκέψεις για το ενεργειακό μας μέλλον;

Πολύ περισσότερο όταν οι πάντες γνωρίζουν πως σε λιγότερο από ένα μήνα μπορεί αυτό το κείμενο να βρίσκεται στο καλάθι των αχρήστων από τον επόμενο υπουργό που θα αναλάβει την εποπτεία του ενεργειακού τομέα... Και τότε η «σούπα» να γίνει λίγο πιο αραιή ή λίγο πιο πηχτή...

Όλα για τους Γερμανούς

◆ Μία πρώτη συγκλίνουσα άποψη είναι πως πρόκειται για ένα πολύ γενικόλογο πλαίσιο, χωρίς συγκεκριμένους στόχους και χωρίς συγκεκριμένες αναφορές για το μέλλον των υφιστάμενων υποδομών.
◆ Δεύτερη παρατήρηση, που ακούγεται από αρκετά στελέχη ενεργειακών επιχειρήσεων, είναι πως ο νέος σχεδιασμός είναι ετεροβαρής, καθώς γυρίζει την πλάτη στις παραδοσιακές τεχνολογίες και επικεντρώνει όλη την προσοχή στις Ανανεώσιμες Πηγές.

Είναι χαρακτηριστικό πως στην παράγραφο με μεσότιτλο «Έμφαση στους εγχώριους πόρους» δεν υπάρχει ούτε λέξη για τον λιγνίτη, που αυτήν τη στιγ- μή είναι η μοναδική εγχώρια ορυκτή πρώτη ύλη που διαθέτει η Ελλάδα. Αντίθετα, γίνεται λόγος για την απεξάρτηση από τις εισαγωγές πετρελαίου και για τη «βέλτιστη αξιοποίηση των τεχνολογιών ΑΠΕ».

Σε περίοπτη θέση και μέσα σε ειδικό πλαίσιο γίνεται αναφορά στο γερμανόπνευστο σχέδιο «Ήλιος» για την κατασκευή τεράστιων φωτοβολταϊ-κών μονάδων, που θα παράγουν ηλεκτρισμό και θα τον εξάγουν «στην κεντρική και δυτική Ευρώπη», όπως λέει η σχετική αναφορά, δηλαδή στη Γερμανία!